blog.argiriou.org

Στο ελάχιστο περιορίζεται η χρήση της ακτινοβολίας για τη θεραπεία των παιδιατρικών αρρυθμιών, σύμφωνα με νέα μέθοδο που εφαρμόζει το Ηλεκτροφυσιολογικό Εργαστήριο της Παιδοκαρδιολογικής Κλινικής του Παίδων ΜΗΤΕΡΑ, το μοναδικό στην Ελλάδα πλήρως εξοπλισμένο κέντρο αντιμετώπισης παιδιατρικών αρρυθμιών.
Το Παιδοκαρδιολογικό Τμήμα του Παίδων ΜΗΤΕΡΑ εκπροσωπήθηκε φέτος στο πανευρωπαϊκό Παιδοκαρδιολογικό Συνέδριο με μια εργασία που αφορά μια ιδιαίτερα σημαντική πρόοδο στην επεμβατική καρδιολογία - ηλεκτροφυσιολογία.

Οπως δήλωσε, στο πλαίσιο του συνεδρίου, ο διευθυντής της Παιδοκαρδιολογικής Κλινικής και υπεύθυνος του Ηλεκτροφυσιολογικού Εργαστηρίου του Παίδων ΜΗΤΕΡΑ, κ. Ιωάννης Παπαγιάννης, «η θεραπεία των παιδιατρικών αρρυθμιών με καθετήρα έχει σημειώσει τεράστια πρόοδο. Μέχρι πρόσφατα όμως, οι επεμβάσεις αυτές χρειάζονταν αρκετά μεγάλη δόση ακτινοβολίας, γεγονός που άφηνε μια ανησυχία για πιθανές μελλοντικές επιπλοκές. Με τη νέα μέθοδο, απεικονίζονται τρισδιάστατα οι καθετήρες στο εσωτερικό της καρδιάς με τη βοήθεια ακίνδυνων ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, μειώνοντας κατά 5 φορές το μέσο όρο ιοντίζουσας ακτινοβολίας συγκριτικά με την κλασική ακτινοσκοπική μέθοδο. Μάλιστα, σε ορισμένες περιπτώσεις η ακτινοβολία τείνει να εκμηδενιστεί».

Ο κ. Ι. Παπαγιάννης κατέληξε λέγοντας ότι «η μέθοδος συνοδεύεται από μεγαλύτερη επιτυχία σε σχέση με την κλασική ακτινοσκοπική μέθοδο και είναι απόλυτα ασφαλής για τη θεραπεία των αρρυθμιών στα παιδιά».

Σ.Ν.

Για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών

Τα μωρά που θηλάζουν είναι πιο υγιή σύμφωνα με νέα έρευνα Ολλανδών επιστημόνων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν αναπνευστική η γαστρεντερική λοίμωξη εάν οι μητέρες τους τα έχουν θηλάσει επί τουλάχιστον έξι μήνες.
Η έρευνα έγινε από το Ιατρικό Κέντρο Έρασμος του Ρότερνταμ, υπό τη δρα Ενριέτα Μολ.

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής.

Η μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι τα νεογέννητα πρέπει να τρέφονται μέσω θηλασμού αποκλειστικά κατά το πρώτο εξάμηνο της ζωής τους.

Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 4.100 νήπια που γεννήθηκαν μεταξύ 2002-2006.

Διαπίστωσαν ότι κατά τους πρώτους έξι μήνες περίπου τα μισά μωρά είχαν πάθει κάποια μόλυνση στην αναπνευστική οδό τους και σχεδόν το 8% είχε μια γαστρεντερική λοίμωξη.

Μεταξύ των επτά μηνών και του πρώτου έτους το 37% των παιδιών είχε αναπνευστική λοίμωξη και το 9% είχε στομαχική μόλυνση από κάποιο μικρόβιο.

Επίσης, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι ο αποκλειστικός θηλασμός κατά τους πρώτους έξι μήνες λειτούργησε πιο προστατευτικά σε σχέση με το θηλασμό κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες.

Κατά το πρώτο εξάμηνο της ζωής του νηπίου, υπολογίστηκε ότι ο αποκλειστικός θηλασμός μείωσε τις λοιμώξεις σημαντικά, κατά τα δύο τρίτα περίπου, ενώ ο θηλασμός μόνο στο πρώτο τετράμηνο μείωσε τις μολύνσεις σε μικρότερο βαθμό, από το ένα τρίτο έως το ήμισυ.

Η μείωση του κινδύνου για λοιμώξεις χάρη στον αποκλειστικό θηλασμό ήταν μικρότερη κατά το δεύτερο εξάμηνο ζωής του νηπίου.

Η δρ Μολ επεσήμανε ότι, με βάση τα πορίσματα της μελέτης, οι εργαζόμενες γυναίκες πρέπει να διευκολύνονται στον θηλασμό παίρνοντας άδεια από τη δουλειά τους τουλάχιστον για ένα εξάμηνο μετά τη γέννηση του παιδιού τους, ενώ και μετά το εξάμηνο όσες επιστρέφουν στην εργασία τους, πρέπει κι εκεί να έχουν τις σχετικές διευκολύνσεις για να συνεχίζουν το θηλασμό.

Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι δυνατό, τότε συνέστησε την χρήση ειδικών αντλιών μαστού, ώστε να εξάγουν το μητρικό γάλα για να το πιει αργότερα στο σπίτι το μωρό τους.

Metrafrasi ap to GoogleTranslate:

Οι περισσότεροι παιδίατροι δαπανούν ένα μεγάλο μέρος του “ποιοτικό χρόνο” μας με τους γονείς απομυθοποίηση τα πολλά «γεγονότα» που έχουμε μάθει για πυρετό, εμβόλια, φάρμακα, τρόφιμα, καθώς και μια ποικιλία ασθενειών της παιδικής ηλικίας. Έγραψα για αυτό σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Σύγχρονη Παιδιατρική σχεδόν μια δεκαετία πριν (Παιδιατρικής αστικούς μύθους: Debunking κοινούς μύθους, Μάρτιος 2001) ότι οι λεπτομέρειες και θα συζητηθεί περισσότερο από μια ντουζίνα μύθους που διαιωνίζονται από τους γονείς όσο και από ορισμένους παιδιάτρους.

Πρόσφατα, παιδίατρος Andrew Adesman, MD, ζήτησε από 35 παιδίατροι στη Νέα Υόρκη μητροπολιτική περιοχή να απαντήσει σε ερωτηματολόγιο που περιείχε 52 δηλώσεις για την υγεία-12 εκ των οποίων ήταν αλήθεια και 40 που αντανακλάται μύθοι για την υγεία ή λανθασμένες αντιλήψεις. Δεν υφίσταται των παιδιάτρων σωστά χαρακτήρισε όλα τα 40 μύθους ως ψευδείς. Είκοσι από τις 35 παιδίατροι (57%), απέτυχε να αναγνωρίσει 10 ή περισσότερες από τις 40 μύθοι για την υγεία ως ψευδείς, και 4 της παιδιάτρους (11%) απέτυχαν να αναγνωρίσουν τουλάχιστον το ήμισυ των μύθων ως ψευδείς.

Με βάση αυτή την πιλοτική μελέτη, Adesman έστειλε ένα παρόμοιο ερωτηματολόγιο σε τυχαίο δείγμα 5.000 αμερικανικός-που έχουν γεννηθεί, πίνακας-επικυρωμένο παιδιάτρους στην πρωτοβάθμια φροντίδα πράξη να καθορίσει πώς πολλοί μύθοι παιδίατροι πίστευαν. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Οι περισσότεροι από τους περισσότερους από 1.000 παιδίατροι οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην έρευνα (76%), που εγκρίθηκε 1 ή περισσότερες πρακτικές γονείς που θα μπορούσαν να θέσουν την ασφάλεια ή την υγεία κινδύνους για τα παιδιά, και το 13% πήρε 3 ή περισσότερες ερωτήσεις λάθος.

Οι μύθοι αυτοί περιλαμβάνονται:
• Το μέλι μπορεί να δοθεί σε μωρά κάτω των 6 μηνών.
• Οδοντοφυίας προκαλεί μερικές φορές υψηλό πυρετό.
• λουτρά πάγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειωθεί το υψηλό πυρετό στα παιδιά.
• Δεδομένου ότι κρυολογήματα είναι αναπνευστικούς ιούς, δεν είναι συχνά μεταδίδεται με την επαφή με μολυσμένα μέρη του σώματος ή τις επιφάνειες.
• Τα τρόφιμα όπως τα ωμά λαχανικά, ολόκληρα τα σταφύλια, τα χοτ ντογκ και δεν δημιουργούν δυνητικούς κινδύνους πνιγμού για παιδιά ηλικίας 3 ετών και νεότερους.

Η έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι πολλοί παιδίατροι εγγραφεί σε ορισμένα «παλαιά σύζυγοι” παραμύθια. “Μόνο 17% πέτυχε ένα τέλειο σκορ, ενώ το 39% πήρε 4 ή περισσότερες ερωτήσεις λάθος. ιστορίες Η παλιά σύζυγοι “περιλαμβάνονται:
• ζάχαρη προκαλεί υπερκινητικότητα.
• Διαβάζοντας στο σκοτάδι προκαλεί προβλήματα όρασης.
• Τρώτε σοκολάτα προκαλεί ακμή.
• Περιμένετε 30 λεπτά μετά το φαγητό για να κολυμπήσουν.
• γάλα κατανάλωσης προκαλεί αύξηση του φλέγματος.
• Καρότα βελτίωση της όρασης.

Όταν Adesman εξέτασαν τα δημογραφικά στοιχεία των ερωτηθέντων, βρήκε ότι οι παιδίατροι που ενέκριναν οι πρακτικές που θα μπορούσαν να θέσουν την υγεία ή την ασφάλεια των κινδύνων που ήταν πιθανότερο να είναι άνδρες και έτειναν να είναι, στην πράξη, είτε λιγότερο από 5 ή περισσότερα από 30 χρόνια. Αυτοί οι οποίοι είχαν εγγραφεί για ιστορίες παλιές σύζυγοι “έτειναν να είναι γυναίκα, για την πρακτική στις αστικές περιοχές, και να μην έχουν εγείρει δικά τους παιδιά.

Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν αυτοί οι μύθοι;
Γιατί λοιπόν οι παιδίατροι εξακολουθούν να διαιωνίζουν μύθους ιατρικής που δεν έχουν καμία επιστημονική βάση και έχουν όντως αποδειχθεί ότι δεν έχουν καμία αξία σε όλα; Είναι πιθανό πολλοί λόγοι, αλλά βασικά ανάμεσά τους είναι ότι, παρά το ενδιαφέρον μας για «τεκμηριωμένη ιατρική πρακτική,« μόνο ένα κλάσμα των βασικών ιατρικών γνώσεων βασίζεται σε στέρεες επιστημονικές αποδείξεις. Η πλειονότητα των ιατρών “truisms μας» προέρχονται από λογικές υποθέσεις που προκύπτουν από την κατανόηση της ανατομίας και φυσιολογίας.

Παιδίατροι τείνουν επίσης να δεχθεί το φασκόμηλο συμβουλές που μας ανατέθηκε από τους συμβούλους μας ως ευαγγέλιο και να περάσει αβάσιμες μαργαριτάρια της σοφίας κατά μήκος στις νεώτερες γενιές. Έτσι, σε παραμύθια αποτέλεσμα πολλά ιατρικά παλιά σύζυγοι “αποτελούν πραγματικά« ιστορίες παλιές παιδίατροι »που ποτέ δεν έχουν αμφισβητηθεί.

ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Adesman είναι ένας ανάπτυξης και συμπεριφοράς, παιδίατρος. Έχει γράψει ένα υπέροχο βιβλίο, Baby γεγονότα: Η αλήθεια για την υγεία σας μωρού Από νεογέννητα Μέσω της προσχολικής. Είναι διαθέσιμο ως digital download μέσω του Kindle, το iPhone σας, iPad ή και είναι μια μεγάλη διαβάσει, συζητώντας πάνω από 150 παιδιατρικούς μύθους. Η τοποθεσία Web, www.babyfacts.com, έχει ένα online παιχνίδι γνώσεων που επιτρέπει παιδίατροι να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους για ιατρική μύθους. Προτείνω ότι παίρνετε το Babyfacts Κουίζ για τον προσδιορισμό επάρκειας σας στο μύθο busting. Εάν η βαθμολογία σας είναι παρόμοια με τα παιδίατροι “, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην έρευνα Adesman του, μπορεί να χρειαστεί να αναθεωρήσει τις συμβουλές που δίνετε στους γονείς των ασθενών σας.

Publish date: Jun 1, 2010
By: Andrew J Schuman, MD
Modern Medicine

Καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη τύπου Ι και μείωση των επιπλοκών που προκαλεί στους ασθενείς επιτυγχάνεται με τις αντλίες ινσουλίνης, φορητές συσκευές στο μέγεθος ενός κινητού τηλεφώνου ή μιας πιστωτικής κάρτας, που τοποθετούνται στην κοιλιά του διαβητικού. Οι αντλίες ινσουλίνης τροφοδοτούν υποδόρια τον οργανισμό του ασθενούς με την απαραίτητη ποσότητα ινσουλίνης όλο το 24ωρο, έπειτα από σχετική ρύθμιση της δοσολογίας.
«Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα έχουν τοποθετηθεί περίπου 1.300 αντλίες ινσουλίνης σε ενήλικες και παιδιά. Η θεραπεία με την αντλία μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην επίτευξη άριστου μεταβολικού ελέγχου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και να βοηθήσει στη μείωση των επιπλοκών του διαβήτη. Τα κυριότερα πλεονεκτήματά της είναι η επίτευξη ιδανικής ρύθμισης διαβήτη, ιδίως τη νύχτα, η μείωση των μεγάλων διακυμάνσεων του σακχάρου του αίματος, ο περιορισμός της αύξησης του βάρους με την ινσουλινοθεραπεία και η παροχή μεγαλύτερης ελευθερίας και ευελιξίας στην καθημερινή ζωή του ασθενούς», επισημαίνει ο λέκτορας Παθολογίας-Διαβητολογίας της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Τριαντάφυλλος Διδάγγελος, ο οποίος θα μιλήσει για τις αντλίες ινσουλίνης στη διάρκεια της επιστημονικής διημερίδας με θέμα «Τα πάντα γύρω από την ινσουλίνη», που διοργανώνει στη Θεσσαλονίκης η Διαβητολογική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος.

Η αντλία ινσουλίνης περιλαμβάνει τα ακόλουθα μηχανικά μέρη: την κύρια συσκευή, που αποτελείται από έναν πλαστικό χώρο αποθήκευσης της ινσουλίνης, έναν μηχανισμό προώθησης της ινσουλίνης με δυνατότητα χορήγησής της με διαφορετικούς ρυθμούς, έναν μικρό ηλεκτρονικό υπολογιστή με μνήμη για να παρέχει την ινσουλίνη σύμφωνα με τους ρυθμούς με τους οποίους έχει προγραμματισθεί, και μπαταρίες για την παροχή ενέργειας. Ως εξωτερικά μέρη περιλαμβάνει μία πλαστική βελόνα με μεταλλικό οδηγό για την είσοδο στον υποδόριο ιστό κι έναν πλαστικό σωλήνα που συνδέει τη βελόνα με την αντλία.

Προκειμένου να χρησιμοποιήσει σωστά τον συγκεκριμένο τρόπο θεραπείας ο διαβητικός, τονίζει ο κ. Διδάγγελος, θα πρέπει να είναι εκπαιδευμένος με τη φαρμακοδυναμική της ινσουλίνης, να κάνει απαραιτήτως τουλάχιστον τέσσερις μετρήσεις του σακχάρου αίματος ημερησίως, να γνωρίζει τη σχέση δόσης ινσουλίνης/ ισοδυνάμων υδατανθράκων και να είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία της αντλίας. Η κυριότερη ένδειξη θεραπείας με αντλία είναι η ισχυρή επιθυμία και το κίνητρο εκ μέρους του ατόμου για ακόμη καλύτερο μεταβολικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνον που είχε επιτύχει μέχρι την προ αντλίας χρονική περίοδο.

Παράλληλ αυξάνεται και η εφαρμογή της αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου Ι σε παιδιά και εφήβους, όπως αναφέρει η καθηγήτρια Παιδιατρικής του διαβητολογικού κέντρου του νοσοκομείου Παίδων στο Ανόβερο της Γερμανίας, Όλγα Κορδονούρη. Σύμφωνα με την ίδια, η θεραπεία με αντλία ινσουλίνης εφαρμόζεται σε περισσότερα από 4.000 παιδιά στη Γερμανία και στο διαβητολογικό κέντρο της κλινικής, όπου εργάζεται. Πάνω από το 60% των μικρών ασθενών χρησιμοποιεί αντλίες ινσουλίνης.

Οι αντλίες ινσουλίνης έχουν την ικανότητα καταγραφής και αποθήκευσης των στοιχείων θεραπείας, γεγονός που παρέχει τη δυνατότητα της ιατρικής παρακολούθησης ακόμα και σε άτομα με ασυνεπή καταγραφή των μετρήσεων της γλυκόζης στο ημερολόγιο. «Η εκπαίδευση των ασθενών και των οικογενειών τους στη θεραπεία του διαβήτη με τη χρήση της αντλίας ινσουλίνης πρέπει να είναι εντατική, προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ασθενούς και να βασίζεται σε τυποποιημένα πρότυπα», τονίζει η κ. Κορδονούρη.

(I antlia kostizei pano apo 2000 eyro kai ta analosima gyro sta 300 eyro ton mina alla gia tin ora ta kalyptoyn ex oloklirou ta tameia).

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Tης Πεννυς Mπουλουτζα
Χρονοβόρα μετακίνηση από το σπίτι στο νοσοκομείο και το αντίστροφο. Αναμονή για εξετάσεις που μπορεί να ξεπεράσει τις δύο ώρες και πάντα υπό τον κίνδυνο των λοιμώξεων που μπορεί να κολλήσουν από άλλους ασθενείς. Τον δικό τους «Γολγοθά» ανεβαίνουν τα παιδιά με καρκίνο που σε σχεδόν καθημερινή βάση είναι υποχρεωμένα να επισκέπτονται το νοσοκομείο στο πλαίσιο της θεραπείας τους.
Σε μία προσπάθεια στήριξης των ασθενών και των οικογενειών τους, ο σύλλογος γονέων παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια «Φλόγα» υλοποιεί εδώ κι ένα χρόνο πρόγραμμα νοσηλείας κατ’ οίκον για παιδιά με καρκίνο. Στο πλαίσιο του προγράμματος, που υλοποιείται με την υποστήριξη της GlaxoSmithKline, έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 1.600 επισκέψεις στην Αττική, σε 115 μικρούς ασθενείς που πληρούν τα κριτήρια για να λαμβάνουν στο σπίτι φροντίδα για απλές ιατρικές πράξεις (αιμοληψία, χορήγηση ενέσιμων θεραπειών κ. ά.). Οι επισκέψεις γίνονται από εννέα εκπαιδευμένους νοσηλευτές/τριες σε συνεργασία με τα νοσοκομεία Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» και «Αγία Σοφία».
Οπως ανέφεραν σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους λειτουργίας του προγράμματος, η πρόεδρος του συλλόγου «Φλόγα» κ. Μαρία Τρυφωνίδου, η διευθύντρια του Τμήματος Παιδιατρικής Παθολογίας και Ογκολογίας κ. Σοφία Πολυχρονοπούλου, γονείς και νοσηλευτές - μέλη του προγράμματος, τα οφέλη της κατ’ οίκον νοσηλείας είναι μεταξύ άλλων η μείωση του χρόνου αναμονής των παιδιών στα νοσοκομεία (είναι χαρακτηριστικό ότι στα εξωτερικά ιατρεία των ογκολογικών τμημάτων του «Αγία Σοφία», ο μέσος χρόνος αναμονής είναι 2 - 3 ώρες), λιγότεροι κίνδυνοι για ιώσεις των παιδιών και λιγότερες απουσίες από το σχολείο για τα παιδιά και από την εργασία για τους γονείς. Στην Ελλάδα, περισσότερα από 300 παιδιά διαγιγνώσκονται με καρκίνο κάθε χρόνο και χρειάζεται να υποβάλλονται σε εντατική θεραπεία για την αντιμετώπιση της νόσου. Εκτιμάται, ωστόσο, ότι σχεδόν μία στις τέσσερις επισκέψεις των μικρών ασθενών στο νοσοκομείο δεν είναι απαραίτητες, καθώς με την κατάλληλη οργάνωση θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν σπίτι τους.

Τα παιδιά που εκτίθενται σε οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα μπορεί να έχουν υψηλότερο κίνδυνο να παρουσιάσουν το Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ADHD), σύμφωνα με μια αμερικανική μελέτη που προτρέπει τους γονείς να πλένουν πολύ καλά τα τρόφιμα που χρησιμοποιούν.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τα παιδιά στα ούρα των οποίων εντοπίστηκαν υψηλά επίπεδα ζιζανιοκτόνων έχουν σχεδόν τις διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν το σύνδρομο σε σχέση με τα υπόλοιπα.

Τα συμπεράσματα αυτά βασίζονται σε δεδομένα που ελήφθησαν από το γενικό πληθυσμό, κάτι που σημαίνει ότι η έκθεση σε ζιζανιοκτόνα μπορεί να είναι επιβλαβής ακόμη και στο επίπεδο που υπάρχει συνήθως στο περιβάλλον των παιδιών.

“Υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία ότι αυτά τα ζιζανιοκτόνα μπορεί να σχετίζονται με το ADHD”, δήλωσε ο Μαρκ Γουέισκοπφ της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Χάρβαρντ. “Αυτό που επισημαίνει συγκεκριμένα η έρευνα είναι ότι αυτό ενδέχεται να ισχύει ακόμη και σε μικρές συγκεντρώσεις” των χημικών, πρόσθεσε.

Οι οργανοφωσφορικές ενώσεις αναπτύχθηκαν αρχικά ως χημικά όπλα και είναι γνωστό ότι είναι τοξικές για το νευρικό σύστημα.

Στις ΗΠΑ υπάρχουν καταγεγραμμένα περίπου 40 οργανοφωσφορικά εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, όπως το μαλαθείο, σημειώνουν οι ερευνητές στη μελέτη τους που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Pediatrics.

Ο Γουέισκοπφ είπε ότι οι ουσίες αυτές συνδέονται με τα συμπτώματα που παρουσιάζονται στο σύνδρομο ADHD αλλά δεν γνωρίζουμε ακόμη το πώς ακριβώς γίνεται αυτό.

Η οστεοπόρωση έχει τις ρίζες της στην ενδομήτρια ζωή και τη βρεφική ηλικία. Αυτό είναι το επιστημονικό συμπέρασμα έρευνας η οποία θα παρουσιαστεί στο 40ο Παιδιατρικό Συνέδριο, που θα πραγματοποιηθεί 27-28 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη από τον καθηγητή Παιδιατρικής στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης Δημήτριο Κασίμο.
«Όσον αφορά την ενδομήτρια ζωή, ιδιαίτερη σημασία για τα οστά του παιδιού που θα γεννηθεί, έχει η διατροφή της μητέρας. Επίσης, μελέτες έδειξαν ότι τα βρέφη που θηλάζουν έχουν στη μετέπειτα ζωή τους καλύτερα οστά απ’ ό,τι εκείνα που δεν θηλάζουν. Ιδιαίτερη σημασία για την υγεία των οστών είναι η περίοδος της εφηβείας, καθώς τότε πολλαπλασιάζεται η οστική μάζα. Το 90% της κορυφαίας οστικής μάζας αποκτάται μέχρι τα 18 έτη. Οι ηλικίες-”κλειδιά” για τα κορίτσια είναι τα 11-14 έτη και για τα αγόρια τα 13-17 έτη», εξηγεί ο επίκουρος καθηγητής Δημήτριος Κασίμος.

Η οστεοπόρωση στα παιδιά είναι συνήθως δευτεροπαθής. Η ιδιοπαθής νεανική οστεοπόρωση, που είναι σπάνια, έχει σιωπηλή πορεία και εκδηλώνεται με μυοσκελετικούς πόνους, διαταραχές βάδισης, οστικές παραμορφώσεις και κατάγματα οστών και ίσως να ξεφεύγει της διάγνωσης. Η διάγνωση βασίζεται στην εκτίμηση της οστικής μάζας με την καταμέτρηση της οστικής πυκνότητας λαμβάνοντας υπόψη και τη μυική μάζα. Χρήσιμοι στη διάγνωση είναι οι βιοχημικοί δείκτες οστικού μεταβολισμού.

«Η θεραπεία της ιδιοπαθούς νεανικής οστεοπόρωσης περιλαμβάνει διάφορα φάρμακα, όπως διφωσφονικά, βιταμίνη D, καλσιτονίνη, ασβέστιο αλλά και φυσιοθεραπεία και διαιτητικές οδηγίες», τόνισε ο κ. Κασίμος συμπληρώνοντας:

«Το σημαντικότερο όμως κομμάτι της αντιμετώπισης της οστεοπόρωσης είναι η πρόληψη που επικεντρώνεται στη διατροφή, την άσκηση και την αποφυγή του καπνίσματος και της χρήσης αλκοόλ. Ιδιαίτερα για τους εφήβους είναι πολύ σημαντική η επαρκής λήψη ασβεστίου. Συνήθως όμως, οι έφηβοι στερούνται της απαραίτητης ποσότητας ασβεστίου, διότι παραμελούν την καθημερινή λήψη πρωινού, αλλά και γιατί υποβάλλονται σε εξαντλητικές δίαιτες που βασίζονται στη λανθασμένη αντίληψη ότι τα γαλακτοκομικά προϊόντα οδηγούν στην παχυσαρκία. Απαραίτητο είναι να περιέχει το διαιτολόγιο των εφήβων επαρκή ποσότητα πρωτεϊνών και βιταμίνης D. Οι πρωτεϊνες προάγουν την παραγωγή και τη δράση του IGF-1 (ινσουλινόμορφου αυξητικού παράγοντα), ο οποίος με τη σειρά του προάγει την οστική παραγωγή. Η προαγωγή της άσκησης κατά αυτήν την περίοδο της ζωής είναι πολύ ωφέλιμη για την πρόληψη της οστεοπόρωσης».

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) ανακοίνωσε ότι ερευνά πληροφορίες για περιπτώσεις ευλογιάς στην ανατολική Ουγκάντα. Η ασθένεια θεωρείται ότι εξαλείφθηκε πριν από δεκαετίες.
Η ευλογιά είναι μία εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια. Συμπεριλαμβάνεται στη λίστα των ασθενειών που προκαλούσαν τον μεγαλύτερο φόβο στο κόσμο μέχρι που επίσημα δηλώθηκε ότι εξαλείφθηκε το 1979.

“Ο ΠΟΥ παίρνει στα σοβαρά οποιαδήποτε πληροφορία για ευλογιά” δήλωσε εκπρόσωπος του οργανισμού. Και πρόσθεσε ότι ο ΠΟΥ είναι ενήμερος για τις πληροφορίες “που προέρχονται εκτός Ουγκάντας και λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να τις ερευνήσει και επαληθεύσει”.

Θύμα της αναλγησίας του συστήματος ένα βρέφος από την Κοζάνη,
το οποίο κατέληξε προχθές

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ. Ενα τραγικό περιστατικό με θύμα βρέφος ενός έτους, από αυτά που σημειώνονται καθημερινά σχεδόν στα νοσοκομεία πλην όμως σπανίως βλέπουν το φως της δημοσιότητας, έρχεται να υπογραμμίσει την εικόνα ντροπής που εμφανίζει το σύστημα Υγείας και το μέγεθος της χρεοκοπίας της ίδιας της κοινωνίας μας.

Ο μικρός Γιάννης από την Κοζάνη, αφού ταλαιπωρήθηκε επί αρκετές ημέρες μεταφερόμενος από νοσοκομείο σε νοσοκομείο στη Δυτική και Κεντρική Μακεδονία με συμπτώματα γαστρεντερίτιδας, κατέληξε προχθές στο Ιπποκράτειο της Θεσσαλονίκης.

Παρέμβαση εισαγγελέα

Ακόμη και το άψυχο κορμάκι του, όμως, δεν γλίτωσε από την απίστευτη αναλγησία και το χάος του συστήματος: χρειάστηκε η παρέμβαση του εισαγγελέα για να νεκροτομηθεί το πτώμα, καθώς οι ιατροδικαστές διαφωνούσαν σε τίνος ωράριο εμπίπτει η διενέργεια της νεκροψίας!

Η απίστευτη ιστορία με την τραγική κατάληξη ξεκίνησε πριν από δύο εβδομάδες στην Κοζάνη, όταν το νήπιο έκανε εμβόλιο κατά της ηπατίτιδας.

Μερικές μέρες μετά, το παιδί αδιαθέτησε εμφανίζοντας συμπτώματα γαστρεντερίτιδας και οι γονείς του το πήγαν σε ένα παιδίατρο του ΤΕΒΕ να το εξετάσει, μια και στο νοσοκομείο Κοζάνης, όπως και στο γειτονικό της Πτολεμαΐδας, δεν λειτουργεί παιδιατρική κλινική. Ο γιατρός διέγνωσε μιας μορφής αλλεργικό άσθμα και τους συνέστησε να αλλάξουν φαρμακευτική αγωγή. Η κατάσταση, όμως, χειροτέρευε και οι γονείς αναγκάστηκαν να το μεταφέρουν στο νοσοκομείο της Βέροιας, όπου οι εκεί οι γιατροί τούς είπαν πως ο μικρός είχε προσβληθεί από γαστρεντερίτιδα. Οπως όμως υποστηρίζουν, κανένας από αυτούς δεν τους εξηγούσε τι έπρεπε να γίνει για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα ούτε οι γιατροί έκαναν κάτι κι έτσι πήραν το παιδί και το πήγαν στο Νοσοκομείο Ειδικών Παθήσεων Θεσσαλονίκης.

Εκεί, όμως, σύμφωνα πάντα με όσα ισχυρίζονται, λόγω γραφειοκρατίας και χαλαρότητας χάθηκαν πολύτιμες ώρες χωρίς να χορηγηθούν ούτε καν αντιπυρετικά στο παιδί, που ήδη είχε αρχίσει να κιτρινίζει. Σε κάποια στιγμή, το νήπιο μελάνιασε και τότε οι αρμόδιοι του νοσοκομείου κάλεσαν διασώστες του ΕΚΑΒ, που το μετέφεραν στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου διασωληνώθηκε αμέσως.

Οι γιατροί τους είπαν ότι το παιδάκι είχε υποστεί σοκ εξαιτίας αφυδάτωσης, αλλά κατάφεραν να το επαναφέρουν και να το κρατήσουν στη ζωή με μηχανική υποστήριξη μέχρι την Τετάρτη, οπότε και κατέληξε από πνευμονική και καρδιακή εμβολή.

Αρνούνταν λόγω… βάρδιας

Η ταλαιπωρία του βρέφους δεν σταμάτησε με το που έκλεισε για πάντα τα ματάκια του. Οταν οι τραγικοί γονείς του, ζήτησαν να γίνει η νεκροψία - νεκροτομή για να διαπιστωθούν τα ακριβή αίτια του θανάτου, βρέθηκαν ενώπιον μιας απίστευτης εμπλοκής: αρνούνταν να διενεργήσουν τη διαδικασία οι ιατροδικαστές με τον ισχυρισμό ότι δεν ενέπιπτε στο ωράριό τους! Ο ένας έλεγε ότι η βάρδια του είχε λήξει και πρέπει να παραβρεθεί σε επιστημονική ημερίδα και ο άλλος ότι η υπηρεσία του δεν είχε αρχίσει ακόμη.

Αναυδοι οι συγγενείς παρακολουθούσαν τους διαγκωνισμούς και όταν συνήλθαν από το σοκ, αναγκάστηκαν να προσφύγουν στον εισαγγελέα, που έδωσε εντολή να γίνει άμεσα νεκροτομή του πτώματος την οποία προθυμοποιήθηκε να κάνει άλλος, εκτός υπηρεσίας ιατροδικαστής.

Η προετοιμασία ολοκληρώθηκε και την τελευταία στιγμή, εντελώς τυχαία, αποκαλύφθηκε ότι το πτώμα που επρόκειτο να νεκροτομηθεί δεν ανήκε στο εν λόγω παιδάκι! Ο μικρός Γιάννης πιθανότατα δεν θα είχε αυτή την κατάληξη εάν στο νοσοκομείο της Κοζάνης λειτουργούσε το παιδιατρικό τμήμα που έχει κλείσει από το Νοέμβριο του 2009 λόγω έλλειψης παιδιάτρων!

Περισσότερα από 1.600 κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα παραμένουν αδιάγνωστα ή με λάθος διάγνωση, με αποτέλεσμα οι ασθενείς αυτοί να μην μπορούν να ζήσουν μία φυσιολογική ζωή και να οδηγούνται ακόμη και σε θάνατο. Η αντιμετώπιση αυτών των νοσημάτων, που είναι μεν σπάνια αλλά πολλά σε αριθμό, είναι εφικτή με ειδική διατροφή, χορήγηση ενζυμικών υποκαταστάτων ή μεταμόσχευση ιστών.

Ωστόσο, τα άτομα, στα οποία έχουν διαγνωστεί τέτοιες παθήσεις, αδυνατούν τις περισσότερες φορές να καλύψουν το κόστος των φαρμάκων τους, που μπορεί να φτάσει και τα 1.000 ευρώ το μήνα, διότι τα φάρμακα αυτά είναι συνήθως χαρακτηρισμένα ως “συμπληρώματα διατροφής” και δεν καλύπτονται από τα ασφαλιστικά ταμεία. Εξάλλου, ακόμη και όταν τα φάρμακα καλύπτονται από τα ταμεία, οι ασθενείς είναι υποχρεωμένοι να πληρώνουν συμμετοχή 25%, επειδή τα κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα δεν έχουν χαρακτηριστεί ως χρόνια.

“Τα κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα οφείλονται στην ανεπάρκεια λειτουργίας κάποιου ενζύμου, το οποίο είναι απαραίτητο για να γίνουν οι χημικές αντιδράσεις στα κύτταρα του οργανισμού, οι οποίες συνιστούν τον μεταβολισμό . Η ανεπαρκής λειτουργία κάποιου ενζύμου έχει ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση ουσιών που δεν μεταβολίζονται και που, τις περισσότερες φορές, είναι τοξικές για τον οργανισμό. Επίσης, η διακοπή της αντίδρασης έχει ως αποτέλεσμα να μην σχηματίζονται άλλες ουσίες, που είναι απαραίτητες για τον οργανισμό. Οι συνέπειες αυτής της βιοχημικής διαταραχής είναι το μεταβολικό νόσημα, η σοβαρότητα του οποίου εξαρτάται από τη σπουδαιότητα της χημικής αντίδρασης για τη λειτουργία του οργανισμού”, αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η επιστημονική υπεύθυνη του Μεταβολικού Εργαστηρίου της Α΄Πανεπιστημιακής Παιδιατρικής Κλινικής του Ιπποκρατείου Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης, καθηγήτρια Περσεφόνη Αυγουστίδου-Σαββοπούλου, με αφορμή ημερίδα, με θέμα, “Κληρονομικά Μεταβολικά Νοσήματα για τον Παιδίατρο” που θα διεξαχθεί, στις 27 Φεβρουαρίου, σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης.

Η πιθανότητα εκδήλωσης κληρονομικού μεταβολικού νοσήματος είναι 25% σε κάθε εγκυμοσύνη, όταν και οι δύο γονείς έχουν παθολογικά γονίδια, που ευθύνονται για κάποια τέτοια πάθηση. Σε μια τέτοια περίπτωση, αν το παιδί κληρονομήσει μόνο ένα παθολογικό γονίδιο, δεν έχει πρόβλημα. Αν, όμως, κληρονομήσει δύο παθολογικά γονίδια, τότε θα εκδηλώσει το νόσημα. Ακριβή στατιστικά στοιχεία για κάθε ένα νόσημα υπάρχουν μόνο για τα νοσήματα, που ελέγχονται μαζικά από τη νεογνική ηλικία, (π.χ. η φαινυλκετονουρία, που είναι από τα συχνότερα μεταβολικά νοσήματα στην Ελλάδα- περίπου 1:10.000 γεννήσεις) και τα γνωρίζουν οι μητέρες, καθώς είναι γραμμένα στο βιβλιάριο υγείας των παιδιών. Η συχνότητα που αναφέρεται για τα περισσότερα νοσήματα και βασίζεται σε ανακοινώσεις περιστατικών ή μελέτες, είναι μία περίπτωση στο εκατομμύριο. Αυτό που έχει σημασία, όμως, είναι ότι όλα μαζί είναι πολλά.

Η έγκαιρη διάγνωση έχει σημασία για δύο κυρίως λόγους: αφενός μεν για τη δυνατότητα θεραπείας, που, όταν δίνεται έγκαιρα, προφυλάσσει τα παιδιά από μόνιμη αναπηρία (π.χ. πνευματική καθυστέρηση), αφετέρου δε για την πρόληψη.

“Για αρκετά νοσήματα υπάρχει θεραπεία, που συνίσταται σε μια τροποποίηση της δίαιτας. Παραδείγματος χάριν, στα κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα, που η διαταραχή αφορά το μεταβολισμό των πρωτεϊνών, θα περιοριστούν τα λευκώματα και θα προστεθούν συμπληρώματα διατροφής. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η φαινυλκετονουρία, όπου η εφαρμογή του μαζικού νεογνικού ελέγχου, στις ανεπτυγμένες χώρες κυρίως, έχει σώσει τουλάχιστον 37.000 παιδιά από την καταδίκη στην πνευματική καθυστέρηση, γιατί με την έγκαιρη διάγνωση εφαρμόστηκε η κατάλληλη δίαιτα. Για ορισμένα μεταβολικά νοσήματα δίνονται ειδικά φάρμακα με καλά αποτελέσματα. Ακόμη και σε περίπτωση που δεν υπάρχει θεραπεία, η έγκαιρη διάγνωση επιβάλλεται, ώστε να ξέρουν οι γονείς από τι πάσχει το παιδί τους και να τούς δοθεί η δυνατότητα προγεννητικού ελέγχου σε επόμενη κύηση”, εξηγεί η κ. Αυγουστίδου-Σαββοπούλου.

Ο κυριότερος λόγος που τα κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα διαφεύγουν τη διάγνωση είναι ότι, τις περισσότερες φορές εκδηλώνονται με μη ειδικά συμπτώματα. Τα νοσήματα αυτά χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία κλινικών συμπτωμάτων. Επιπλέον, ένα κληρονομικά μεταβολικό νόσημα μπορεί να εκδηλωθεί, για πρώτη φορά, όταν ο ασθενής είναι ενήλικας. “Είναι βέβαιο ότι, χάνονται ενήλικοι ασθενείς, επειδή οι περισσότεροι παθολόγοι δεν γνωρίζουν ότι, το κληρονομικό μεταβολικό νόσημα μπορεί να εκδηλωθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Δηλαδή, τα κληρονομικά μεταβολικά νοσήματα δεν είναι μόνον παιδιατρικά νοσήματα”, αναφέρει η κ. Αυγουστίδου-Σαββοπούλου.

Ένα κληρονομικό μεταβολικό νόσημα μπορεί να εκδηλωθεί από τη γέννηση, με άρνηση λήψης τροφής, εμέτους, σπασμούς, υπνηλία, καρδιακά, ηπατικά, νεφρικά προβλήματα, Μπορεί, εξάλλου, να γεννηθεί καλά το παιδί και να εμφανιστούν συμπτώματα ύστερα από μήνες ή χρόνια, με ανεξήγητα επεισόδια εμέτων, διάρροιας, σπασμών, υπνηλίας ακόμη και κώμα, κατά τη διάρκεια λοίμωξης ή με αφορμή αλλαγή της διατροφής. Το επεισόδιο μπορεί να σχετίζεται με κάποιο συμβάν (π.χ. εμπύρετη λοίμωξη, χειρουργική επέμβαση) ή έπειτα από τη λήψη ορισμένων τροφών (π.χ. το κρέας, τα φρούτα, το γάλα). Η λέξη-κλειδί για την κλινική υποψία είναι το ανεξήγητο, δηλαδή συμπτώματα χωρίς εμφανή αιτία. Επίσης, ο ασθενής μπορεί να επισκεφθεί, για πρώτη φορά, τον γιατρό, με πρόβλημα από συγκεκριμένο όργανο (π.χ. καταρράκτη), να έχει μεγάλο ήπαρ, σπλήνα, νεφρολιθίαση, αρθρίτιδα, καρδιακά προβλήματα, δερματικά εξανθήματα, θρομβοεμβολικά επεισόδια κλπ. Μπορεί ακόμη το παιδί, ενώ στην αρχή φαίνεται ότι αναπτύσσεται φυσιολογικά, να αρχίσει να χάνει τις ικανότητες του, για παράδειγμα στην ομιλία ή το περπάτημα, ενώ ορισμένες φορές μπορεί να αλλάξουν και τα χαρακτηριστικά του, να γίνουν αδρά. Οι ασθενείς αυτοί παρουσιάζουν προοδευτική επιδείνωση των συμπτωμάτων.

Ορισμένα από τα νοσήματα αυτά αντιμετωπίζονται με την εφ” όρου ζωής τροποποίηση της δίαιτας, ή/και με τη βοήθεια φαρμάκου. Για λίγα νοσήματα, υπάρχει δυνατότητα υποκατάστασης του ενζύμου που είναι σε ανεπάρκεια, είτε με μεταμόσχευση ιστών (π.χ. μυελού των οστών) ή ήπατος, που όμως δεν είναι χωρίς κινδύνους, είτε ακόμη με τη χορήγηση παρασκευασμένου ενζύμου. Η σωστή αντιμετώπιση επιτρέπει σε αρκετούς ασθενείς να ακολουθήσουν φυσιολογική ζωή και να είναι ενεργά μέλη της κοινωνίας.

Για μεγάλο αριθμό μεταβολικών νοσημάτων δεν υπάρχει ειδική αντιμετώπιση, οπότε οι προσπάθειες στρέφονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων, με διάφορα μέσα, για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ασθενών- όπως η φυσιοθεραπεία, η λογοθεραπεία, η χορήγηση αντιεπιληπτικών φαρμάκων- αλλά και τη στήριξη της οικογένειας, που φροντίζει το παιδί.