blog.argiriou.org

Γράφει η ΕΛΠΙΔΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ, κλινική διαιτολόγος, Ε.Α.Ν. ΠΕΙΡΑΙΑ «ΜΕΤΑΞΑ», πρόεδρος Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων-Διατροφολόγων

Οι γιορτές είναι εδώ και μαζί… τα μελομακάρονα, οι κουραμπιέδες, οι βασιλόπιτες, οι γεμιστές γαλοπούλες και μια πληθώρα άλλων νόστιμων εδεσμάτων και γλυκισμάτων. Ορισμένοι άνθρωποι θεωρούν ότι και μόνο η σκέψη των διατροφικών πειρασμών που χαρακτηρίζουν αυτή την εορταστική περίοδο μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του βάρους τους. Ομως, δεν χρειάζεται να αγχώνεστε. Γιορτάστε, χαρείτε, ευχαριστηθείτε! Στην πραγματικότητα το κλειδί του προβλήματος είναι, για άλλη μια φορά, το μέτρο και η ισορροπία. Η ποικιλία δεν πρέπει να φοβίζει, αλλά να επιδιώκεται.

Κατ’ αρχάς θα πρέπει να είμαστε ρεαλιστές. Η περίοδος των γιορτών δεν είναι η καταλληλότερη για να χάσουμε βάρος. Στόχος μας πρέπει να είναι η αποφυγή απόκτησης παραπανίσιων κιλών και η διατήρηση του σωματικού μας βάρους. Πάντοτε, όμως, είναι ευκολότερο να διατηρήσουμε τον έλεγχο της κατάστασης αν ακολουθήσουμε ένα συγκεκριμένο σχέδιο.

Ξεκινάμε την ημέρα μας με ένα καλό πρωινό, το οποίο περιλαμβάνει δημητριακά ολικής άλεσης, φρούτα και γαλακτοκομικά προϊόντα.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας τρώμε μικρά γεύματα χαμηλών θερμίδων και πλούσια σε φυτικές ίνες (π.χ. ένα τοστ με ψωμί ολικής άλεσης και τυρί με χαμηλά λιπαρά, γάλα με δημητριακά, φρούτα, ένα γιαούρτι ή μια πλούσια σαλάτα με ποικιλία ωμών ή βραστών λαχανικών και μια φέτα ψωμί ολικής άλεσης), ώστε να εξοικονομήσουμε θερμίδες που θα καταναλώσουμε στο κυρίως εορταστικό γεύμα και να αποφύγουμε την εμφάνιση ενός έντονου αισθήματος πείνας μπροστά στον εορταστικό μπουφέ.

Πριν από το εορταστικό γεύμα δεν λιμοκτονούμε. Η παράλειψη γευμάτων μάς δημιουργεί δυσάρεστη διάθεση, κόπωση, έντονη πείνα, ζαλάδα και πονοκέφαλο, που τελικά καταστρέφουν το εορταστικό κλίμα. Οσο περισσότερες ώρες μένουμε νηστικοί τόσο περισσότερο θα φάμε στο γεύμα που θα ακολουθήσει.

Επιλέγουμε τα φαγητά που θα φάμε στη διάρκεια μιας εορταστικής εκδήλωσης προσεκτικά. Γι’ αυτό:

Προσπαθούμε να μη χρησιμοποιούμε μεγάλα πιάτα στο σερβίρισμα και απλώνουμε το φαγητό στο πιάτο έτσι ώστε μια μικρή μερίδα να φαίνεται μεγάλη.

Κατ’ αρχάς γεμίζουμε το μισό πιάτο μας με ποικιλία λαχανικών, που θα μας χορτάσουν και θα μειώσουν τον διαθέσιμο χώρο για τα υπόλοιπα φαγητά. Στη συνέχεια επιλέγουμε να φάμε τα αγαπημένα μας εδέσματα σε μικρές ποσότητες. Για επιδόρπιο προτιμούμε φρούτα (π.χ. μια φρουτοσαλάτα ή ένα γιαούρτι με κομμάτια φρούτων), αλλά αν δεν μπορούμε να αντισταθούμε στα παραδοσιακά γλυκά αυτών των εορτών, τότε διαλέγουμε ένα μελομακάρονο ή έναν κουραμπιέ ή ένα μικρό κομμάτι βασιλόπιτα, αλλά ποτέ όλα αυτά μαζί.

Αν στο εορταστικό τραπέζι υπάρχει γαλοπούλα, ποτέ δεν ξεχνάμε να βγάλουμε την πέτσα πριν την καταναλώσουμε.

Απομακρυνόμαστε από τον μπουφέ μόλις γεμίσουμε το πιάτο μας και δεν το γεμίζουμε δεύτερη φορά.

Πίνουμε αλκοόλ με μέτρο για να ευχηθούμε και όχι για να ξεδιψάσουμε, περιορίζοντας την κατανάλωση στην ελάχιστη δυνατή (1-2 μερίδες) και καταναλώνουμε αρκετό νερό όταν πραγματικά διψάμε.

Αφήνουμε το πιρούνι κάτω ανάμεσα στις μπουκιές.

Μασάμε καλά την τροφή πριν την καταπιούμε.

Κάνουμε μια παύση στο μέσο του γεύματος.

Αφήνουμε λίγο φαγητό στο πιάτο και σηκωνόμαστε από το τραπέζι αμέσως μετά το τέλος του γεύματος.

Ευχαριστιόμαστε την εορταστική εκδήλωση. Ο νους μας δεν πρέπει να είναι στο φαγητό, αλλά στην ευχαρίστηση της συνεύρεσης με τους συγγενείς και τους φίλους, την ευκαιρία για συζήτηση και αστεία, για χορό και ευχές. Ούτε φυσικά πρέπει να αγχωνόμαστε για τα κιλά μας. Εξάλλου, οι περιστασιακές ατασθαλίες δεν πρέπει ποτέ να μας απογοητεύουν.

Κατά τη διάρκεια των εορτών δεν ξεχνάμε την άσκηση. Και αν είναι δύσκολο να πάμε γυμναστήριο, μην ξεχνάμε ποτέ ότι το περπάτημα είναι εξίσου αποτελεσματικό, ιδιαίτερα τούτες τις γιορτινές μέρες που οι έξοδοι για ψώνια και για δώρα μπορεί να είναι και καθημερινές. Οι αποδράσεις μας μπορεί να περιλαμβάνουν και αθλητικές δραστηριότητες (π.χ. σκι, πεζοπορία).

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 30/12/2008

ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΙΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΟΙ ΑΣΥΝΟΔΕΥΤΟΙ ΑΝΗΛΙΚΟΙ ΑΛΛΟΔΑΠΟΙ
ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ

Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ

«Αφημένα στη μοίρα τους: η συστηματική αποτυχία παροχής προστασίας στα ασυνόδευτα παιδιά μετανάστες στην Ελλάδα», είναι ο εύγλωττος τίτλος στη δεύτερη έκθεση-καταπέλτη σε λιγότερο από ένα μήνα του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που παρουσιάστηκε χθες και τεκμηριώνει άλλη μία μεγάλη κυβερνητική ολιγωρία, η οποία εκθέτει τη χώρα μας διεθνώς. Είχε προηγηθεί η έκθεση για την αποτυχία του συστήματος παροχής ασύλου.

Συγκεκριμένα, παρ’ ότι οι ασυνόδευτοι ανήλικοι αποτελούν μόλις το 1-2% των αλλοδαπών που έρχονται στη χώρα μας -υπολογίζονται σε περίπου 1.000 για φέτος- κανένας μα κανένας δεν ασχολείται μαζί τους: δεν υπάρχει υπηρεσία καταγραφής, δεν τους παρέχεται ουδεμία προστασία, ενώ ακόμη και οι εισαγγελείς που υποχρεούνται από τον νόμο να έχουν την εποπτεία τους δεν γνωρίζουν τις ευθύνες τους.

Αντιθέτως, συνήθως υποβάλλονται σε κράτηση μέχρι 90 ημερών, κατά παράβαση τόσο του εθνικού όσο και του διεθνούς δικαίου, μπορεί να κακοποιηθούν από λιμενικούς και αστυνομικούς κατά τη σύλληψή τους και κανείς δεν γνωρίζει τι απογίνονται μετά την απελευθέρωσή τους.

Μέχρι και εικονική εκτέλεση από αστυνομικό στην Πάτρα περιέγραψε ένα απ’ αυτά στην ερευνήτρια του Παρατηρητηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και συντάκτρια της έκθεσης, Σιμόν Τρόλερ, η οποία συνάντησε παιδιά έξω από τα κέντρα κράτησης όταν αφέθηκαν ελεύθερα, στις τεράστιες ουρές για την υποβολή ασύλου στην Πέτρου Ράλλη αλλά και στον δρόμο, σε πάρκα και πλατείες όπου περιφέρονται εγκαταλειμμένα, χωρίς καμία βοήθεια από πουθενά, αφημένα στην τύχη τους. Ειδικότερα τα κορίτσια εξαφανίζονται χωρίς κανείς να γνωρίζει τι απογίνονται.

«Με αυτές τις συνθήκες η Ελλάδα είναι παράδεισος για τους εμπόρους ανθρώπων. Η ελληνική κυβέρνηση ανοίγει έτσι την πόρτα στο οργανωμένο έγκλημα», είπε κατά την παρουσίαση της 111σέλιδης έκθεσης η ερευνήτρια που βασίστηκε σε περισσότερες από 173 συνεντεύξεις εκ των οποίων οι 53 ήταν με ασυνόδευτους ανηλίκους, με κυριότερη χώρα προέλευσης το Αφγανιστάν και τη Σομαλία και ακολούθως Ιράν, Νιγηρία, Κονγκό, Φιλιππίνες, Πακιστάν.

Ακόμη και 10χρονα

Παιδιά ακόμη και 10 χρόνων (22 παιδιά ήταν ηλικίας 10-15 ετών και τα υπόλοιπα 16-17) που βρήκε να εργάζονται σε σκληρές εργασίες, όπως είναι οι οικοδομές και οι αγροτικές δουλειές, με 10-15 ευρώ ημερομίσθιο, να κοιμούνται σε συνωστισμένα άθλια παραπήγματα, για τα οποία πλήρωναν ενοίκιο σε συνθήκες που συνιστούν απειλή για την υγεία και την ασφάλειά τους.

Αναφέρθηκε στις διαρκείς κρούσεις για το πρόβλημα από τον Συνήγορο του Παιδιού και άλλες διεθνείς οργανώσεις τα τελευταία χρόνια για να καταδείξει σε ποιο βαθμό η κυβέρνηση αγνοεί το πρόβλημα: «Ασκούμε κριτική στην Ε.Ε. επειδή δεν φαίνεται διατεθειμένη να μοιραστεί το βάρος που σηκώνει μόνη της η Ελλάδα, αλλά αποτελεί έλλειψη πολιτικής βούλησης όταν η Ελλάδα δεν μπορεί να προστατεύσει ούτε τους πλέον ευάλωτους από τους μετανάστες, τους ασυνόδευτους ανηλίκους που αποτελούν έναν τόσο μικρό αριθμό».

Στην παρουσίαση της έκθεσης παραβρέθηκε από προσωπικό ενδιαφέρον, όπως διευκρίνισε, και η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Θάλεια Δραγώνα.*

——————————————————————————–

«Εβαζα το πόδι μου πάνω σε νάρκες»

…«Λέγεται ότι η πέτρα είναι σκληρή

Αλλά όχι τόσο όσο η ανθρώπινη καρδιά…»

Μοχαμαντί Αλίσια

Ο Μοχαμαντί είναι ένα από τα παιδιά που ήρθαν ανήλικα και μόνα τους στη χώρα μας από το Αφγανιστάν: «…στη χώρα μου, όπως ξέρετε, εδώ και πολύ καιρό υπάρχει πόλεμος. Και ο πόλεμος δεν καταστρέφει μόνο τη Γη, αλλά κάνει και τις καρδιές πέτρινες, τα μάτια τυφλά, και τα αυτιά κουφά στις κραυγές των ανθρώπων… Ετσι καταστράφηκαν οι ζωές των ανθρώπων και ερειπώθηκαν τα πάντα», γράφει στο «Μαζί - εμπειρίες διαπολιτισμικής συνύπαρξης», το βιβλίο που κυκλοφόρησε το δεύτερο Γυμνάσιο Λαυρίου, πριν από λίγο καιρό, στις τάξεις υποδοχής του οποίου έμαθε να μιλά και να γράφει ελληνικά. Η φυγή ήταν γι’ αυτόν μια λύση ζωής. «Περπάτησα σε τόπους και τόπους και υπέφερα ένα σωρό δυσκολίες. Η ζωή μου ήταν μια σύνοψη φόβου και φυγής… Περάσαμε τα σύνορα παράνομα, λαθραία, νύχτες και μέρες… Ανθρωποι πέθαναν από την υπερβολική κούραση. Αλλοι από την πείνα και άλλοι από τη δίψα και έμειναν για πάντα σε κείνα τα ξένα βουνά». Περιγράφει ένα συγκλονιστικό οδοιπορικό από το Ιράν και τις φυλακές του, το πούλημα σε λαθρεμπόρους, την επίθεση που δέχτηκαν από ληστές, το πέρασμα από ναρκοπέδια στην Τουρκία και με μια βάρκα στη χώρα μας. «Πέρασα τόσο δύσκολα όσο κανένας σας δεν μπορεί να φανταστεί. Για μήνες περπατούσα και κοιμόμουνα στα βουνά, κατευθυνόμενος προς ένα σημείο που δεν γνώριζα, βάζοντας το πόδι μου πάνω σε νάρκες, διψώντας και πεινώντας για μέρες όταν ήμουν 14 χρονών… Τελικά έφτασα σε αυτή τη χώρα, σε ένα δημοκρατικό κράτος όπου ένας άνθρωπος μπορεί να ζήσει χωρίς προβλήματα. Αλλά και εδώ, όταν είδα τη συμπεριφορά της Αστυνομίας ήταν δύσκολο για μένα να πιστέψω ότι λειτουργεί τελικά η δημοκρατία εδώ». Ο Μοχαμάντι πηγαίνει σήμερα στο νυχτερινό λύκειο επειδή εργάζεται τη μέρα για να τα βγάλει πέρα. Του έχουν ήδη απορρίψει την αίτηση ασύλου και εξετάζεται η προσφυγή του. Ελπίζει να καταφέρει να πραγματοποιήσει το όνειρό του, που είναι να σπουδάσει για να καταφέρει να βοηθήσει την οικογένειά του που έμεινε πίσω…

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/12/2008

10/12/2008 www.e-iatros.gr

Οι οφειλόμενοι σε ιλαρά θάνατοι μειώθηκαν κατά 74% μεταξύ των ετών 2000 και 2007, από 750.000 σε 197.000 περίπου. Επιπροσθέτως, στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου το αντίστοιχο ποσοστό ξεπέρασε το 90%. Με τον αριθμό των θανάτων να περιορίζεται από 96.000 σε 10.000 περίπου, η περιοχή κατόρθωσε να επιτύχει τον στόχο των Ηνωμένων Εθνών, για μείωση των θανάτων από ιλαρά κατά 90% έως το 2010, τρία έτη νωρίτερα.

Λεπτομερή δεδομένα για την πορεία της επίπτωσης της ασθένειας παγκοσμίως δημοσιεύθηκαν στην Εβδομαδιαία Επιδημιολογική Έκθεση του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας.

Η Γενική Διευθύντρια του Π.Ο.Υ., δρ. Μάργκαρετ Τσαν, εκθείασε το επίτευγμα των χωρών της ανατολικής Μεσογείου και κάλεσε και τις υπόλοιπες χώρες να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό και να εντείνουν τις προσπάθειές τους, προκειμένου να επιτευχθεί σύντομα η ανοσοποίηση όλων των παιδιών του κόσμου από την ασθένεια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Π.Ο.Υ., αυτή η εντυπωσιακή μείωση στους θανάτους από ιλαρά στις χώρες της ανατολικής Μεσογείου ήταν το αποτέλεσμα εκτεταμένων εκστρατειών ανοσοποίησης του πληθυσμού, ακόμα και σε δύσκολα προσβάσιμες περιοχές. Μάλιστα, το 2007 έλαβαν χώρα οι διπλάσιοι εμβολιασμοί κατά της ασθένειας, σε σύγκριση με το 2006, στις συγκεκριμένες περιοχές.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντών, στις 5 Δεκεμβρίου, η κα Τσαν δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο σημαντικό ρόλο του εθελοντισμού στην επιτυχία αυτή, αφού εθελοντές γιατροί και υγειονομικοί επισκέπτονταν τα σπίτια «πόρτα-πόρτα» προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ο εμβολιασμός θα καλύψει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού.

Η κα Τσαν πάντως, παρά τη διαφαινόμενη επιτυχία του εγχειρήματος, θέλησε να περάσει και το μήνυμα της εγρήγορσης, ζητώντας από τους αρμοδίους να μην επαναπαύονται, αλλά να συνεχίσουν τις προσπάθειες ακόμα πιο εντατικά μέχρι την πλήρη εξάλειψη του προβλήματος. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, «Είναι τραγικό να χάνονται 500 ζωές παιδιών καθημερινά εξαιτίας της ιλαράς, ενώ υπάρχουν ασφαλή, αποτελεσματικά και φθηνά εμβόλια για την αντιμετώπισή της».
ΠΗΓΗ: BMA

Το παρακάτω link προέρχεται από πρόσφατο μήνυμα της “Αγωνιστικής Παρέμβασης”.

http://www.parliament.gr/ergasies/nomosxedia/ValidNomosxedio/633/P-ANHL-PAP.pdf

Μια μακρόχρονη μελέτη σε αρουραίους από Αμερικανούς επιστήμονες επιβεβαίωσε, για πρώτη φορά, ότι η ζάχαρη μπορεί να γίνει κυριολεκτικά εθιστική, όπως μια ναρκωτική ουσία, γεγονός που ίσως μπορεί να ερμηνεύσει καλύτερα τα συμπτώματα βουλιμίας στους ανθρώπους.

Η μεγάλη κατανάλωση ζάχαρης αποδείχτηκε ότι προκαλεί νευροχημικές αλλαγές στον εγκέφαλο, οι οποίες μοιάζουν να μιμούνται εκείνες που παράγονται από εθιστικές ουσίες, όπως η κοκαΐνη, η μορφίνη και η νικοτίνη. Επίσης η στέρηση ζάχαρης επιφέρει μεταβολές στη συμπεριφορά, αυξάνοντας την τάση για λήψη άλλων εθιστικών ουσιών, όπως το αλκοόλ.

Η έρευνα έγινε από ερευνητική ομάδα υπό τον καθηγητή Μπαρτ Χέμπελ του Τμήματος Ψυχολογίας και του Ινστιτούτου Νευροεπιστήμης στο πανεπιστήμιο Πρίνστον, σύμφωνα με την ηλεκτρονική υπηρεσία Live Science. Τα σχετικά πορίσματα -που έρχονται να ολοκληρώσουν προηγούμενες έρευνες του Χέμπελ, επί πολλά χρόνια, πάνω στο ίδιο ζήτημα- ανακοινώθηκαν στην ετήσια σύνοδο του Αμερικανικού Κολλεγίου Νευροψυχοφαρμακολογίας και θα δημοσιευθούν στο επιστημονικό περιοδικό για τη διατροφή «The Journal of Nutrition».

«Έχουμε πλέον την πρώτη ομάδα ολοκληρωμένων μελετών που υποδεικνύουν πειστικά τον εθισμό από ζάχαρη στους αρουραίους και τον μηχανισμό που εξηγεί αυτό τον εθισμό», δήλωσε ο Χέμπελ.

Σύμφωνα με την έρευνα, οι αρουραίοι, που είχαν τραφεί και στη συνέχεια στερηθεί τη ζάχαρη επί πολύ καιρό, «εργάστηκαν» σκληρά για να την ξανακερδίσουν και έπειτα κατανάλωσαν πολύ μεγαλύτερες ποσότητες από ποτέ, γεγονός χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς εθισμού, οπότε η αποχή αυξάνει κατακόρυφα την επιθυμία για μια ουσία. Παράλληλα, όταν στερήθηκαν τη ζάχαρη, οι αρουραίοι κατανάλωσαν πολύ περισσότερο αλκοόλ από το φυσιολογικό, γεγονός ενδεικτικό ότι η στέρηση της ζάχαρης οδήγησε σε άλλες διεξόδους - πιθανώς αυτοκαταστροφικές.

Ο εθισμός από τη ζάχαρη θεωρείται ότι προκαλείται από το γνωστό νευροχημικό διαβιβαστή στον εγκέφαλο, τη ντοπαμίνη. Η μεγαλύτερη εισροή ζάχαρης στον οργανισμό αυξάνει τη ντοπαμίνη. Μετά από ένα χρονικό διάστημα, παρατηρούνται αλλαγές στην εγκεφαλική λειτουργία, καθώς ο εγκέφαλος προσαρμόζεται στα αυξημένα επίπεδα ντοπαμίνης και αυξάνει τον αριθμό των λεγόμενων οπιοειδών υποδοχέων του.

Αυτά τα κυκλώματα της ντοπαμίνης και των οπιοειδών εμπλέκονται στο μηχανισμό κινήτρων-ανταμοιβής στον εγκέφαλο και καθορίζουν τι αρέσει σε κάποιον οργανισμό. Παρόμοιες αλλαγές συμβαίνουν στους αρουραίους που έχουν εθιστεί στην κοκαϊνη και την ηρωίνη. Όταν ο οργανισμός στερείται τη ζάχαρη (όπως και κάθε άλλη εθιστική ουσία), τότε το επίπεδο ντοπαμίνης στον εγκέφαλο πέφτει και εκδηλώνεται άγχος στέρησης, τρέμουλο, κατάθλιψη κλπ. Οι φυσιολογικοί αρουραίοι είναι πρόθυμοι να εξερευνήσουν το περιβάλλον τους, όμως οι στερημένοι από τη ζάχαρη αρουραίοι είναι τόσο αγχωμένοι που ακινητοποιούνται μέσα στην αγωνία.

Πάντως η επιστημονική ομάδα του Πρίνστον διευκρίνισε ότι χρειάζονται και άλλες έρευνες για να κατανοηθούν οι επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό από την κατανάλωση και, αντίστοιχα, τη στέρηση ζάχαρης.

Ο Χέμπελ ασχολείται με τους μηχανισμούς του εγκεφάλου που ελέγχουν την όρεξη και το σωματικό βάρος, από τότε που σπούδαζε στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ υπό τον διάσημο συμπεριφοριστή Μπ. Σκίνερ. Από το 1963 που διδάσκει στο Πρίνστον, έχει παρουσιάσει πρωτοποριακό ερευνητικό έργο για τη συσχέτιση του φαγητού και ειδικότερα της ζάχαρης με τις εγκεφαλικές «αμοιβές».

Οι αρουραίοι, σύμφωνα με τους συμπεριφοριστές τουλάχιστον, λειτουργούν, με πολλούς τρόπους, σαν τους ανθρώπους, γι’ αυτό χρησιμοποιούνται σε εργαστηριακά πειράματα.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η παραμονή ενός παιδιού κάτω των 12 μηνών για πολλές ώρες στον παιδικό σταθμό μπορεί να του δημιουργήσει προβλήματα στη μετέπειτα ζωή του, σημειώνει σε έκθεσή της η UNICEF χαρακτηρίζοντας μια τέτοια επιλογή «μεγάλο τζόγο».

Ο παιδικός σταθμός, εξάλλου, μπορεί να γίνει ο χώρος όπου θα γεννηθούν οι ανισότητες του μέλλοντος, εξαιτίας του χάσματος ευκαιριών ανάμεσα σε προνομιούχες και μη προνομιούχες οικογένειες για εγγραφή του παιδιού τους σε έναν «καλό» παιδικό σταθμό.

Τα βρέφη κάτω των 12 μηνών θα πρέπει -όταν αυτό είναι δυνατό- να μένουν στο σπίτι τους και να τα φροντίζουν οι γονείς τους (ή οι οικείοι τους) γιατί μαζί τους θα αναπτύξουν ισχυρό δεσμό και το αίσθημα της ασφάλειας που έχουν ανάγκη. Πηγαίνοντας στον παιδικό σταθμό, τα μικρά μπορούν να ευνοηθούν από τη σχέση με τα άλλα παιδιά και να ενισχύσουν τη διανοητική, γλωσσική και συναισθηματική τους ανάπτυξη.

Ιδίως μάλιστα μικρά μεταναστών έχουν την ευκαιρία της ενσωμάτωσης. Η εκπαίδευση στη βρεφική ηλικία «συνιστά σπάνια ευκαιρία να μετριαστούν οι συνέπειες της φτώχειας και των όποιων μειονεκτημάτων για το μέλλον πολλών εκατομμυρίων παιδιών» αναφέρεται στην έκθεση. Ομως, η εγγραφή από νωρίς σε βρεφονηπιακό μπορεί να έχει και αντίθετα αποτελέσματα. Οι φτωχές οικογένειες δέχονται πολύ μεγαλύτερη πίεση να βρουν παιδικούς σταθμούς, φτηνούς μάλιστα, για να βάλουν τα παιδιά τους το συντομότερο δυνατό μετά τη γέννησή τους, ώστε να γυρίσουν στη δουλειά. Δημιουργούνται όμως έτσι παιδικοί σταθμοί δύο ταχυτήτων και μελλοντικοί πολίτες δύο ταχυτήτων. Αυτός είναι αυτό ο λόγος που η UNICEF προτείνει να επιδοτούνται όσο το δυνατόν περισσότερο οι βρεφονηπιακοί σταθμοί και να στηρίζονται οι αναξιοπαθούντες. Η βρεφονηπιακή μέριμνα θα μπορούσε να εξελιχθεί σε «μια δυνάμει νέα πηγή ανισότητας. Αν επιτρέψουμε να γίνει αυτό, μια ιστορική ευκαιρία θα έχει χαθεί», σημειώνεται στην έκθεση.

Υψηλής ποιότητας υπηρεσίες βρεφικής και νηπιακής φροντίδας μπορούν πράγματι να είναι εξαιρετικά ευεργετικές για τα παιδιά, όμως -αναφέρεται στην έκθεση με επίκληση σε έρευνες από τη Βρετανία και τις ΗΠΑ-, τα βρέφη που από τα σπάργανα ακόμα πάνε στον παιδικό αντιμετωπίζουν κίνδυνο -μικρό, αλλά κίνδυνο- να έχουν αργότερα προβλήματα όπως αντικοινωνική συμπεριφορά, επιθετικότητα, έλλειψη συγκέντρωσης, κατάθλιψη κ.λπ. Για να είναι η πρώτη φροντίδα του παιδιού γόνιμη και αποτελεσματική, η UNICEF προτείνει, μεταξύ άλλων, τη θέσπιση ελάχιστου χρόνου γονικής αδείας ενός έτους με τον μισό από τον κανονικό μισθό, εθνικό σχέδιο με προτεραιότητα στα λιγότερο ευνοημένα παιδιά, ελάχιστη υποχρεωτική εκπαίδευση για όλο το προσωπικό των βρεφονηπιακών σταθμών και έναν βρεφονηπιοκόμο ανά 15 παιδιά.

ΕΡΣΗ ΒΑΤΟΥ (Πηγή: www.childwellbeing.org.uk, Times)

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/12/2008

ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ ΤΟ ΑΚΤΙΝΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΗΜΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΚΑΡΚΙΝΟ

Της ΛΙΑΝΑΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πόσο ανάλγητος μπορεί να είναι ένας πολιτικός που αδιαφορεί για τον πόνο μικρών παιδιών και τα αφήνει να υποφέρουν; Πόσο ανίκανη μπορεί να είναι μια κυβέρνηση που αγνοεί επιδεικτικά τα παιδιά με καρκίνο; Εκτός και αν και σε αυτή την περίπτωση δεν έχουν σωστή ενημέρωση οι κυβερνώντες…

Πέντε χρόνια έχουν περάσει από την αρχική έκκληση των βασανισμένων γονιών παιδιών με καρκίνο να αγοραστεί και να τοποθετηθεί στο «Αγλαΐα Κυριακού» ειδικό ακτινοθεραπευτικό μηχάνημα για παιδιά. Από τότε δεν έγινε τίποτα. Τρεις μήνες πέρασαν από την τελευταία δέσμευση του υπουργού Υγείας Δημήτρη Αβραμοπούλου ότι ο διαγωνισμός επιτέλους θα προκηρυχθεί. Οπως ήταν αναμενόμενο, επρόκειτο για ένα ακόμα πυροτέχνημα.

Ακτινοθεραπευτικό για παιδιά δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Οι μικροί καρκινοπαθείς ταλαιπωρούνται σε επώδυνα μηχανήματα για ενηλίκους, τα οποία μάλιστα δεν είναι αποτελεσματικά. Και το χειρότερο; Τα χρήματα υπάρχουν. Ενα μέρος της προμήθειας επιδοτείται από την Ε.Ε. και τα υπόλοιπα κατάφεραν να τα συγκεντρώσουν τα μέλη της «Φλόγας», του συλλόγου γονιών παιδιών με καρκίνο.

Τι εμποδίζει την αγορά; Ποιοι αλλάζουν συνεχώς τις προδιαγραφές με αδιαφανείς διαδικασίες; Ποιες εταιρείες παίζουν τα παιχνιδάκια τους στις πλάτες αυτών των παιδιών; Γιατί ο εισαγγελέας δεν παρεμβαίνει;

Δέκα βουλευτές του ΠΑΣΟΚ -όλοι τους προερχόμενοι από τον ιατρικό χώρο- απηύθυναν ερώτηση προς τον Δ. Αβραμόπουλο για το θέμα, αφού πρώτα επισκέφτηκαν τον ξενώνα της «Φλόγας» και διαπίστωσαν «την εγκληματική αδιαφορία της πολιτείας και ειδικότερα του υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης».

«Θα έπρεπε να γνωρίζετε πολύ καλά, ως υπουργός Υγείας, ότι η ακτινοθεραπεία αποτελεί βασική θεραπεία του παιδικού καρκίνου», τονίζουν οι βουλευτές και προσθέτουν: «Σύμφωνα με επίσημες διεθνείς στατιστικές, το 50% των παιδιών που θα νοσήσουν από καρκίνο θα υποβληθούν σε κάποια φάση της νόσου σε ακτινοθεραπεία. Στην Ελλάδα ένα τέτοιο μηχάνημα δεν υπάρχει. Στο μεταξύ τα πάσχοντα παιδιά αναγκάζονται να κάνουν ακτινοθεραπεία σε μηχανήματα ενηλίκων, τα οποία δεν διαθέτουν τα ειδικά ακινητοποιητικά συστήματα και δεν είναι τόσο γρήγορα. Στο μηχάνημα για παιδιά απαιτούνται 5-10 λεπτά θεραπείας, ενώ στων ενηλίκων 30-50 λεπτά της ώρας».

Καταπέλτης είναι και η καταληκτική ερώτηση: «Ερωτάται ο υπουργός: Πέρα από τις συνεχείς δημόσιες δεσμεύσεις του υπουργείου, μπορείτε με σαφήνεια να προσδιορίσετε πότε ακριβώς προτίθεστε να λύσετε αυτό το ζήτημα και να σταματήσει ο εμπαιγμός οικογενειών και η αδιαφορία απέναντι σε πάσχοντα μικρά αθώα παιδιά;» Το κείμενο υπογράφουν οι: Μιχάλης Τιμοσίδης, Ηλίας Καρανίκας, Ηλίας Λαμπίρης, Χρήστος Χάιδος, Εμμανουήλ Σκουλάκης, Αικατερίνη Περλεπέ-Σηφουνάκη, Εκτορας Νασιώκας, Μιχάλης Κατρίνης, Γιάννης Σκουλάς, Λεωνίδας Γρηγοράκος. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 19/12/2008

ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΑΝΤΙΔΡΟΥΝ ΣΤΟ ΕΦΙΑΛΤΙΚΟ ΑΥΡΙΟ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΜΕΓΑ

Από το baby boom, την έκρηξη των γεννήσεων που στην Ελλάδα ήρθε με καθυστέρηση 10-15 ετών μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι τη σημερινή γενιά των… baby bomb το χάσμα βιωμάτων και ευκαιριών μοιάζει τεράστιο.

Αντιδρούν για ένα μέλλον που σχεδιάστηκε γι’ αυτούς, χωρίς αυτούς
Μετά το 1955 βοηθούσης και της μετανάστευσης, αφού μέχρι το 1965 έφυγαν από τη χώρα 1.500.000 εργαζόμενοι και έτσι οι εναπομείναντες είχαν καλύτερες ευκαιρίες απασχόλησης, η οικονομική εξέλιξη και η κοινωνική καταξίωση έμοιαζαν προδιαγεγραμμένες. Ηταν η γενιά που είχε μια ομαλή αλληλοδιαδοχή στα στάδια ενηλικίωσης, κοινωνικής ένταξης, οικονομικής καθιέρωσης και απολαβής των αποταμιεύσεων (συνταξιοδότησης).

Σήμερα τα πράγματα μοιάζουν να έχουν ανατραπεί πλήρως. Η νέα γενιά, για πρώτη φορά στη νεότερη Ιστορία, έχει όλες τις πιθανότητες να ζήσει χειρότερα από τους γονείς της. Βρίσκεται σε εξέλιξη δηλαδή η πρώτη ήττα από τους «γέρους». Θα τους τη «λέει» η μαμά και ο μπαμπάς μέσα στο (ίδιο το) σπίτι. Κάτι που αφορά το σύνολο της γενιάς, κυρίως δε τα μεσαία στρώματα, τους επιστήμονες-ελεύθερους επαγγελματίες και τα (πρώην) «ρετιρέ» των εργαζομένων (τράπεζες, ΔΕΚΟ). Οι λοιποί εργαζόμενοι δεν έχουν λόγο να περηφανευτούν μπροστά στα παιδιά τους.

Τεράστια απόσταση μεταξύ των δύο γενεών, όπως εξάλλου τεράστιο είναι και το οικονομικό χάσμα. Ιδού τι βιώνει η σημερινή γενιά:

1 Τα νέα σχολεία που φτιάχνοναι με το εφεύρημα των ΣΔΙΤ (συνεργασία ιδιωτικού και δημόσιου τομέα) θα πληρωθούν τα επόμενα 15-25 χρόνια από τους ίδιους (σημερινούς) μαθητές και αυριανούς φορολογούμενους. Η εισαγωγή στα ΑΕΙ συνεπάγεται ευνουχισμό των εφήβων μέσα από τα αλλεπάλληλα φροντιστήρια, οικονομική αιμορραγία των οικογενειών χωρίς, από την άλλη, να σημαίνει ότι έτσι παρέχεται και ένα επαγγελματικό διαβατήριο αξιώσεων. Η δε «επιτυχία» στα ΤΕΙ ισούται με εξορία στην ελληνική περιφέρεια, αν όχι καταναγκαστική… πτυχιοποίηση.

2 Οι απόφοιτοι και τελειόφοιτοι των σχολών αμέσως μετά περνούν, υποχρεωτικά, από το στάδιο της ανεργίας, ακολούθως από αυτό της υποαπασχόλησης και δεν ασκούν ένα ικανοποιητικό επάγγελμα ως μεσήλικες, αν προηγουμένως δεν έχουν μια μακροχρόνια θητεία στην ευκαιριακή ετεροαπασχόληση.

Κουτσουρεμένα δικαιώματα

3 Ως εργαζόμενοι παίρνουν μικρότερο μισθό, καθώς η κυβέρνηση νομοθέτησε τον όρο «νεοπροσλαμβανόμενοι στις ΔΕΚΟ», οι οποίοι στερούνται των συνήθων δικαιωμάτων των «παλαιών» εργαζομένων, δεν έχουν το καθεστώς της οιονεί μονομότητας. Είναι η γενιά με τις πιο ευέλικτες εργασιακές σχέσεις.

4 Το 2007 από τις 60.000 νέες θέσεις εργασίας που δημιουργήθηκαν τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα, σχεδόν οι 40.000 ήταν συμβάσεις ορισμένου χρόνου. Το 53% δε (31.800 νέοι) είχαν σύμβαση από 7 έως 12 μήνες.

5 Η προηγούμενη γενιά απασχολήθηκε στις δημόσιες επιχειρήσεις, τις αναπτυσσόμενες δημόσιες υπηρεσίες, το τραπεζικό σύστημα και τις δημοτικές επιχειρήσεις. Δεν είναι τυχαία εξάλλου η πρόταση του προέδρου του ΣΥΝ, Αλ.Τσίπρα, για πρόσληψη 100.000 νέων στο Δημόσιο (σχολεία, νοσοκομεία κ.α.). Τώρα όμως οι ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιούνται, το υπουργείο Οικονομίας δανείζεται ακριβά για να βολέψει ημετέρους σε ποικιλώνυμες επιτροπές και συμβούλια, ενώ δεν βάζει καν την εθνική συμμετοχή για την απορρόφηση των κοινοτικών πόρων, κάτι που θα δημιουργούσε ικανοποιητικές θέσεις απασχόλησης.

6 Τη δεκαετία του 1980 οι νέοι εργάζονταν στον ΟΤΕ, τη ΔΕΗ, τα ΕΛΤΑ, την ΠΥΡΚΑΛ, τις «κρατικοποιημένες» προβληματικές επιχειρήσεις (Σκαλιστήρης, Πειραϊκή-Πατραϊκή, Πίτσος κ.α.). Σήμερα η μεγαλύτερη επιχείρηση που λειτουργεί στη χώρα είναι ο ΟΠΑΠ (κεφαλαιοποίηση στο Χρηματιστήριο Αθηνών 6,8 δισ. ευρώ).

7 Στο Ασφαλιστικό δεν ισχύουν τα ίδια δικαιώματα, αφού όσοι εντάχθηκαν στην αγορά εργασίας από το 1993 και μετά θα συνταξιοδοτηθούν, αναποδράστως, στο 65ο έτος. Και αν δεν γινόταν ο νόμος 3029/2002, που πήγε τη σύνταξη στο 70%, θα έπαιρναν σύνταξη μόλις 60%, ενώ πολλοί από τους εργαζόμενους σε ΔΕΚΟ, τράπεζες και Δημόσιο σήμερα απολαμβάνουν έως και 80%. Και μέσα σε όλα αυτά παραμένει η αγωνία για το εάν θα υπάρχουν Ταμεία ή το ασφαλιστικό σύστημα θα έχει καταρρεύσει υπό το βάρος των ελλειμμάτων και της διασπάθισης των αποθεματικών (δομημένα ομόλογα, κλοπή εισφορών κ.ά.).

8 Η ένταξη στο ασφαλιστικό σύστημα και την αγορά εργασίας δεν είναι ο, ανηφορικός μεν αλλά, μονόδρομος που διήνυε η προηγούμενη γενιά. Τώρα είναι αναγκαίο το «μπλοκάκι», η ασφάλιση για μια περίοδο στον ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ).

9 Οι παροχές όπως υγεία, παιδεία, επιδόματα έχουν μεν μαζικοποιηθεί, απευθύνονται στο σύνολο των πολιτών, αλλά έχουν υποβαθμιστεί λόγω ελλιπούς χρηματοδότησης. Τα κονδύλια δεν αυξάνουν ανάλογα με τους χρήστες. Για να πάρει ένας άνεργος επίδομα από τον ΟΑΕΔ, επιδοτούμενο στεγαστικό δάνειο από την Εργατική Κατοικία, Δελτίο Κοινωνικού Τουρισμού από την Εργατική Εστία κ.ά. θα πρέπει προηγουμένως να έχει συμπληρώσει συγκεκριμένο αριθμό ενσήμων. Δηλαδή αποκλείεται το 25% των νέων (έως 25 ετών) που είναι και επισήμως άνεργοι αυτή την περίοδο (ΕΣΥΕ-Σεπτέμβριος 2008).

10 Η παρούσα γενιά των νέων, όταν βρει δουλειά, θα πληρώνει για το σχολείο που φοίτησε (ΣΔΙΤ), θα εισφέρει γύρω στο 20% του μισθού του για την αποπληρωμή των σημερινών χρεών, θα καταβάλλει φόρους περί το 30% για ένα υποτυπώδες κοινωνικό κράτος που θα ζουν τα παιδιά του και θα αποταμιεύει το 15% (ασφαλιστικές εισφορές) για τη δική του σύνταξη. Τα μισά του χρήματα θα πηγαίνουν για τις ανάγκες της… προηγούμενης γενιάς. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 15/12/2008

Της Πεννυς Μπουλουτζα (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)

Παραμελημένα ή και αδιάγνωστα προβλήματα υγείας εμφανίζουν σε υψηλό ποσοστό οι έφηβοι της επαρχίας της χώρας μας. Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι το 8,2% των μαθητών από Λύκεια της Αιτωλοακαρνανίας και της Κρήτης, δεν είχε τηρήσει το πρόγραμμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού, ένας στους δύο μαθητές παρουσίαζε προδιάθεση σκολίωσης και έχρηζε διερεύνησης από ορθοπεδικό γιατρό, περισσότεροι από τους μισούς (58%) είχαν μειωμένη οπτική οξύτητα και παραπέμφθηκαν σε οφθαλμίατρο και οκτώ στους δέκα είχαν τερηδόνα.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο 12% των εφήβων ανιχνεύθηκε φύσημα κατά την ακρόαση. Από αυτούς, το ένα τρίτο ήταν υπό ιατρική παρακολούθηση και οι υπόλοιποι μαθητές παραπέμφθηκαν στον ειδικό γιατρό για καρδιολογική εκτίμηση.

Στη συγκεκριμένη έρευνα που θα παρουσιαστεί στο πλαίσιο του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Προαγωγής και Αγωγής Υγείας και του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Προαγωγής Υγείας στην Κοινότητα, τα οποία θα πραγματοποιηθούν την ερχόμενη Δευτέρα και Τρίτη στην Αθήνα (ξενοδοχείο Κάραβελ), αναφέρθηκε χθες ο αναπληρωτής καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής κ. Γιάννης Τούντας. Οπως είπε, τα αποτελέσματα αυτά καταδεικνύουν τη σημασία του προληπτικού ελέγχου στα σχολεία ειδικά της περιφέρειας, όπου τα ποσοστά των παραμελημένων προβλημάτων υγείας στα παιδιά εμφανίζονται υψηλά.

Αντίστοιχη μελέτη που έγινε σε περίπου 1.200 μαθητές δημοτικών σχολείων της Αττικής, κατέδειξε ότι το 38,2% των παιδιών είχαν βάρος πάνω από το φυσιολογικό και συγκεκριμένα το 19,5% ήταν παχύσαρκα και το 18,7% ήταν υπέρβαρα. Επιπλέον, το 9,5% παρουσίαζαν διαθλαστική ανωμαλία (μυωπία, υπερμετρωπία ή αστιγματισμό), το 3,8% είχε σκολίωση ενώ στο 3,7% των παιδιών διαπιστώθηκε φύσημα.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα παρουσιαστεί μελέτη για τις επιπτώσεις των μεγάλων πυρκαγιών του 2007, στην ψυχική υγεία των μαθητών της Λακωνίας που βίωσαν από κοντά την κρίση.

Σύμφωνα με αυτήν το 11,7% των μαθητών παρουσίαζε τέσσερις μήνες μετά τις πυρκαγιές σοβαρού βαθμού συμπτωματολογία Διαταραχής Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ) δηλαδή εφιάλτες, διαταραχές ύπνου, έντονο στρες, κατάθλιψη, ευερεθιστότητα ή εκρήξεις θυμού. Μετρίου βαθμού συμπτωματολογία ανέφερε το 33,5% των μαθητών.

Τα ποσοστά των παιδιών με διαταραχή μειώνονται όσο αυξάνεται η ηλικία αλλά και ο αριθμός των αδελφών που μένουν μαζί. Με συμπτώματα κατάθλιψης βρέθηκε το 19% των παιδιών, ενώ υπήρξε συσχέτιση μεταξύ της διαταραχής μετατραυματικού στρες και κατάθλιψης.

Τα παιδιά που αποχωρίστηκαν τον έναν ή και τους δύο γονείς μετά την καταστροφή, που χρειάστηκε να μείνουν με συγγενείς, ή ακόμα και αυτά που απλώς ανησύχησαν για την τύχη ενός αγαπημένου τους προσώπου, ήταν σε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν ψυχοπαθολογία έναντι των άλλων παιδιών.

Της ΣΟΦΙΑΣ ΝΕΤΑ
Αναγκαίος είναι ο προληπτικός έλεγχος στους μαθητές, καθώς πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι τα ποσοστά των παραμελημένων προβλημάτων υγείας είναι υψηλά: προβλήματα βάρους, τερηδόνα στα δόντια, οφθαλμολογικά προβλήματα, φύσημα, αλλά και μη τήρηση του υποχρεωτικού εμβολιασμού, ενώ άλλη έρευνα έδειξε ότι δεν προστατεύονται επαρκώς από την επικίνδυνη ηλιακή ακτινοβολία.

Τα παραπάνω υπογραμμίζει ο αν. καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής Γιάννης Τούντας, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής, με αφορμή τη διοργάνωση του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Προαγωγής και Αγωγής Υγείας και του 1ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Προαγωγής Υγείας στην Κοινότητα, που πραγματοποιούνται την ερχόμενη Δευτέρα 15 και Τρίτη 16 Δεκεμβρίου στην Αθήνα, στο ξενοδοχείο «Caravel». Ερευνα που έγινε στην επαρχία και θα παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια του συνεδρίου έδειξε ότι το 8,2% των μαθητών Λυκείων δεν είχε τηρήσει το πρόγραμμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Το 36% ήταν υπέρβαροι, στο 12% ανιχνεύτηκε φύσημα κατά την ακρόαση, στο 9,2% το test επίκυψης παρουσίασε προδιάθεση σκολίωσης, το 58% είχε μειωμένη οπτική οξύτητα (<7/10) και το 82% είχε τερηδόνα στα δόντια και τους συνστάθηκε περαιτέρω εκτίμηση από ειδικούς.

Αντίστοιχη μελέτη που έγινε σε δημοτικά σχολεία της Αττικής έδειξε ότι το 38,2% των παιδιών είχαν βάρος πάνω από το φυσιολογικό (19,5% ήταν παχύσαρκα και 18,7% υπέρβαρα), το 9,5% των παιδιών παρουσίασαν κάποια διαθλαστική ανωμαλία, το 3,8% παρουσίαζε σκολίωση, ενώ στο 3,7% των παιδιών διαπιστώθηκε φύσημα.

Απογοητευτικά όμως ήταν και τα αποτελέσματα μελέτης των μέτρων προστασίας από την ηλιακή ακτινοβολία και η συνειδητοποίηση από την πλευρά των μαθητών της επικινδυνότητας της ηλιακής ακτινοβολίας στην επαρχία. Μόλις το 38,4% προσέχει να μην εκτίθεται στον ήλιο τις επικίνδυνες ώρες (11.00-16.00). Το 43,2% έχει υποστεί ηλιακό έγκαυμα από μη χρησιμοποίηση αντηλιακού ή παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο ή εξαιτίας ανοιχτόχρωμου δέρματος.

Στο συνέδριο θα παρουσιαστεί μελέτη για τα συμπτώματα Διαταραχών Μετατραυματικού Στρες (ΔΜΤΣ), κατάθλιψης και άγχους στους μαθητές των σχολείων πυρόπληκτων περιοχών του νομού Λακωνίας, 4 μήνες μετά τις πυρκαγιές: 11,7% των μαθητών παρουσίαζε πολύ σοβαρού και σοβαρού βαθμού συμπτωματολογία ΔΜΤΣ, ενώ μετρίου βαθμού το 33,5%. Με συμπτώματα κατάθλιψης βρέθηκε το 19% των παιδιών.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/12/2008