blog.argiriou.org

Κινδυνεύει η υγεία πολλών παιδιών από την αλόγιστη ή λανθασμένη χρήση μη συνταγογραφημένων φαρμάκων που τους χορηγούν οι γονείς τους, σύμφωνα με έρευνα του πανεπιστημίου του Σίνδνεϊ, που παρουσιάστηκε χθες σε διεθνές συνέδριο φαρμακολογίας στη Λισαβόνα.

Πρόκειται κυρίως για φάρμακα αντιπυρετικά ή σκευάσματα για την αντιμετώπιση του βήχα και του συναχιού, τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος. Κατά την παρουσίαση της σχετικής έρευνας που έγινε σε 97 βρεφονηπιακούς σταθμούς στην Αυστραλία με συμμετέχοντες γονείς και εργαζομένους σε αυτούς, η δρ Ρεμπέκα Μόουλ, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας, δήλωσε κυριολεκτικά έκπληκτη από τα αποτελέσματα: το 44% των ερωτηθέντων δεν ακολουθούσαν την αναγραφόμενη δόση στη δοσολογία των φαρμάκων, και μόνο το 64% ήταν ικανοί να την υπολογίσουν με ακρίβεια. Μόνο το 14% των ερωτηθέντων αντιδρούν σωστά στις περιπτώσεις του παιδικού πυρετού. Χαρακτηριστικό είναι δε, το γεγονός ότι, με βάση στοιχεία του 2008, από τις περίπου 119.000 τηλεφωνικές κλήσεις που δέχτηκε το κέντρο ενημέρωσης για περιπτώσεις δηλητηριάσεων στις νότιες περιοχές της Αυστραλίας, το 48% αφορούσε «κατά λάθος υπερβολική δόση φαρμάκων σε παιδιά» και στο 15% των περιπτώσεων τα παιδιά νοσηλεύτηκαν στο νοσοκομείο.

Tα έντομα «αγαπούν» τα παιδιά
Κουνούπια, σφήκες, μέλισσες, μύγες, τσιμπούρια, ψύλλοι και οι… συνέπειές τους

Tα έντομα του καλοκαιριού βρίσκονται σχεδόν παντού: κουνούπια, σφήκες, μέλισσες, μύγες, τσιμπούρια, ψύλλοι και άλλοι απρόσκλητοι επισκέπτες ενδέχεται να «λιγουρευτούν» όχι μόνο εμάς τους ενηλίκους, αλλά και τα παιδιά, που δύσκολα μπορούν να προστατευτούν από τις… ορέξεις τους. Χρήσιμο, λοιπόν, είναι να τα ενημερώσουμε γι’ αυτούς τους ιπτάμενους και μη «εχθρούς». Δεν χρειάζεται να τα τρομάξουμε, αλλά να τους υποδείξουμε κάποια πράγματα για την ασφάλειά τους. Καλό είναι επίσης να ελέγξουμε εάν το παιδί εμφανίζει ιδιαίτερη ευαισθησία σε τσιμπήματα, επισημαίνει ο κ. Δημήτρης Π. Χιώτης, παιδίατρος - ενδοκρινολόγος. Τα περισσότερα παιδιά εκδηλώνουν ήπιες αντιδράσεις, υπάρχουν όμως και άλλα που είναι αλλεργικά σε ορισμένα δηλητήρια και ενδέχεται να χρειαστούν ιατρική αντιμετώπιση. Ο ειδικός θα μας υποδείξει και τι πρέπει να κάνουμε προκειμένου να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο πιθανό επεισόδιο.

Τα δήγματα και τα τσιμπήματα εντόμων μπορεί να προκαλέσουν τοπικό ερεθισμό στο δέρμα, που συνήθως υποχωρεί ύστερα από μία μέρα χωρίς φαρμακευτική θεραπεία. Αυτό που κυρίως πρέπει να κάνoυμε είναι να ανακουφίσουμε την ενοχλητική φαγούρα. Για τα τσιμπήματα κουνουπιών, ψύλλων και κοριών ενδείκνυται η επάλειψη με λοσιόν καλαμίνης στο δέρμα εκτός από την περιοχή των ματιών και των γεννητικών οργάνων. Αν πάλι πρόκειται για τσίμπημα από μέλισσα ή σφήκα, τότε βρέχουμε ένα πανί με κρύο νερό και το πιέζουμε πάνω στην περιοχή του τσιμπήματος, για να μειώσουμε τον πόνο και το πρήξιμο. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να συμβουλευόμαστε άμεσα τον γιατρό μας προτού σπεύσουμε να εφαρμόσουμε άλλα θεραπευτικά μέσα.

Αν η φαγούρα είναι έντονη, πιθανόν ο ειδικός να μας υποδείξει κάποια αλοιφή κορτιζόνης ή κάποιο αντι-ισταμινικό σκεύασμα. Επίσης, έχει σημασία να διατηρούμε τα νύχια του παιδιού καθαρά και κομμένα, ώστε να ελαχιστοποιήσουμε την πιθανότητα μολύνσεων από το ξύσιμο.

Για την προστασία του παιδιού

Αποφεύγουμε να βρισκόμαστε με το παιδί σε μέρη όπου υπάρχουν πολλά έντομα - τα λιμνάζοντα νερά, οι κήποι, τα δέντρα και τα λουλούδια στην ανθοφορία τους, οι κάδοι σκουπιδιών αποτελούν συνήθως και εστίες κινδύνου.
Προσέχουμε το ντύσιμο του παιδιού κατά τους θερινούς μήνες, ιδιαίτερα στις παραπάνω περιπτώσεις, ώστε να μην είναι πολύ εκτεθειμένο το δέρμα του. Προτιμάμε τα μακρυμάνικα δροσερά ρούχα καθώς και τα παντελόνια κάτω από το γόνατο, που προστατεύουν το σώμα του τόσο από την υπερβολική έκθεση στον ήλιο όσο και από τις επιθέσεις εντόμων και ζώων.
Ειδικά τα έντομα έλκονται από τα έντονα χρώματα και τις οσμές. Αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε καλλυντικά και αρωματικά προϊόντα για την καθαριότητα και τη φροντίδα του παιδιού, που αφήνουν έντονο το άρωμά τους, διότι θα γίνει ευκολότερα στόχος των εντόμων.
Απευθυνόμαστε άμεσα σε γιατρό εφόσον το παιδί μετά από τσίμπημα εκδηλώσει ξαφνική δυσκολία στην αναπνοή, αδυναμία, λιποθυμία ή απώλεια της συνείδησης, κνιδωτικό εξάνθημα ή φαγούρα σε όλο το σώμα καθώς και υπερβολικό οίδημα (πρήξιμο) κοντά στα μάτια, τα χείλια ή στο πέος, που το δυσκολεύει να βλέπει, να τρώει ή να ουρεί. Τα συμπτώματα αυτά μπορούν να εμφανιστούν και έπειτα από κάποιες ώρες και όχι απαραίτητα αμέσως.

Πηγή: Περιοδικό «K»

Για τα παιδιά ηλικίας 4 ετών και άνω, ένας από τους καλύτερους τρόπους να εμποδίσετε τον πνιγμό είναι να τα μάθετε να κολυμπούν.

Ακολουθούν συμβουλές για να βοηθήσετε τα παιδιά να είναι ασφαλή όταν βρίσκονται δίπλα στο νερό:

Από την ηλικία των 4 περίπου ετών πηγαίνετε τα παιδιά σε μαθήματα κολύμβησης.
Για μικρότερης ηλικίας παιδιά, μιλήστε με παιδίατρο που γνωρίζει το παιδί σας σχετικά με το αν είναι ασφαλή και αποτελούν καλή ιδέα τα μαθήματα κολύμβησης.
Πάντα να επιτηρείτε τα παιδιά όταν βρίσκονται κοντά στο νερό.
Όταν το παιδί κολυμπά, σιγουρευτείτε ότι φορά εγκεκριμένο σωσίβιο. Επιλέξτε ένα για μικρά παιδιά, που εφαρμόζει κατάλληλα και προσφέρει στήριξη γύρω από το κεφάλι και έχει μια ταινία ανάμεσα στα πόδια.
Μην εμπιστεύεστε το σωσίβιο ή τα ‘μπρατσάκια’ για την προστασία του παιδιού από τον πνιγμό.
 

Πηγές: The Nemours Foundation

Τα μωρά που μεγαλώνουν μέσα στις εκδηλώσεις αγάπης και τρυφερότητας της μητέρας τους είναι λιγότερο πιθανό να έχουν άγχος και έλλειψη αυτοπεποίθησης αργότερα στην ενήλικη ζωή τους

27/07/2010 | 13:00 Τελευταία Ενημέρωση 13:00 27/07/2010

Mωρά που μεγαλώνουν μέσα στις εκδηλώσεις αγάπης και τρυφερότητας της μητέρας τους, απολαμβάνοντας συχνές αγκαλιές, φιλιά και ζεστά λόγια, είναι λιγότερο πιθανό να έχουν άγχος και έλλειψη αυτοπεποίθησης αργότερα στην ενήλικη ζωή τους και πιο πιθανό να αναπτύξουν μια αποτελεσματική κοινωνική ζωή, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές, υπό την Τζοάνα Μασέλκο, σε εργασία που παρουσίασαν στο “Journal of Epidemiology and Community Health” (Περιοδικό Επιδημιολογίας και Υγείας της Κοινότητας), σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το BBC, βασίστηκαν σε μια παλαιά έρευνά τους, στη δεκαετία του ΄60, που είχε μελετήσει τη συναισθηματική αλληλεπίδραση άνω των 1.000 ζευγών μητέρων-οκτάμηνων νηπίων. Οι ίδιοι επιστήμονες, μετά από 34 χρόνια, αναζήτησαν και βρήκαν περισσότερα από τα μισά εκείνα παιδιά (περίπου 500), που πια είναι ενήλικες, και αξιολόγησαν ποια ήταν η επίδραση που είχε στην κατοπινή ζωή τους η περισσότερη ή λιγότερη μητρική αγάπη της νηπιακής ηλικίας τους.

Μέχρι τώρα, οι ψυχολόγοι πίστευαν ότι οι στενοί δεσμοί αγάπης μητέρας-νηπίου κάνουν τα παιδιά -και αργότερα τους ενήλικες- πιο ανθεκτικούς στις δυσκολίες της μετέπειτα ζωής, όμως οι έρευνές τους είχαν βασιστεί κυρίως σε αναμνήσεις, καλές ή κακές, και συνεπώς ήταν πιθανώς προκατειλημμένες σε ένα βαθμό. Αυτή τη φορά όμως, οι επιστήμονες συνέδεσαν την τότε έρευνά τους με μια νέα σύγχρονη έρευνα, αποκτώντας μια πιο αντικειμενική αξιολόγηση για τη σχέση μητέρας-παιδιού.

Το κεντρικό συμπέρασμα ήταν ότι το υψηλό επίπεδο στοργής και τρυφερότητας που είχαν δείξει οι μητέρες στα οκτάμηνά νήπιά τους, σχετίζεται με λιγότερα συμπτώματα στρες στα ενήλικα πια παιδιά τους, μετά από 30 χρόνια. Η διαπίστωση αυτή ισχύει ανεξάρτητα από το κοινωνικο-οικονομικό επίπεδο των μητέρων και των παιδιών, αν είναι δηλαδή πλούσια ή φτωχά. Ακόμα και αν μεσολάβησε ενδο-οικογενειακή σύγκρουση στο μεταξύ, η προστατευτική επίδραση της μητρικής αγάπης στην ψυχική κατάσταση του παιδιού (ενήλικα πια) δεν φαίνεται να εξαφανίστηκε.

Από την άλλη όμως, οι ερευνητές παραδέχτηκαν ότι δεν διαπίστωσαν κάποια σχέση ανάμεσα στο χαμηλό επίπεδο στοργής μιας μητέρας και σε αυξημένο κατοπινό στρες του παιδιού τους. Περιέργως, όσοι στερήθηκαν σε σημαντικό βαθμό την μητρική αγάπη, δεν φαίνεται να τα πηγαίνουν χειρότερα σε σχέση με όσους γνώρισαν την μητρική ζεστασιά σε μέσο βαθμό.

Εξάλλου, σύμφωνα με τους ειδικούς, οι μητέρες πρέπει να ξέρουν πότε να σταματούν την έκφραση των συναισθημάτων τους για να μην το παρακάνουν και γίνουν υπερ-προστατευτικές και παρεμβατικές στη ζωή του παιδιού τους

24/07/2010
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ)

Της ΑΡΓΥΡΩΣ Κ. ΜΩΡΟΥ

Είναι τρελό… Και φαντάζει υπερβολικό ακόμη κι ως σενάριο επιστημονικής φαντασίας! Κι όμως στην Ελλάδα, μια χώρα που βρέχεται σχεδόν απ” άκρη σ” άκρη από θάλασσα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι γίνονται «θυσία» στο θεό της θάλασσας, τον Ποσειδώνα.

Τα στοιχεία του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας μαρτυρούν την τραγική πραγματικότητα και «λένε» ότι από το 1987 μέχρι τις 22 Ιουλίου φέτος 6.457 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους κολυμπώντας στη χώρα μας. Με εξαίρεση το 2008, το 2009 και το φετινό χρονικό διάστημα, που δεν υπάρχουν αναλυτικά στοιχεία, από τα προηγούμενα έτη προκύπτουν τα εξής: Οι άνδρες κατέχουν τη θλιβερή πρωτιά με 4.302 θανάτους - 1.393 ήταν γυναίκες και 31 παιδιά!

Από το σύνολο των ανθρώπων που έχασαν τη ζωή τους στη θάλασσα οι 4.384 ήταν Ελληνες, 122 αγνώστων στοιχείων και 894 αλλοδαποί.

Παρά τις προσπάθειες ενημέρωσης του Λιμενικού Σώματος η κατάσταση δείχνει να μην αλλάζει, με την Ελλάδα να κατέχει -όπως προέκυψε και από το 18ο Πανελλήνιο Συνέδριο Νοσημάτων Θώρακος που έγινε το 2009 στη Θεσσαλονίκη- τη λυπηρή πρωτιά της χώρας με τους περισσότερους θανάτους από πνιγμό στην Ευρώπη.

«Χωρίς τις αισθήσεις της ανασύρθηκε 79χρονη από τη θαλάσσια περιοχή Βέροιας Ν. Καλλικράτειας, …73χρονη από τη θαλάσσια περιοχή Αγίου Γεωργίου Σαλαμίνας, …52χρονος από τη θαλάσσια περιοχή Αγίων Αποστόλων Ωρωπού, …60χρονος από τη θαλάσσια περιοχή «ΣΑΝΙ» Κυπαρισσίας, …71χρονος από τη θαλάσσια περιοχή Μεταμόρφωση Στυλίδας, …77χρονος από τα Λινάρια Καλύμνου, …65χρονος από τη θαλάσσια περιοχή Παλαιάς Φώκαιας, 71χρονος από τη θαλάσσια περιοχή Αρωγής Ροδόπης, …74χρονη από τη θαλάσσια περιοχή Αγίας Μαρίνας Λαγονησίου». Η αρχή στα δελτία συμβάντων του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας κοινή… Το ίδιο και η τραγωδία. Αλλάζουν μόνο οι ηλικίες και οι θαλάσσιες περιοχές.

Η Γενική Γραμματεία Ναυτιλίας και Ασφάλειας Ναυσιπλοΐας και η Διεύθυνση Λιμενικής Αστυνομίας εξέδωσαν τέσσερα ενημερωτικά έντυπα. Το ένα αφορά τους λουόμενους, το δεύτερο στοιχεία για πρώτες βοήθειες, το τρίτο αφορά τους υποβρύχιους αλιείς και το τέταρτο τους κυβερνήτες και ιδιοκτήτες μικρών σκαφών, ταχύπλοων και θαλάσσιων μέσων αναψυχής.

Συγκεκριμένα για τους λουόμενους αναφέρονται, ενδεικτικά, τα εξής:

***Μην απομακρύνεσαι κολυμπώντας από τις ακτές, όταν μάλιστα δεν ξέρεις καλό κολύμπι. Εχεις σκεφτεί ότι η επιστροφή είναι περισσότερο κουραστική;

***Καλό είναι να κολυμπάς με παρέα.

**Εχεις φάει; Περίμενε να περάσουν 3-4 ώρες για να κολυμπήσεις. Καλό είναι, όμως, ν” αποφεύγεις να μπαίνεις τελείως νηστικός στο νερό.

***Εχεις πιει οινοπνευματώδη ποτά; Εχε κατά νου ότι αλκοόλ και κολύμβηση είναι επικίνδυνος συνδυασμός.

**Μην κάνεις βουτιές σε περιοχές που δεν γνωρίζεις το βάθος ή τη διαμόρφωση του βυθού ή σε περιοχές με βράχια και πέτρες.

***Μη σπρώχνεις και μη βυθίζεις άλλους στη θάλασσα.

**Μην κολυμπάς σε περιοχές όταν οι καιρικές συνθήκες είναι κακές και σε θάλασσα με μεγάλα κύματα ή ισχυρά ρεύματα.

** Αν αισθάνεσαι ρίγος ή ζαλάδα, φοβάσαι ή κρυώνεις, βγες αμέσως από τη θάλασσα.

**Καθώς κολυμπάς παρατηρείς ότι σε παρασέρνει το ρεύμα; Μην πανικοβάλλεσαι. Δες από πού φυσάει ο άνεμος. Στρέψε το στόμα και τη μύτη σου από την αντίθετη κατεύθυνση και προσπάθησε απλά να κρατηθείς στην επιφάνεια.

Αν για εσάς το «κολύμπι είναι απόλαυση», διαβάστε τα ενημερωτικά έντυπα. Θα τα βρείτε στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας (www.yen.gr) στην ενότητα «Χρήσιμα».

http://www.leto.gr/News.aspx?newid=40&langid=1

Να γιατί είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη να ξεκινήσει οργανωμένα η επίσημη διαδικασία πιστοποίησης και να ενημερώνεται για την αλήθεια το κοινό.
Το μαιευτήριο αυτό υποστηρίζει ότι είναι φιλικό προς τα βρέφη!
Έχουν μυριστεί κάποιοι στον ιδιωτικό τομέα την στροφή των γονιών προς το θηλασμό και διαφημίζονται με αιτιάσεις και αποσπασματικές κινήσεις, χωρίς σοβαρή δουλειά να επιχειρήσουν την πιστοποίηση.
Όσο το κοινό δεν γνωρίζει από επίσημο φορέα ότι το Λητώ έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για πιστοποίηση, έχει εκπληρώσει μερικώς τα κριτήρια ή έχει πάρει επίσημα τον τίτλο, το ίδιο το μαιευτήριο, όπως και όλα τα άλλα, θα υποστήρίζουν ό,τι θέλουν για να πιάσουν πελατεία.
Αντίστοιχες αιτιάσεις υπήρχαν πρόσφατα από το Ιασώ στην Λάρισα.΄
Κάποιος επίσημος φορέας θα έπρεπε να δίνει απαντήσεις σε τέτοιες παραπλανητικές για τους γονείς ανακοινώσεις.

Στέλιος Παπαβέντσης

Τα γονίδια ενός ανθρώπου μπορεί να επηρεάζουν το ύψος του χρέους, σύμφωνα με μια νέα έρευνα, η οποία, για πρώτη φορά, υποστηρίζει ότι όσοι έχουν ένα συγκερκριμένο γονίδιο, το οποίο συνδέεται με την παρορμιτική και εθιστική συμπεριφορά, έχουν 16% περισσότερες πιθανότητες να έχουν αυξημένα χρέη στην πιστωτική κάρτα τους. Συνεπώς, μερικοί ανθρώποι έχουν γενετική προδιάθεση να συσσωρεύουν χρέη, ενώ ίσως εντοπίστικε το πρώτο γονίδιο που σχετίζεται με τη συμπεριφορά των δανειζόμενων στον πραγματικό κόσμο της οικονομίας.
Η έρευνα, που παραουσιαστηκε στο περιοδικό της London School of Economics,έγινε απο τον Ζαν – Εμανουέλ Ντε Νεβ της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου (LSE) και τον Τζέημς Φάουλερ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, που είναι γνωστός και ως συνεργάτης του ελληνοαμερικανού Νίκολας Χρηστάκη, μαζί με τον οποιό έχει γράψει το βιβλίο <Συνδεδεμένοι>. Οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους στο ήδη γνωστό απο προηγούμενες έρευνες ΜΑΟΑ, το οποίο συνδέεται με τους νευροδιαβιβαστές, τις χημικές ουσίες στον εγκέφαλο που, μεταξύ άλλων, επηρεάζουν την ψυχικήδιάθεση ενός ανθρώπου, τον καρδιακό ρυθμό του και τις μαθησιακές ικανότητές του.
Οι ερευνητές εξέτασαν δείγμα 2.500 ανθρώπων ηλικίας 18 εώς 26 ετών και σύγκριναν το γενετικό χάρτη τους με τους λογαριασμούς στην πιστωτική κάρτα τους. Διαπίστωσαν ότι όσοι διέθεταν στο DNA τους τη λεγόμενη <αναποτελεσματική> παραλλαγή του συγκεκριμένου γονιδίου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να χρωστάνε.

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ, αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, Κέντρο Μελετών Υπηρεσιών Υγείας Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, προέδρου ΕΟΦ

Οι μισοί θάνατοι από αυτούς που οφείλονται στη χρήση καπνού συμβαίνουν κατά τα πλέον παραγωγικά χρόνια της ζωής.
Αυτό έχει ως συνέπεια τη μείωση των δεικτών παραγωγικότητας και την απώλεια οικονομικών ευκαιριών για ανάπτυξη. Το γεγονός ότι οι πληθυσμοί που θα πληγούν περισσότερο είναι αυτοί που αποτελούν το βασικό παραγωγικό δυναμικό του πλανήτη καθιστά το πρόβλημα ακόμα σοβαρότερο, ενώ οι απώλειες παραγωγικότητας είναι τεράστιες. Αλλά εκτός από την πρώιμη θνησιμότητα, οι καπνιστές έχουν και μεγαλύτερη νοσηρότητα, γεγονός που συνεπάγεται αυξημένο αριθμό απουσιών από την εργασία, μειωμένη παραγωγικότητα κατά την εργασία και πρόωρη αποχώρηση από την εργασία.

Ασφαλώς, πέρα από τις έμμεσες οικονομικές απώλειες, τα προβλήματα υγείας που προκαλεί ο καπνός δημιουργούν μια τεράστια επιβάρυνση στα συστήματα υγείας. Οι χρόνιοι καπνιστές νοσηλεύονται συχνότερα, για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και καταναλώνουν περισσότερους πόρους του συστήματος σε σύγκριση με τους μη καπνιστές. Ετσι, το κόστος θεραπείας και νοσηλείας τους είναι ιλιγγιώδες. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας, το κόστος της φροντίδας υγείας για τα νοσήματα που σχετίζονται με το κάπνισμα ανέρχεται από 0,1 έως και 1,1% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ). Εξαιτίας του κόστους αυτού, το κάπνισμα θεωρείται ο μεγαλύτερος παράγοντας δαπανών για το ασφαλιστικό σύστημα. Το άμεσο και έμμεσο κόστος του καπνίσματος στην Ευρωπαϊκή Ενωση υπολογίζεται για το 2000 μεταξύ 97,7 και 130,3 δισ. ευρώ. Συνολικά, στις ΗΠΑ, το κόστος από την απώλεια της παραγωγικότητας και την επιβάρυνση των υπηρεσιών υγείας εκτιμάται ότι φτάνει τα 10,47 δολάρια για κάθε πακέτο τσιγάρων που πωλείται. Για την Ελλάδα έχει υπολογιστεί ότι το κόστος περίθαλψης νοσημάτων που οφείλονται στο κάπνισμα ξεπερνά τα 2,14 δισ. ευρώ ετησίως, ποσό δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με τις δυνατότητες του συστήματος υγείας, ενώ ειδικότερα για το ΕΣΥ, η νοσηλεία ασθενών εξαιτίας του τσιγάρου κοστίζει περισσότερο από 500 εκατ. ευρώ ετησίως.

Αλλά και ο ίδιος ο καπνιστής επιβαρύνεται οικονομικά για την αγορά των τσιγάρων. Για μια μέση κατανάλωση 20 τσιγάρων την ημέρα, ένας Ελληνας καπνιστής ξοδεύει περίπου 60 ευρώ τον μήνα ή 720 ευρώ ετησίως. Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας, το κάπνισμα φτάνει να κοστίζει έως 80 ευρώ κατά μέσο όρο τον μήνα ή πάνω από 2,6 ευρώ την ημέρα. Το ποσό αυτό είναι πολύ μεγαλύτερο για πολλούς καπνιστές που καπνίζουν περισσότερα από 20 τσιγάρα την ημέρα.

Από την άλλη, σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση του ΠΟΥ, ο έλεγχος του καπνίσματος εξακολουθεί να υποχρηματοδοτείται. Ετησίως δαπανώνται 173 φορές περισσότερα δολάρια απ’ όσα συλλέγονται ανά τον κόσμο από τον επιβληθέντα φόρο στον καπνό, προκειμένου να εφαρμοστούν αντικαπνιστικές δραστηριότητες. Οι δε αντικαπνιστικές δραστηριότητες που εφαρμόζονται καλύπτουν κάτω του 10% του παγκόσμιου πληθυσμού. Το 2009 μόνο σε 17 χώρες ίσχυαν αντικαπνιστικά μέτρα.

Μία ακόμα κρίσιμη παράμετρος είναι η κοινωνική διάσταση των επιπτώσεων του καπνίσματος. Στις περισσότερες χώρες, οι άνθρωποι από τα χαμηλότερα κοινωνικό-οικονομικά στρώματα έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να είναι καπνιστές, αλλά και να νοσήσουν ή να πεθάνουν από αιτίες που σχετίζονται με το κάπνισμα. Η καθημερινή κατανάλωση προϊόντων καπνού επιβαρύνει οικονομικά τις φτωχότερες οικογένειες και δυσχεραίνει την πρόοδο, ακόμα και την επιβίωσή τους. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι ένας καπνιστής ξοδεύει κατά μέσο όρο περισσότερα από 80.000 ευρώ για αγορά τσιγάρων στη διάρκεια της ζωής του.

Ιστοσελίδα Υγείας - Πρόληψης: www.neahygeia.gr

Του ΓΙΑΝΝΗ ΤΟΥΝΤΑ,
αν. καθηγητή Κοινωνικής Ιατρικής, διευθυντή Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής (ΙΚΠΙ), προέδρου του ΕΟΦ

Οι θάνατοι από καρκίνο στην Ελλάδα, τουλάχιστον κατά τις τελευταίες δεκαετίες, είναι αναλογικά με τον πληθυσμό, λιγότεροι από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Χάρις σ’ αυτό το γεγονός, οι Ελληνες είχαν κατά το πρόσφατο παρελθόν ένα από τα υψηλότερα προσδόκιμο ζωής στον κόσμο, μια που ο καρκίνος ευθύνεται για περίπου το 25% του συνόλου των θανάτων στις ανεπτυγμένες χώρες.

Η μειωμένη θνησιμότητα από καρκίνους στην Ελλάδα, οφείλεται πρώτα απ’ όλα στη μεσογειακή διατροφή που αποτελεί την καλύτερη ασπίδα για την υγεία μας. Άλλωστε, το 25% των καρκίνων προκαλείται από διατροφικούς παράγοντες. Επίσης, το γεγονός ότι πριν 30-40 χρόνια λίγες μόνο γυναίκες κάπνιζαν στη χώρα μας, καθώς και η ενασχόληση με τη γεωργία και λιγότερο με τη βιομηχανία, η ζωή στην ύπαιθρο, κ.α., συνέβαλλαν στην προστασία των Ελλήνων από διάφορες μορφές καρκίνου.

Από την άλλη, όμως, τα τελευταία 20 χρόνια, ενώ οι θάνατοι από καρκίνο μειώνονται στις περισσότερες δυτικοευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα αυξάνονται γιατί παράγοντες κινδύνου, όπως η κακή διατροφή, το κάπνισμα, η αστικοποίηση, έχουν επιδεινωθεί, ενώ βασικές εξετάσεις για την πρόληψη συχνών καρκίνων, όπως του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου και του προστάτη, πραγματοποιούνται από τη μειοψηφία του ελληνικού πληθυσμού.

Πάνω απ’ όλα όμως, αυτό που μετράει είναι η αύξηση του καπνίσματος τις τελευταίες δεκαετίες, ιδιαίτερα στις ενήλικες γυναίκες, που στο σύνολό τους καπνίζει το 33%, ενώ μέχρι την ηλικία των 65 ετών το 52% (περισσότερο από τους άντρες αυτής της ηλικιακής ομάδας).

Λόγω αυτής ακριβώς της επιδημίας του καπνίσματος και λόγω του γεγονότος ότι οι άντρες στο παρελθόν κάπνιζαν περισσότερο από τις γυναίκες, το 1/3 των θανάτων από καρκίνο στους άντρες οφείλεται στον καρκίνο του πνεύμονα, που κατά 90% προκαλείται από το τσιγάρο.

Στους άντρες, μετά τον καρκίνο του πνεύμονα, ακολουθούν ως αιτίες θανάτου από καρκίνο, ο καρκίνος του προστάτη, ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος του ήπατος, ο καρκίνος του στομάχου, κ.α.

Στις γυναίκες προηγείται ο καρκίνος του μαστού και ακολουθούν ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ο καρκίνος του πνεύμονα, ο καρκίνος του παγκρέατος, η λευχαιμία, κ.α. Γενικά, οι θάνατοι από καρκίνο στις γυναίκες είναι λιγότεροι, κυρίως λόγω του γεγονότος ότι η καρκινογόνος επίδραση του καπνίσματος εκδηλώνεται συνήθως μετά από 20-30 χρόνια. Έτσι λοιπόν, όχι μόνο ο καρκίνος του πνεύμονα, αλλά όλοι οι καρκίνοι που σχετίζονται με το κάπνισμα, όπως ο καρκίνος της ουροδόχου κύστεως, του λάρυγγα, του στοματοφάρυγγα, και του οισοφάγου, και σε μικρότερο βαθμό του στομάχου, του παγκρέατος και των νεφρών, προκαλούν, προς το παρόν, περισσότερους θανάτους στους άντρες άπ’ ό,τι στις γυναίκες. Κάτι που δυστυχώς για τις γυναίκες δεν Θα συνεχίζει να συμβαίνει στο μέλλον, όπου λόγω της αύξησης του καπνίσματος στις γυναίκες την τελευταία 20ετία οι θάνατοι από τους καρκίνους αυτούς θα αυξηθούν σημαντικά. Αύξηση που ήδη παρατηρείται στους θανάτους από καρκίνο του πνεύμονα στις Ελληνίδες.

Συμβουλευτική Γραμμή Πρόληψης ΙΚΠΙ: 210-7222727

Ιστοσελίδα Υγείας - Πρόληψης: www.neahygeia.gr

Πέμπτη, 29 Απρίλιος 2010

Διατροφή χωρίς γλουτένη

Για τα άτομα με κοιλιοκάκη, η δίαιτα χωρίς γλουτένη πρέπει να είναι αυστηρή και μόνιμη. Η αυστηρή συμμόρφωση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη δια βίου σχετίζεται εξ ορισμού με ακέραιο εντερικό βλεννογόνο και, σύμφωνα με μελέτες, εξασφαλίζει αποκατάσταση των επιπέδων σιδήρου στον ορό των ασθενών με κοιλιοκάκη, αποκαθιστά το ισοζύγιο ασβεστίου και τον οστικό μεταβολισμό, ενώ έχει αρνητική συσχέτιση με την εγκατάσταση αυτοάνοσων νοσημάτων. Η λήψη μικρών ποσοτήτων γλουτένης, ακόμη και όταν δεν ακολουθείται από έκδηλα κλινικά συμπτώματα, έχει σοβαρές συνέπειες όσον αφορά την αντίδραση του εντερικού βλεννογόνου..

Ενδεχομένως κατά το διάστημα αμέσως μετά τη διάγνωση να χρειαστεί εκτός από δίαιτα χωρίς γλουτένη να εφαρμοστεί και δίαιτα χωρίς λακτόζη, σε άτομα με υπολακτασία, δευτεροπαθή στη βλάβη του εντερικού βλεννογόνου.
Επιπλέον, με τη συνεργασία του γιατρού και του διαιτολόγου θα διαμορφωθεί ένα διαιτολόγιο χωρίς γλουτένη, αλλά ταυτόχρονα θα είναι ισορροπημένο και θα καλύπτει τις διατροφικές απαιτήσεις των ατόμων με κοιλιοκάκη ανάλογα με τη φάση της νόσου.

Δυσκολίες κατά την εφαρμογή της δίαιτας χωρίς γλουτένη
Η εφαρμογή διαιτολογίου χωρίς γλουτένη είναι πολύ αποτελεσματική στα άτομα με κοιλιοκάκη για την εκπλήρωση των στόχων που προαναφέρθηκαν. Υπάρχουν όμως σημαντικές πρακτικές δυσκολίες στην εφαρμογή της, γιατί η γλουτένη είναι πολύ διαδεδομένο συστατικό της δυτικής δίαιτας με αποτέλεσμα να είναι δύσκολος ο σχεδιασμός διαιτολογίων χωρίς γλουτένη, ιδιαίτερα όταν αυτά θα πρέπει να περιλάβουν βιομηχανικά τυποποιημένες τροφές ή να καλύψουν ανάγκες μεγαλύτερων παιδιών και εφήβων που περνούν πολλές ώρες μακριά από το σπίτι.

Η γλουτένη είναι ένα συστατικό πολύ κοινό σε τυποποιημένα τρόφιμα. Επιπλέον είναι δυνατόν να «επιμολύνει» την τροφή σε οποιαδήποτε φάση της παρασκευής της (καλλιέργεια, άλεση, αποθήκευση, μεταφορά ή παρασκευή).

Μια μεγάλη ποικιλία τροφίμων είναι χωρίς γλουτένη από τη φύση τους, όπως για παράδειγμα νωπό κρέας, ψάρι, γάλα, τυρί, φρούτα, λαχανικά και όσπρια, τα οποία αποτελούν πολύτιμα στοιχεία στη διατροφή των ατόμων με κοιλιοκάκη εφόσον η παρασκευή τους γίνεται στο σπίτι. ΄Οταν πρόκειται για προπαρασκευασμένα ή τυποποιημένα τρόφιμα, η πιθανότητα να έχει συμπεριληφθεί γλουτένη στην επεξεργασία τους είναι μεγάλη.

Η κατάρτιση λοιπόν του διαιτολογίου για τα άτομα με κοιλιοκάκη περιλαμβάνει τροφές που δεν έχουν υποστεί βιομηχανική κατεργασία και δεν παρασκευάζονται με αλεύρι δημητριακών. Ως υποκατάστατα των αλεύρων δημητριακών (κυρίως του σιτάλευρου) χρησιμοποιούνται με ασφάλεια άλλα άλευρα (ρυζιού, καλαμποκιού ή πατάτας). Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία επιβεβαιώνεται η ασφαλής χρήση της βρώμης που από χρόνια αποτελούσε αντικείμενο αμφισβητήσεων.

Εναλλακτικά, χρησιμoποιούνται βιομηχανικά προϊόντα «χωρίς γλουτένη», άλευρα με χαμηλή πρωτεΐνη (low gluten) ή προϊόντα στοιχειακής διατροφής.

Τρόφιμα «χωρίς γλουτένη»
Εκτός από τα φυσικά τρόφιμα χωρίς γλουτένη, υπάρχουν τα βιομηχανικά παρασκευαζόμενα τρόφιμα «χωρίς γλουτένη» που βασίζονται αλεύρι σταριού απ’ το οποίο απομακρύνθηκε με ειδική διαδικασία η γλουτένη και διακρίνονται σε δύο κατηγορίες: α) εκείνα στα οποία μετά την επεξεργασία η περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη είναι χαμηλή και β) εκείνα που μετά την απομάκρυνση της γλουτένης εμπλουτίζονται σε πρωτεΐνη –συνήθως με προσθήκη πρωτεϊνών γάλακτος- διαδικασία που εκτός των άλλων βελτιώνει και τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους.

Ανεξάρτητα από τις επιμέρους διαφορές τους, τα τρόφιμα αυτά πρέπει να πληρούν τις προδιαγραφές των διεθνών προτύπων για τροφές ελεύθερες γλουτένης (FAO/WHO). Τρόφιμα «ελεύθερα γλουτένης» που υποκαθιστούν σημαντικά βασικά τρόφιμα θα πρέπει να παρέχουν ακριβώς το ίδιο ποσό βιταμινών και ιχνοστοιχείων, όπως και τα κανονικά τρόφιμα (που περιέχουν γλουτένη) τα οποία και υποκαθιστούν.

Το προϊόν θα πρέπει να ετοιμάζεται με ειδική φροντίδα για να αποφευχθεί η επιμόλυνση με προλαμίνες. Ο όρος «ελεύθερο γλουτένης» θα πρέπει να αναφέρεται δίπλα ακριβώς από το όνομα του προϊόντος.

Βέβαια στην Αμερική προϊόντα ελεύθερα γλουτένης θεωρούνται τα προϊόντα που δεν έχουν καθόλου γλουτένη. Εκεί τα προϊόντα με <0,02% γλουτένη θεωρούνται πλέον ως προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε γλουτένη και η ασφάλειά τους θεωρείται συζητήσιμη. Τα προϊόντα χωρίς σιτάρι δεν είναι ασφαλή, γιατί είναι πιθανό να περιέχουν προλαμίνες άλλων δημητριακών.

Γενικά για την κατάρτιση διαιτολογίων αποφυγής κάποιου συστατικού της τροφής που σχετίζεται με ανεπιθύμητες αντιδράσεις, είναι απαραίτητη η πρόσβαση σε έγκυρη πληροφόρηση σχετικά με τη σύσταση τυποποιημένων τροφίμων. Ο αναθεωρημένος Κώδικας Τροφίμων και Ποτών προβλέπει την ακριβή αναγραφή συστατικών που είναι γνωστό οτι σχετίζονται με ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Στην πραγματικότητα όμως, ετικέτα των τυποποιημένων προϊόντων δεν προσφέρει πάντα τις απαραίτητες αυτές πληροφορίες. Για τους λόγους αυτούς, στην Ευρώπη, η γλουτένη περιλαμβάνεται στα 10 συστατικά που σύμφωνα με τη νομοθεσία πρέπει υποχρεωτικά ν’ αναφέρονται στην ετικέτα των τυποποιημένων προϊόντων, ώστε να παρέχονται οι απαραίτητες πληροφορίες στους καταναλωτές

Συνέπειες από τη μη συμμόρφωση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη

Η μη συμμόρφωση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη από τα άτομα με κοιλιοκάκη συνήθως οφείλεται σε:

καθυστερημένη διάγνωση,
αδιαφορία
άγνοια, εξαιτίας της οποίας τα άτομα καταναλώνουν τρόφιμα με προσμίξεις χωρίς να το θέλουν και
αντικειμενική δυσκολία της εφαρμογής της δίαιτας αυτής.
Μη συμμόρφωση έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την πρόκληση βλαβών στο βλεννογόνο του εντέρου. Οι βλάβες έχουν ως άμεσο αποτέλεσμα τη μείωση της επιφάνειας απορρόφησης θρεπτικών συστατικών. Τα κοινότερα προβλήματα που προκύπτουν είναι η οστεοπενία και η σιδηροπενία, ενώ στα παιδιά παρουσιάζεται καθυστέρηση της σωματικής ανάπτυξης. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι στα άτομα που δεν ακολουθούν τη δίαιτα είναι αυξημένος ο κίνδυνος εμφάνισης αυτοάνοσων νοσημάτων και κακοήθειας.

Η μη συμμόρφωση σε δίαιτα χωρίς γλουτένη είναι εύκολο ν’ ανιχνεύεται με την τακτική παρακολούθηση των ορολογικών δεικτών της κοιλιοκάκης.

Παρακολούθηση

Η παρακολούθηση περιλαμβάνει

1.Ιατρική παρακολούθηση με ορολογικούς δείκτες για επιβεβαίωση και εξασφάλιση της συμμόρφωσης στη δίαιτα. Oι ορολογικοί δείκτες είναι πλέον επαρκώς αξιόπιστοι και προσφέρονται για τη διαδικασία επιβεβαίωσης της διάγνωσης καθιστώντας περιττή την επανάληψη της βιοψίας. Έλεγχος με ορολογικούς δείκτες με παράλληλο μεταβολικό έλεγχο επιβάλλεται για τυχόν ανάπτυξη αυτοάνοσων νοσημάτων σχετιζόμενων με την κοιλιοκάκη, ή άλλων επιπλοκών που σχετίζονται με διατροφικά ελλείμματα όπως η οστεοπόρωση. Συγκεκριμένα για το θέμα της πρόληψης και αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης συνιστάται η χορήγηση ιατρικών σκευασμάτων ασβεστίου και βιταμίνης D.
2.Διατροφική παρακολούθηση που περιλαμβάνει διαρκή εκπαίδευση, ανάλυση των διατροφικών προσλήψεων, ώστε να εξασφαλίζεται επάρκεια ενέργειας και μακροθρεπτικών συστατικών, καθώς και συγκεκριμένων βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων. Τέτοια στοιχεία, εκτός από το ασβέστιο, είναι ο σίδηρος, το μαγνήσιο και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Σχετικά με το φυλλικό οξύ, συνιστάται η κάλυψη των ημερήσιων αναγκών από φαρμακευτικό σκεύασμα συμπληρώματος για όλα τα θήλεα ατομα που βρίσκονται σε ηλικία αναπαραγωγής.
3.Εκπαίδευση για την ενημέρωση σχετικά με τις κατάλληλες διατροφικές επιλογές. Το έργο αυτό είναι δυνατόν να επιμεριστεί σε διαιτολόγους, στο σύλλογο των ατόμων με κοιλιοκάκη, ή σε πρωτοβουλίες, όπως η λειτουργία σχολείων κοιλιοκάκης. Οι φορείς αυτοί είναι δυνατόν ν’ αναλάβουν και την ενημέρωση του κοινού και των αρμοδίων για τις ειδικές ανάγκες των ατόμων αυτών (π.χ. ειδικά τρόφιμα, εστιατόρια που σερβίρουν γεύματα χωρίς γλουτένη, συνταγές, εξειδικευμένους λειτουργούς υγείας κα).

Γράφει η Καραγκιόζογλου-Λαμπούδη Θωμαή, Παιδογαστρεντερολόγος
Αναδημοσίευση από το περιοδικό Ευεξία & Διατροφή. Τεύχος 41 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2010