blog.argiriou.org

Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ-ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ

Αύριο είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος και τα τελευταία χρόνια, με τις εφαρμογές των αντικαπνιστικών νόμων ανά την υφήλιο, κάπνισμα και ιατρική έχουν γίνει άσπονδοι εχθροί. Ομως το «μίσος» είναι αμφιλεγόμενο, καθώς πολλοί γιατροί άλλα λένε και άλλα κάνουν, κάτι σαν το «δάσκαλε που δίδασκες και λόγο δεν εκράτεις».
Το πρόβλημα έχει βαθιές ρίζες. Αρχίζει από τα εφηβικά χρόνια τους και εδραιώνεται στα φοιτητικά. Αυτό αποδεικνύει έρευνα που διενήργησε το 2009 το τμήμα Δημόσιας και Διοικητικής Υγιεινής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας και το τμήμα Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, αποκαλύπτοντας ότι το ποσοστό των καπνιστών στους τριτοετείς φοιτητές των ιατρικών σχολών είναι πολύ υψηλό.

Ισότητα μεταξύ φύλων

Η Νοσηλευτική Σχολή Λάρισας έχει τα πρωτεία στους καπνιστές, με ποσοστό 52,4%, ακολουθεί η Οδοντιατρική Αθηνών με 38,7%, έπονται η Ιατρική Αθηνών και Ιωαννίνων με 30%, και τελευταίες είναι οι νοσηλευτικές σχολές Αθηνών, με ποσοστό 16,3%.

* Το 44,7% των καπνιστών φοιτητών συμφωνεί με τη γενική απαγόρευση του καπνίσματος στους εσωτερικούς χώρους. Το ποσοστό αυτό ανεβαίνει στο 55,3% αν αφορά κάπνισμα σε εστιατόρια και μειώνεται στο 31,7% όταν αφορά νυχτερινά κέντρα μπαρ καφετερίες. Τα αντίστοιχα ποσοστά των μη καπνιστών είναι 87,9% υπέρ της γενικής απαγόρευσης, 92,2% όταν πρόκειται για χώρους εστίασης και κατεβαίνει στο 78,5% για τα νυχτερινά κέντρα.

* Το 54,4% των τριτοετών φοιτητών ιατρικών σχολών δήλωσαν ότι έχουν καπνίσει στο παρελθόν, ενώ το ποσοστό των τακτικών καπνιστών ανέρχεται σε 28,8%. Το 10% των φοιτητών είπαν ότι δοκίμασαν το κάπνισμα στην ηλικία των 11-15 ετών. Καταρρίπτονται επίσης οι μύθοι που θέλουν τους άνδρες πιο θεριακλήδες. Η έρευνα δείχνει ότι διαφορές στη συνήθεια του καπνίσματος ανάμεσα στα φύλα δεν υπάρχουν.

**Προκύπτει ότι το 48% των φοιτητών -ποσοστό ιδιαίτερα υψηλό- ζει σε καπνιστικό περιβάλλον τόσο στο σπίτι όσο και στους δημόσιους χώρους. Το 22,5% των φοιτητών ιατρικής, το 22% της φαρμακευτικής και το 27,7% της νοσηλευτικής παραδέχονται ότι καπνίζουν στους διαδρόμους των σχολών τους. Εξαίρεση αποτελούν καπνιστές φοιτητές της οδοντιατρικής, που εξαιτίας ειδικών συνθηκών (στις αίθουσες υπάρχουν ιατρεία-εργαστήρια με ασθενείς) καπνίζουν στο προαύλιο (31,5%).

Το 40% των φοιτητών από όλες τις σχολές δήλωσε ότι δεν γνωρίζει εάν υπάρχει κανονισμός ή πινακίδες στις σχολές που να απαγορεύουν το κάπνισμα. Βέβαια η έρευνα έγινε λίγο πριν από την εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου, αλλά από πότε ο νόμος είναι πάνω από τους κανόνες της ιατρικής;

Η καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας Τζένη Κρεμαστινού επισημαίνει ότι οι φοιτητές των επαγγελμάτων υγείας καπνίζουν σε πολύ υψηλά ποσοστά, όπως και ο υπόλοιπος ενήλικος πληθυσμός της Ελλάδας.

«Οι φοιτητές δεν παίρνουν στοχοποιημένη εκπαίδευση για το κάπνισμα γενικότερα και δεν είναι ουσιαστικά ευαισθητοποιημένοι για τον ρόλο τους ως προτύπων συμπεριφοράς τόσο στους μελλοντικούς ασθενείς τους όσο και στην κοινωνία».

Η πρωτογενής πρόληψη

Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι στην Ελλάδα οι φοιτητές των επαγγελμάτων υγείας εκπαιδεύονται σε κλινικά μαθήματα μετά το τρίτο έτος σπουδών.

Συγκεκριμένα η πλειονότητα των φοιτητών, σε ποσοστό που κυμάνθηκε μεταξύ 94% και 98,3%, πιστεύουν ότι οι επαγγελματίες υγείας πρέπει να εκπαιδευθούν στις τεχνικές διακοπής του καπνίσματος σε προπτυχιακό επίπεδο, ενώ μόνο 10,7% δήλωσαν ότι είχαν τέτοιου είδους εκπαίδευση. Προκύπτει λοιπόν το ερώτημα: Γιατί στις ιατρικές σχολές δεν υπάρχουν μαθήματα εκπαίδευσης στην αντικαπνιστική εκστρατεία;

Οι γιατροί ασκούν σημαντική επιρροή στους ασθενείς. Τη δεκαετία του ‘50 οι διαφημιστικές εταιρείες τούς χρησιμοποίησαν στο έπακρο στις διαφημίσεις τους για την εξάπλωση του καπνίσματος. Την επιρροή αυτή φαίνεται ότι τη γνωρίζουν οι μελλοντικοί γιατροί, αλλά αδυνατούν να την ενσωματώσουν στη συμπεριφορά τους, καθώς στο ερώτημα εάν θεωρούν τους εαυτούς τους πρότυπο, οι φοιτητές ιατρικής απάντησαν θετικά σε ποσοστό 55,4%, οι φοιτητές οδοντιατρικής σε ποσοστό 57,1%, της φαρμακευτικής 37,3% και οι φοιτητές νοσηλευτικής σε ποσοστό 70,2%.

Πάνω σε αυτό η Αναστασία Μπαρμπούνη παιδίατρος, επιμελήτρια του Τομέα Δημόσιας και Διοικητικής Υγιεινής στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας, τονίζει ότι ακόμη και μια σύντομη συμβουλή από έναν επαγγελματία υγείας ενισχύει την προσπάθεια του καπνιστή να διακόψει το κάπνισμα. «Μια από τις πιο αποτελεσματικές στρατηγικές μείωσης των θανάτων συνεπεία του καπνίσματος είναι η ενθάρρυνση της συμμετοχής των επαγγελματιών υγείας κυρίως στην πρωτογενή πρόληψη, αλλά και τη συμβουλευτική των καπνιστών για τις μεθόδους διακοπής του καπνίσματος».

Η ταυτότητα της έρευνας

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) και το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ οργάνωσαν ένα πρόγραμμα προκειμένου να μελετήσουν τον επιπολασμό του καπνίσματος και των καπνιστικών συνηθειών των φοιτητών σε σχολές επαγγελμάτων υγείας σε 50 χώρες. Στην Ελλάδα το πρόγραμμα υλοποιήθηκε το 2009 από το τμήμα Δημόσιας και Διοικητικής Υγιεινής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας και από το τμήμα Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας.

Ο τρόπος διεξαγωγής της μελέτης έγινε με την τεχνογνωσία του ΠΟΥ και συγκεκριμένα με τη συμπλήρωση ερωτηματολογίων από τριτοετείς φοιτητές των ιατρικών, οδοντιατρικών, φαρμακευτικών και νοσηλευτικών σχολών. Στο ερωτηματολόγιο χρησιμοποιήθηκε κοινή μεθοδολογία με 57 ερωτήσεις. Η ανταπόκριση των σχολών που επιλέγησαν στο στάδιο της δειγματοληψίας ανήλθε σε 90% και η ανταπόκριση των φοιτητών στο 85%. Το δείγμα αποτέλεσαν 637 τριτοετείς φοιτητές επαγγελμάτων υγείας. Το 66% ήταν γυναίκες και 34% άνδρες.

(ΒΗΜΑ)
Η μειωμένη προσέλευση στα ιδιωτικά μαιευτήρια και ο εντεινόμενος ανταγωνισμός ρίχνουν τις τιμές των τοκετών

ΕΛΕΝΑ ΦΥΝΤΑΝΙΔΟΥ |

Νερό στο κρασί τους προτίθενται να βάλουν οι επικεφαλής των ιδιωτικών μαιευτηρίων λόγω της οικονομικής κρίσης, η οποία έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη προσέλευση του κόσμου. Σημαντικό ρόλο στην απόφασή τους να «ρίξουν» τις τιμές και να κάνουν συζητήσεις με ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, για πιθανή μελλοντική συνεργασία, έχει παίξει και η πρόσφατη λειτουργία του μαιευτηρίου Γαία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις εκπροσώπων μαιευτικών κλινικών, η προσέλευση του κόσμου στα ιδιωτικά μαιευτήρια παρουσιάζει μείωση της τάξεως του 10%-20%. Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη ούτε στα δημόσια μαιευτήρια, αφού πολλά ζευγάρια δεν προχωρούν εύκολα στην απόκτηση δεύτερου παιδιού.

Το μαιευτήριο Ιασώ προχωρεί από την 1η Ιουνίου στη μείωση της τιμής του τοκετού στο τρίκλινο δωμάτιο σε ποσοστό ως και 40%. Συγκεκριμένα ο φυσιολογικός τοκετός στο τρίκλινο δωμάτιο μειώνεται από 3.350 ευρώ σε 2.000 ευρώ, η δε καισαρική τομή μειώνεται από 3.600 ευρώ σε 2.150 ευρώ. Στις τιμές αυτές περιλαμβάνονται και τα έξοδα χειρουργείου, νάρκωσης, οι εξετάσεις της μητέρας και του νεογνού, τα απαραίτητα φάρμακα και το υγειονομικό υλικό για τον τοκετό. Το κόστος των βασικών εξετάσεων ανέρχεται περίπου σε 1.000 ευρώ. Αλλες εξετάσεις, οι οποίες δεν είναι υποχρεωτικές, χρεώνονται επιπλέον. Επίσης στους πολύτεκνους- τρίτεκνους το μαιευτήριο παρέχει έκπτωση 30% στον τέταρτο τοκετό για νοσηλεία σε τρίκλινο δωμάτιο και δωρίζει τον πέμπτο!

Ωστόσο, στον ανταγωνισμό, οι εκπρόσωποι του μαιευτηρίου Μητέρα δήλωναν χθες ότι δεν σκοπεύουν να προχωρήσουν προς το παρόν σε μειώσεις τιμών. Οπως έλεγαν, έκαναν μειώσεις πέρυσι τον Ιούλιο. Παραδέχθηκαν όμως ότι με την αλλαγή του χρόνου προχώρησαν σε νέες αυξήσεις της τάξεως του 6%-8%.

Και πάλι όμως τα έξοδα του τοκετού παραμένουν υψηλά και καλύπτονται στο σύνολό τους από την οικογένεια, αφού τα μαιευτήρια δεν έχουν συνάψει συμβάσεις με ασφαλιστικά ταμεία και ασφαλιστικές εταιρείες. Μάλιστα οι γιατροί αμείβονται ανάλογα με την κατηγορία του δωματίου που θα φιλοξενήσει τη νέα μητέρα- συχνά δίχως απόδειξη. Δηλαδή λιγότερα χρήματα παίρνουν από τους γονείς αν έχουν «κλείσει» τρίκλινο δωμάτιο και περισσότερα απ΄ όσους επιλέγουν να γεννήσουν σε σουίτα.

Ως τώρα οι τιμές τοκετού με καισαρική τομή κυμαίνονται από 2.050 ευρώ ως 12.800 ευρώ. Τα ποσά αυτά δεν συμπεριλαμβάνουν την αμοιβή του γιατρού και άλλες ανάγκες που μπορεί να προκύψουν. Για παράδειγμα, για έναν φυσιολογικό τοκετό σε δίκλινο δωμάτιο ιδιωτικού μαιευτηρίου το ζευγάρι θα ξοδέψει περισσότερα από 7.000 ευρώ, αφού εκτός από την τιμή του δωματίου (από 2.850

ως 3.750 ευρώ) θα δώσει περίπου 700 ευρώ για υγειονομικό υλικό και φάρμακα και την αμοιβή του γιατρού (από το 50% ως το 100% της αξίας του δωματίου). Αν το νεογέννητο χρειαστεί θερμοκοιτίδα για λίγες ώρες, λάμπα για ίκτερο, φάρμακα ή εξετάσεις το επιπλέον κόστος μπορεί να υπερβεί τα 1.000 ευρώ.

«Η συνήθης διαδικασία είναι να επιλέγουμε μαιευτήρα με βάση τις συστάσεις φίλων ή συγγενών και στη συνέχεια να πηγαίνουμε στο μαιευτήριο με το οποίο ο ίδιος συνεργάζεται» σχολιάζει ο συνεργάτης της ΕΚΠΟΙΖΩ κ. Χ. Φωκάς. «Οι μέλλουσες μητέρες θα μπορούσαν να κοιτούν για γιατρό και σε κρατικά μαιευτήρια ή σε μαιευτικές κλινικές. Ως παράδειγμα αναφέρω το “Ελενα Βενιζέλου”, το οποίο θεωρείται καλύτερο μαιευτήριο από ορισμένα ιδιωτικά». Επίσης ο κ. Φωκάς θεωρεί αδικαιολόγητη τη διαφορά που υπάρχει στις τιμές των μαιευτηρίων της Αθήνας με όσα λειτουργούν στην υπόλοιπη χώρα.

Οι προϋποθέσεις για «εναλλακτικό», κατ΄ οίκον τοκετό

O ικονομικότερος αλλά πιο επισφαλής σε περίπτωση που υπάρχουν επιπλοκές θεωρείται ο τοκετός στο σπίτι. Είναι μια επιλογή που μπορεί να κάνει κάθε γυναίκα, αναφέρουν οι εκπρόσωποι του Σωματείου για την Προαγωγή του Φυσικού Τοκετού «Ευτοκία». Επειδή όμως η συγκεκριμένη επιλογή αποτελεί ακόμη εξαίρεση στην Ελλάδα, χρειάζεται σκέψη και πολλή γνώση κατά την πορεία της εγκυμοσύνης για να αποφασίσουν οι γονείς ποιο είναι το σωστό για τη μητέρα και το παιδί που θα φέρει στον κόσμο.

Οι προϋποθέσεις για να γεννήσει μια γυναίκα στο σπίτι είναι να είναι υγιής, να έχει φυσιολογική πορεία της εγκυμοσύνης, να μην είναι πολύδυμη κύηση, η προβολή να είναι κεφαλική, να μην έχει μπει σε πραγματική παράταση (ηλικία κύησης μεγαλύτερη των 42 εβδομάδων), το σπίτι της να πληροί τους στοιχειώδεις όρους υγιεινής, η απόσταση από το πλησιέστερο νοσοκομείο να μην είναι μεγαλύτερη της μιας ώρας, να υπάρχει ο ειδικός που θα την ξεγεννήσει, ο τοκετός να ξεκινήσει αυτόματα και η εξέλιξή του να είναι φυσική.

Για τον τοκετό χρειάζεται καθαρό και ζεστό σπίτι, τα ρούχα του μωρού να είναι καθαρά και σιδερωμένα, νάιλον για την προστασία του στρώματος, του καναπέ ή της μοκέτας, οινόπνευμα, pantyslip, σερβιέτες και υποσέντονα, έναν πλάγιο φωτισμό, δύο μικρές λεκάνες, σακούλες σκουπιδιών και ζυγαριά για το μωρό.

Κατά τη διάρκεια της διαστολής η επίτοκος είναι ελεύθερη να διαλέξει τον χώρο και τον τρόπο που θέλει να κινείται και να κάθεται. Μπορεί να ασχολείται με ό,τι της αρέσει, όπως για παράδειγμα να ετοιμάζει φαγητό, να ακούει μουσική ή να κάνει μπάνιο. Η κολπική εξέταση γίνεται μόνο όταν πραγματικά υπάρχει λόγος, όπως στην αρχή του τοκετού, όταν καθυστερεί πολύ η πορεία της εξέλιξης ή όταν αρχίζει η ίδια η επίτοκος να εξωθεί. Η ακρόαση των καρδιακών παλμών του εμβρύου γίνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Φάρμακα για την επιτάχυνση του τοκετού δεν χρησιμοποιούνται.

Η μαία βοηθά τη γυναίκα με μασάζ, σωστές αναπνοές και χαλάρωση καθώς και με την εναλλαγή θέσεων και στάσεων.

Tης Μαριαννας Τζιαντζη

Το ντοκιμαντέρ «Πολύτιμο κύτταρο» του Εξάντα (ΝΕΤ) είχε θέμα τα βλαστοκύτταρα, ένα «πανίσχυρο όπλο» για τη θεραπεία ασθενειών, αλλά μια «επικερδής βιομηχανία δισεκατομμυρίων δολαρίων». Στην Ελλάδα η βιομηχανία αυτή ανθεί, αφού έχουμε τις περισσότερες ιδιωτικές τράπεζες φύλαξης βλαστοκυττάρων στην Ευρώπη αναλογικά με τον πληθυσμό μας (περίπου 20), που όμως λειτουργούν «εν κενώ χωρίς καθορισμένο νομικό πλαίσιο».

Το ντοκιμαντέρ εξηγεί με απλά λόγια τι είναι τα βλαστοκύτταρα, οι ιδιότητές τους, οι τρόποι φύλαξης και η μεταμόσχευσή τους. Τα βλαστοκύτταρα, όπως μαθαίνουμε, βρίσκονται στον πλακούντα και στον ομφάλιο λώρο και σήμερα είναι δυνατή (και ανώδυνη) η λήψη μιας ποσότητας τέτοιου αίματος αμέσως μετά τη γέννηση: ένα στιγμιαίο αλλά πολύτιμο δώρο της Φύσης. Οι γονείς έχουν δύο επιλογές: είτε να φυλάξουν το ομφάλιο αίμα του νεογνού σε μια ιδιωτική τράπεζα (με κόστος 1.500 - 2.500 ευρώ) είτε να το δωρίσουν σε μια δημόσια τράπεζα που συνδέεται με την Παγκόσμια Δεξαμενή Δοτών. Στην πρώτη περίπτωση, υπάρχει μια ισχνή πιθανότητα για θεραπεία του παιδιού ή των αδελφών του από κάποιες μελλοντικές ασθένειες, ενώ στη δεύτερη είναι πολύ ισχυρή η πιθανότητα να σωθεί η ζωή ενός πάσχοντος συνανθρώπου μας.

Η δημοσιογραφική έρευνα είναι εξαντλητική: δηλώσεις και συνεντεύξεις επιφανών Ελλήνων και ξένων επιστημόνων, καθώς και εκπροσώπων ελληνικών εταιρειών φύλαξης και αφηγήσεις γονέων με παιδιά που θεραπεύθηκαν χάρη στη μεταμόσχευση βλαστοκυττάρων. Εντυπωσιακά είναι τα βίντεο με διαφημίσεις ιδιωτικών τραπεζών φύλαξης, όμως, αρκετές από τις πληθωριστικές υποσχέσεις τους αναιρούνται από τους επιστήμονες που μιλούν στην εκπομπή.

Δύο τύποι φύλαξης, λοιπόν, ενός μέρους του ανθρώπινου σώματος του οποίου «απαγορεύεται η χρήση για εμπορικούς λόγους», σύμφωνα με τη σύμβαση του Οβιέδο που από το 1996 είναι νόμος του ελληνικού κράτους. Φύλαξη ιδιωτική για οικογενειακή χρήση και δωρεάν δημόσια φύλαξη για εθνική αλλά και πλανητική χρήση, ώστε να σώζονται «και» άλλες ζωές. «Ούτε το ένα ούτε το άλλο είναι κακό», λέει ο εκπρόσωπος μιας ελληνικής ιδιωτικής εταιρείας φύλαξης. «Δεν υπάρχει καλό και κακό, υπάρχει μια επιλογή του κόσμου». Αυτή η δυνατότητα επιλογής, σύμφωνα με έναν άλλο εκπρόσωπο, «είναι ένα από τα βασικά συστατικά του ευρωπαϊκού ιδεώδους». Προφανώς από το ιδεώδες αυτό εξαιρείται η κοιτίδα του Διαφωτισμού, η Γαλλία, όπου απαγορεύεται η ιδιωτική φύλαξη του ομφάλιου αίματος.

Κι όμως, υπάρχει καλό και κακό, μόνο που αυτό δεν συνδέεται με την ατομική επιλογή των γονέων, αλλά με την εμπορευματοποίηση αυτής της στιγμιαίας γενναιόδωρης προσφοράς της Φύσης. Αυτό το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ μάς θύμισε το «Πωλείται ζωή», επίσης του Εξάντα, που είχε θέμα την ιδιωτικοποίηση του νερού στη Χιλή. Εδώ δεν πωλείται ζωή, αλλά υπόσχεση ζωής, πωλούνται ελπίδες θεραπείας και όνειρα που δεν έχουν πάντοτε αντίκρισμα.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μάρθα Καϊτανίδη

Κολλημένα στους πίνακες ανακοινώσεων, στο πλάι των τηλεφωνικών θαλάμων, στους πίνακες ανελκυστήρων, στους χώρους υποδοχής και στα κομοδίνα: η διακίνηση ιατρικών και μη προϊόντων, από τηλεοράσεις έως αναπηρικά αμαξίδια και αεροστρώματα, ανθεί στα δημόσια νοσοκομεία.

Μάλιστα, συχνά ξεσπάει κλεφτοπόλεμος μεταξύ των εμπόρων, οι οποίοι ξηλώνουν τα διαφημιστικά φυλλάδια και τις κάρτες των ανταγωνιστών τους με στόχο το μονοπώλιο.
Σε είδη πρώτης ανάγκης έχουν αναδειχτεί κατά την εισαγωγή του ασθενούς η ενοικίαση τηλεόρασης (όταν δεν υπάρχει στο δωμάτιο) αλλά και πολυθρόνας- ξαπλώστρας για τον συγγενή που εκτελεί παράλληλα και χρέη νοσοκόμας. Ενα τηλεφώνημα στον προμηθευτή αρκεί για να φτάσει το εμπόρευμα αυθημερόν- πλην Κυριακής- στο νοσοκομείο, το οποίο έχει κόστος ενοικίου συνολικά 35 ευρώ την εβδομάδα. Μάλιστα, κατά το τηλεφώνημα, οι ενδιαφερόμενοι ενημερώνονται ότι κάποιες νοσηλεύτριες διακρίνονται για «περίεργη» συμπεριφορά και δημιουργούν πρόβλημα και ότι είναι προτιμότερο να ενημερώσουν πρώτα τη νοσηλευτική υπηρεσία. Υπάρχει βέβαια και μια πιο πονηρή μέθοδος για να αποφύγουν την «γκρίνια», αρκεί να βγάζουν τις ξαπλώστρες στο μπαλκόνι την ώρα της φροντίδας των ασθενών από τις νοσηλεύτριες.
Στις ορθοπεδικές κλινικές και στο γενικό νοσοκομείο ΚΑΤ δραστηριοποιούνται κυρίως όσοι εμπορεύονται προς πώληση ή προς ενοικίαση πατερίτσες, αμαξίδια, βοηθήματα, ανυψωτικά τουαλέτας και άλλα βοηθητικά είδη. «Το αποτέλεσμα είναι πως αρκετοί ασθενείς, πεπεισμένοι από τους μικροπωλητές που διαφημίζουν τα προϊόντα τους για τη χρησιμότητά τους, πιέζουν τους γιατρούς να τους συνταγογραφήσουν τέτοιου είδους βοηθητικά είδη. Ετσι, κάποιες φορές αναγκαζόμαστε να κάνουμε μικροπαραχωρήσεις στα όρια του συμβατού, κυρίως σε ό,τι αφορά πατερίτσες και περπατούρες τύπου πι, σε εκείνες τις οικογένειες που δηλώνουν πως έχουν οικονομικό πρόβλημα, ώστε να τους διευκολύνουμε», λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής διευθυντής της Γ΄ Ορθοπεδικής Κλινικής ΚΑΤ κ. Θανάσης Αντωνόπουλος.
Μαύρες υπηρεσίες προσφέρουν και φυσικοθεραπευτές, καλύπτοντας τα κενά του προσωπικού στις κλινικές αποκατάστασης. Η ημερήσια φροντίδα κοστίζει 30- 50 ευρώ με μία μόνον «προϋπόθεση»: ο ασθενής να μην καρφώσει τον φυσικοθεραπευτή στην προϊσταμένη της νοσηλευτικής υπηρεσίας, αφού η παρουσία του εκεί απαγορεύεται. Ετσι, ο ειδικός βαφτίζεται συγγενής και μπορεί με αυτό το τρόπο να μπαινοβγαίνει στο δωμάτιο.

Φροντίδα κατ΄ οίκον
Στα κρυφά όμως αναγκάζονται να μπαίνουν στους θαλάμους οι γυναίκες που εκτελούν χρέη αποκλειστικής νοσοκόμας και παροχής κατ΄ οίκον φροντίδας. Δεν πρόκειται για αποκλειστικές, αλλά για εργαζόμενες που συμφωνούν με τους συγγενείς του ασθενούς να συνεχίσουν την περίθαλψη του αρρώστου και μετά το εξιτήριο. Μεταξύ των δύο αυτών ειδικοτήτων υπάρχει ένας ακήρυκτος πόλεμος, καθώς ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος. Μάλιστα, αρκετές φορές απαιτείται βεβαίωση από τον συγγενή προς τους νοσηλευτές της κλινικής πως ο ασθενής έχρηζε βοηθείας και πριν νοσηλευτεί στο νοσοκομείο και άρα με τη γυναίκα που απασχολεί υπάρχει σχέση συνεργασίας.
«ΤΑ ΝΕΑ» επικοινώνησαν με υπεύθυνη γραφείου που συνεργάζεται με εσωτερικές και ζήτησαν τον τιμοκατάλογο. Πέντε ευρώ την ώρα κοστίζει η φύλαξη στο νοσοκομείο, ενώ για την κατ΄ οίκον νοσηλεία η τιμή φτάνει τα 750 ευρώ μηνιαίως (χωρίς το ΙΚΑ, που ανέρχεται στα 147 ευρώ), η υπεύθυνη ωστόσο διευκρινίζει πως όλες οι γυναίκες που απασχολεί «μιλάνε καλά ελληνικά».
Τα έξοδα όμως δεν σταματούν εδώ: «Πρέπει να μας δώσετε και 250 ευρώ μεσιτεία, που έχει την ισχύ εξάμηνης εγγύησης. Θα υπογράψουμε ιδιωτικό συμφωνητικό βάσει του οποίου δεσμευόμαστε για την αντικατάσταση της εσωτερικής στην περίπτωση που δεν θα μείνετε ικανοποιημένοι», ενημερώνει η υπεύθυνη του γραφείου. Διευκρινίζει ωστόσο, πως τα ασφαλιστικά ταμεία δεν καλύπτουν τα έξοδα νοσηλείας στο νοσοκομείο, αντίθετα με τις αποκλειστικές για τις οποίες υπάρχει πρόβλεψη, αρκεί να εξασφαλιστεί βεβαίωση από τον διευθυντή της κλινικής ότι «ο ασθενής έχει ανάγκη».

Καρτέρι τοκογλύφων
Ενδεικτικό της κατάστασης που επικρατεί είναι ότι έξω από τα νοσοκομεία και κυρίως από ιδιωτικές κλινικές βρίσκει κανείς τοιχοκολλημένα στις κολόνες της ΔΕΗ αυτοκόλλητα και χαρτιά με φωσφορίζοντα χρώματα όπου αναγράφεται με έντονα γράμματα «ΔΑΝΕΙΑ- ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΗΤΑ». Με τον τρόπο αυτό, τοκογλύφοι εκμεταλλεύονται την αγωνία των συγγενών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες αλλά είναι έτοιμοι να πουλήσουν την περιουσία τους για να παράσχουν την καλύτερη ιατροφαρμακευτική φροντίδα στον άρρωστό τους.

Πληρώνουμε χρυσάφι τα κενά του ΕΚΑΒ
ΑΚΡΙΒΑ πληρώνουν οι ασθενείς την ιδιωτική διακομιδή τους: περίπου 200 ιδιωτικά ασθενοφόρα οργώνουν τους δρόμους της Αττικής και της υπόλοιπης Ελλάδας, καλύπτοντας με το αζημίωτο τα κενά του ΕΚΑΒ. «ΤΑ ΝΕΑ» επικοινώνησαν με ιδιωτική εταιρεία που εξυπηρετεί και ασθενείς από την περιφέρεια. Στην ερώτηση πόσο κοστίζει η διακομιδή ασθενούς που υποβλήθηκε προσφάτως σε επέμβαση αποκατάστασης ισχίου από το ΚΑΤ στον Βόλο, η απάντηση ήταν «750 ευρώ».

Με… έκπτωση
Γίνονται όμως και εκπτώσεις: «Η τιμή πέφτει στα 550 ευρώ χωρίς ΦΠΑ». Στην ερώτηση, εάν θα υπάρχει συνοδός γιατρός ή νοσηλευτής, η απάντηση είναι αφοπλιστική:
«Κανονικά απαγορεύεται ο ασθενής να ταξιδεύει ασυνόδευτος, αλλά αφού δεν είναι σοβαρό περιστατικό- δεν χρειάζεται αναπνευστήρα αλλά ούτε και καρδιολογική παρακολούθηση- μπορεί να γίνει και εξαίρεση. Μην ανησυχείτε, άλλωστε ο οδηγός και ο συνοδηγός είναι διασώστες», προσθέτει με παρηγορητικό ύφος.
Τσιμπημένες είναι οι τιμές όμως και για τις διακομιδές εντός Αττικής, από 60 έως 80 ευρώ.

Κρυφές χρεώσεις
Υπάρχουν μάλιστα και κρυφές χρεώσεις, αφού εάν ένας ασθενής καλέσει ιδιωτικό ασθενοφόρο και στο μεταξύ τον παραλάβει το ΕΚΑΒ, η ιδιωτική εταιρεία θα ζητήσει τότε από τον ασθενή 40 ευρώ για την κλήση! Κι όλα αυτά, την ώρα που απαγορεύεται η είσπραξη κομίστρου για την μεταφορά ασθενών.
Παρ΄ όλα αυτά, οι ελλείψεις στο ΕΚΑΒ έχουν ευνοήσει τα τελευταία χρόνια την ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα. Είναι ενδεικτικό πως τα 8 κεντρικότερα γενικά νοσοκομεία της Αττικής δίνουν καθημερινά περίπου 200 εξιτήρια σε ασθενείς που χρήζουν μεταφοράς με ασθενοφόρο. Εάν ωστόσο, αναλογιστεί κανείς πως σε κάθε βάρδια συμμετέχουν μάξιμουμ 10- 12 ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ και συνυπολογίσει τα έκτακτα περιστατικά που χρήζουν άμεσης διακομιδής στα νοσοκομεία, τότε αντιλαμβάνεται πως ο χρόνος αναμονής για ασθενείς που έχουν πάρει εξιτήριο και χρειάζονται να μεταφερθούν στο σπίτι τους μπορεί να φτάσει από μία ώρα έως και μία ημέρα. Ετσι άλλωστε εξηγείται πως οι κάρτες των ιδιωτικών κινητών μονάδων βρίσκονται σε κάθε γωνιά των νοσοκομείων.

Αποσύρεται κι άλλη φαρμακευτική

ΝΤΟΜΙΝΟ αποσύρσεων φαρμακευτικών σκευασμάτων απειλεί την ελληνική αγορά, καθώς ακόμη μια δανέζικη εταιρεία εκφράζει την πρόθεσή της να σταματήσει να διαθέτει τα φάρμακά της μετά τη νέα τιμολογιακή πολιτική φαρμάκου.
Υπενθυμίζεται πως στις 19 Μαΐου κοινοποίησε πως προχωρά σε αναστολή διάθεσης 17 φαρμάκων φαρμακευτική εταιρεία τα σκευάσματα της οποίας απευθύνονταν κυρίως σε διαβητικούς ασθενείς. Πάντως και σύμφωνα με πληροφορίες, η πρώτη εταιρεία που ανακοίνωσε πως αποσύρει τα προϊόντα της βρίσκεται σε διαπραγμάτευση με το υπουργείο Ανάπτυξης ώστε να επανεξεταστεί η τιμή των σκευασμάτων της.

Τα γονίδια ενός ανθρώπου μπορεί να επηρεάζουν το ύψος του χρέους, σύμφωνα με μια νέα έρευνα, η οποία, για πρώτη φορά, υποστηρίζει ότι όσοι έχουν ένα συγκερκριμένο γονίδιο, το οποίο συνδέεται με την παρορμιτική και εθιστική συμπεριφορά, έχουν 16% περισσότερες πιθανότητες να έχουν αυξημένα χρέη στην πιστωτική κάρτα τους. Συνεπώς, μερικοί ανθρώποι έχουν γενετική προδιάθεση να συσσωρεύουν χρέη, ενώ ίσως εντοπίστικε το πρώτο γονίδιο που σχετίζεται με τη συμπεριφορά των δανειζόμενων στον πραγματικό κόσμο της οικονομίας.
Η έρευνα, που παραουσιαστηκε στο περιοδικό της London School of Economics,έγινε απο τον Ζαν – Εμανουέλ Ντε Νεβ της Σχολής Οικονομικών του Λονδίνου (LSE) και τον Τζέημς Φάουλερ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, που είναι γνωστός και ως συνεργάτης του ελληνοαμερικανού Νίκολας Χρηστάκη, μαζί με τον οποιό έχει γράψει το βιβλίο <Συνδεδεμένοι>. Οι ερευνητές εστίασαν την προσοχή τους στο ήδη γνωστό απο προηγούμενες έρευνες ΜΑΟΑ, το οποίο συνδέεται με τους νευροδιαβιβαστές, τις χημικές ουσίες στον εγκέφαλο που, μεταξύ άλλων, επηρεάζουν την ψυχικήδιάθεση ενός ανθρώπου, τον καρδιακό ρυθμό του και τις μαθησιακές ικανότητές του.
Οι ερευνητές εξέτασαν δείγμα 2.500 ανθρώπων ηλικίας 18 εώς 26 ετών και σύγκριναν το γενετικό χάρτη τους με τους λογαριασμούς στην πιστωτική κάρτα τους. Διαπίστωσαν ότι όσοι διέθεταν στο DNA τους τη λεγόμενη <αναποτελεσματική> παραλλαγή του συγκεκριμένου γονιδίου, είχαν μεγαλύτερη πιθανότητα να χρωστάνε.

Πρωταθλητές στο κάπνισμα οι Έλληνες
Το 42% καπνίζει έναντι 29% στην Ε.Ε.

Τα πρωτεία στο κάπνισμα και την κατανάλωση προϊόντων καπνού έχουν οι Έλληνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τα στοιχεία του ευροβαρόμετρου που πραγματοποιήθηκε 3-19 Οκτωβρίου του 2009.
Η έρευνα έδειξε πως το 42% των Ελλήνων καπνίζουν, 47% οι άνδρες και 38% οι γυναίκες, όταν ο κοινοτικός μέσος όρος είναι 29% με 35% για τους άνδρες και 25% για τις γυναίκες.

Την Ελλάδα στη λίστα με τους φανατικούς του καπνίσματος ακολουθούν η Βουλγαρία με 39% και η Ουγγαρία με 38% ενώ αντίθετα στις τελευταίες θέσεις βρίσκονται η Σουηδία με 16% και η Φινλανδια με 21%. Οι Έλληνες καπνιστές δηλώνουν πως καταναλώνουν κατά μέσο όρο 21,4 τσιγάρα ημερησίως, έναντι 14,4 στην Ε.Ε.

Ακόμη το 44% των Ελλήνων και το 49% των Ευρωπαίων δηλώνουν πως δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ το κάπνισμα.

Όσον αφορά στις ηλικίες, οι Έλληνες ξεκινούν από αρκετά μικροί καθώς το 39% της ηλικίας 15-24 ετών δηλώνουν ότι καπνίζουν. Στις ηλικίες 25-39 το ποσοστό φτάνει το 54% έναντι 37% στην Ε.Ε. και στους πολίτες 40-54 ετών το 57% έναντι 35% στην Ε.Ε. Αντίθετα στις ηλικίες άνω των 55 ετών μειώνεται αισθητά καθώς μόλις το 23% δηλώνει ότι καπνίζει.

Τέλος, το 11% των Ελλήνων δηλώνει ότι τους τελευταίους δώδεκα μήνες επιχείρησε μια φορά να κόψει το κάπνισμα, το 5% «δύο έως πέντε φορές» και το 1% “πάνω από πέντε φορές”.

Από αυτούς, το 54% των Ελλήνων δηλώνουν ότι άντεξαν χωρίς τσιγάρο “λιγότερο από μια βδομάδα”, το 29% «μεταξύ μιας και οκτώ εβδομάδων» και το 15% «πάνω από δύο μήνες».

Το διάχυτο στρες που προκάλεσε στον πληθυσμό το ψυχολογικό σοκ από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, φαίνεται πως, μεταξύ άλλων, είχαν μια απρόσμενη παρενέργεια: τη γέννηση λιγότερων αγοριών στις ΗΠΑ κατά το επόμενο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, υπό τον Τιμ Μπρούκνερ, δημοσίευσαν μελέτη στο περιοδικό για θέματα δημόσιας υγείας “Biomed Central Journal”, σύμφωνα με το BBC, όπου αναφέρουν ότι το τραγικό συμβάν της 11ης Σεπτεμβρίου είχε επιπτώσεις ακόμα και σε άτομα που δεν συνδέονταν άμεσα με τις απώλειες των χιλιάδων ανθρώπινων ζωών στους δίδυμους πύργους της Ν.Υόρκης, σε βαθμό που παρατηρήθηκε γενικότερη αύξηση στον αριθμό αποβολών και θανάτων αρσενικών εμβρύων.

Οι ερευνητές κατέγραψαν απότομη άνοδο γύρω στο 12% στις καταγεγραμμένες αποβολές και θανάτους αγοριών καθ” όλο το Σεπτέμβριο 2001 (όμως η πραγματική αύξηση εκτιμάται ότι ήταν ακόμα μεγαλύτερη, καθώς αρκετές περιπτώσεις δεν καταγράφονται στα ιατρικά αρχεία), καθώς και τη γέννηση σημαντικά λιγότερων αγοριών, σε σχέση με τα αναμενόμενα, και κατά τους επόμενους τρεις έως τέσσερις μήνες.

Όπως είπε ο Μπρούκνερ, σύμφωνα με τη λεγόμενη “θεωρία του κοινοτικού πένθους”, οι κοινωνίες αντιδρούν με συναισθηματικά αρνητικό τρόπο σε τραγικά συμβάντα εθνικού βεληνεκούς, παρόλο που οι άνθρωποι δεν έχουν άμεση εμπλοκή με τα συγκεκριμένα περιστατικά. Μεταξύ άλλων, σύμφωνα με την έρευνα, αυτή η ψυχική αντίδραση λόγω του σοκ οδηγεί σε γεννήσεις λιγότερων αγοριών, καθώς επηρεάζονται άμεσα οι έγκυες γυναίκες, ιδίως όσες κυοφορούν αρσενικά έμβρυα.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η κατάσταση αυτή έχει εξελικτική ερμηνεία, καθώς σε πολλά είδη του ζωικού βασιλείου το άγχος μπορεί να προκαλέσει μειωμένες γεννήσεις αρσενικών εμβρύων. Οι βιολόγοι εκτιμούν ότι πρόκειται για κάποιου είδους μηχανισμό που έχει εξελιχτεί και διατηρηθεί από την φυσική επιλογή, ώστε να βελτιωθεί η συνολική αναπαραγωγική επιτυχία της μητέρας.

Κατά την 11η Σεπτεμβρίου 2001, περίπου 3.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους, όταν δύο αεροπλάνα, υπό τον έλεγχο ισλαμιστών τρομοκρατών, συνετρίβησαν πάνω στους -ύψους 110 ορόφων- “δίδυμους πύργους” του Παγκόσμιου Κέντρου Εμπορίου στο Μανχάταν, προκαλώντας την κατάρρευσή τους.

Πηγή: (ΑΠΕ-ΜΠΕ)

Ενθαρρυντικά τα στοιχεία περί πτώσης της παιδικής θνησιμότητας, όπως δείχνει νέα έρευνα. Ωστόσο, απέχουν σημαντικά από το στόχο του ΟΗΕ.

Το ποσοστό θνησιμότητας των παιδιών κάτω των πέντε ετών μειώθηκε κατά 60% τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες, σύμφωνα με έρευνα.

Τα τελευταία 20 χρόνια η πτώση αυτή επιταχύνεται με το ποσοστό των θανάτων στα παιδιά, τα νεογέννητα και τα μωρά ενός έως τεσσάρων ετών, να έχει συρρικνωθεί από 11,9 εκατ. σε 7,7 εκατ. το 2010. Ωστόσο, το ποσοστό εξακολουθεί να παραμένει υψηλό, κυρίως στις υποανάπτυκτες χώρες. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα παιδί που γεννιέται σήμερα στο Τσαντ, το Μαλί ή τη Νιγηρία έχει κατά έξι φορές λιγότερες πιθανότητες να ζήσει μέχρι τα πέντε του από ό,τι κάποιο στη Σκανδιναβία.

Τα επίπεδα θνησιμότητας απέχουν σημαντικά από το στόχο του ΟΗΕ, που είναι να μειωθούν κατά 66% οι θάνατοι παιδιών την περίοδο 1990 - 2015. Ακόμη και με την παρούσα ταχύτητα βελτίωσης, υπάρχουν 31 κράτη που θα μπορούσαν να φτάσουν στο στόχο του ΟΗΕ το 2015, μεταξύ αυτών η Βραζιλία, το Μεξικό, η Μαλαισία και η Αίγυπτος. Συνολικά, 54 από τα 187 έθνη της έρευνας θα καταφέρουν να αγγίξουν αυτό το στόχο.

Το 1970 υπήρχαν πάνω από 200 θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε ετών ανά 1.000 άτομα. Μέχρι το 1990, ο αριθμός αυτών έπεσε στους δώδεκα, ενώ σήμερα σε καμία χώρα οι θάνατοι παιδιών δεν ξεπερνούν τους 200, σύμφωνα με έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο βρετανικό επιστημονικό περιοδικό «The Lancet».

«Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα των τελευταίων 20 ετών είναι η απίστευτη πρόοδος που είχαν χώρες με ιστορικά υψηλά ποσοστά θνησιμότητας βρεφών», δήλωσε ο Κρίστοφερ Μουρέι, διευθυντής του Ινστιτούτου Μετρήσεων, Υγείας και Αξιολόγησης στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον και ένας εκ των συγγραφέων της μελέτης.

Πάντως, η συγκεκριμένη έρευνα παρουσιάζει χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας από ό,τι ο ΟΗΕ. Η UNICEF έχει αναφέρει πως υπήρχαν 8,77 εκατ. θάνατοι παιδιών κάτω των πέντε το 2008, ενώ η νέα αυτή έρευνα κάνει λόγο για 7,95 εκατ. θανάτους την ίδια περίοδο. Πρόκειται για μία σημαντική διαφορά 820.000 ζωών!

Όσον αφορά στην Ευρώπη, τη λιγότερη πρόοδο έχει δείξει η Βρετανία, η οποία στην παγκόσμια κατάταξη για την παιδική θνησιμότητα κατείχε τη 12η θέση το 1970 και έπεσε στην 33η το 2010. Το ίδιο χρονικό διάστημα, τη μεγαλύτερη πρόοδο εμφάνισε η Πορτογαλία φτάνοντας από την 74η θέση στη 10η, που σημαίνει ότι από 74 θανάτους ανά 1.000 νεογέννητα έπεσε στους 3,3.

Τα υψηλότερα επίπεδα θνησιμότητας παρουσιάζονται στη Σιγκαπούρη, ενώ τα χαμηλότερα στην Ισλανδία, τη Σουηδία, την Κύπρο και το Λουξεμβούργο.

Οι ΗΠΑ, που έπεσαν από την 20η στη 42η θέση μετά το 1970, συνεχίζουν να έχουν σχεδόν διπλάσιο ποσοστό θνησιμότητας από ό,τι η Ευρώπη. Η Κίνα είχε μικρή βελτίωση φτάνοντας στην 77η θέση το 2010, ενώ η Ινδία παρέμεινε στα ίδια επίπεδα (από 146η θέση το 1970 στη 140η θέση το 2010).

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ- ΜΠΕ

Γράφει ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΣΑΜΠΑΖΙΩΤΗΣ, κλινικός ψυχολόγος, σύμβουλος οικογένειας, sabaziotis@gmail.com

Οι μέρες των εξετάσεων πλησιάζουν και οι μαθητές μπαίνουν πια στην τελική ευθεία. Η περίοδος των εξετάσεων βιώνεται συνήθως από τα παιδιά με αγωνία και έντονο άγχος.

Το άγχος προκαλεί την ενεργοποίηση του οργανισμού και επομένως σε κάποιο βαθμό μπορεί να λειτουργήσει θετικά, με το να μας κινητοποιήσει προς την επίτευξη του στόχου μας. Οταν όμως η πίεση αυξάνεται και νιώθουμε ότι δεν μπορούμε να ελέγξουμε το άγχος μας, μπορεί να γίνει επικίνδυνο και να μας κάνει να υποφέρουμε.

Το άγχος των εξετάσεων συχνά συνδέεται με τον φόβο που νιώθουν τα παιδιά μήπως δεν τα καταφέρουν, μήπως βιώσουν μιαν αποτυχία. Πίσω από αυτό το συναίσθημα, πολλές φορές υπάρχει ο φόβος μήπως απογοητεύσουν τους Σημαντικούς άλλους και ματαιώσουν τις προσδοκίες τους. Σημαντικοί άλλοι είναι όσοι άνθρωποι είναι σημαντικοί για μας και επηρεάζουν το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας (γονείς, φίλοι, εργοδότες, δάσκαλοι κ.λπ.).

Πώς λειτουργεί το άγχος

Οταν το παιδί έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση και δεν νιώθει σίγουρο για τον εαυτό του, θεωρεί ότι οι επιδόσεις του στις εξετάσεις αντιπροσωπεύουν και την αξία του ως άτομο. Είναι πιθανό, λοιπόν, να προσπαθήσει να ενισχύσει την αυτοεκτίμησή του επενδύοντας σε μια καλή επίδοση στις εξετάσεις («πρέπει να γράψω καλά»). Η ανασφάλεια κι ο φόβος ότι θα απογοητεύσει τις προσδοκίες τόσο τις δικές του όσο και των άλλων εμφανίζεται με τη μορφή αρνητικών σκέψεων: το παιδί σκέφτεται το χειρότερο σενάριο, το σενάριο της αποτυχίας («δεν θα γράψω καλά») κι έτσι μπαίνει σε έναν φαύλο κύκλο ενίσχυσης του άγχους. Συχνά αυτό έχει ως επακόλουθο να μεγαλώνει το άγχος των εξετάσεων και να ακινητοποιείται ο μαθητής («οτιδήποτε και να κάνω δεν θα τα καταφέρω, δεν μπορώ να κάνω τίποτα»), με αποτέλεσμα να πέφτει η επίδοσή του και να εμφανίζονται ψυχοσωματικά συμπτώματα (πονοκέφαλοι, ταχυκαρδία, εφίδρωση).

Το άγχος των εξετάσεων μπορεί, ακόμα, να προκαλέσει και πνευματικά συμπτώματα, όπως δυσκολία συγκέντρωσης, ασθενή μνήμη ή ακόμα και μπλοκάρισμα. Σε συναισθηματικό επίπεδο, το παιδί που βιώνει το άγχος των εξετάσεων είναι πιθανό να έχει συναισθήματα όπως απογοήτευση, θυμό, να είναι ευερέθιστο ή και να νιώθει έντονο το αίσθημα της αποτυχίας.

Τι μπορούμε να κάνουμε για την αντιμετώπιση του άγχους;

Το οικογενειακό περιβάλλον διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο για την ψυχική υγεία των παιδιών, ιδίως σε μια ευαίσθητη περίοδο όπως αυτή των εξετάσεων. Αρχικά, είναι απαραίτητο να είναι ξεκάθαρο για τα παιδιά ότι η αποδοχή και η αγάπη των γονιών τους δεν είναι συνάρτηση της επίδοσής τους στις εξετάσεις: ότι αυτό που κρίνεται στις εξετάσεις δεν είναι η αξία του εφήβου. Καλό είναι οι γονείς να είναι διαθέσιμοι να ακούσουν το παιδί, να το ρωτήσουν πώς βιώνει την περίοδο των εξετάσεων. Ακόμα και μια απλή συζήτηση μπορεί να έχει πολύ θετικά αποτελέσματα και να κάνει το παιδί να εκτονώσει το άγχος του, νιώθοντας ότι ο γονιός το καταλαβαίνει και του συμπαρίσταται.

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τα παιδιά, όσο καταβάλλουν την προσπάθειά τους, να νιώθουν ότι έχουν τη στήριξη της οικογένειας. Το να πει ο γονιός «είμαι δίπλα σου στην προσπάθειά σου και σ’ αγαπάω» βοηθάει πολύ περισσότερο το παιδί από οποιαδήποτε συμβουλή, π.χ. «τώρα πρέπει να διαβάσεις, μη βγεις με τους φίλους σου» κ.λπ.

Οι οικογένειες των εφήβων πολλές φορές, κατά την περίοδο των εξετάσεων, δίνουν την εντύπωση ότι βρίσκονται σε κατάσταση συναγερμού και ότι αλλάζουν τους ρυθμούς τους, προσαρμόζοντάς τους στον έφηβο. Κάτι τέτοιο, ωστόσο, μπορεί να συμβάλει στη διόγκωση του άγχους του μαθητή. Καλό είναι οι γονείς να διαχειρίζονται το δικό τους άγχος για τις εξετάσεις χωρίς να το μεταφέρουν στο παιδί τους.

Η περίοδος των εξετάσεων είναι μεταβατική και κρίσιμη, τόσο για τον ίδιο τον έφηβο όσο και για τους γονείς. Για τον έφηβο, και ηλικιακά, σηματοδοτεί τη μετάβαση προς τον «κόσμο των ενηλίκων» και ένα πρώτο σκαλοπάτι προς την αυτονομία. Ταυτόχρονα, οι γονείς έχουν να διαχειριστούν την πληροφορία ότι «το παιδί τους μεγάλωσε» και τους δίνεται παράλληλα η ευκαιρία να επεξεργαστούν τη νέα αυτή φάση της οικογένειας και να προσαρμοστούν στις αλλαγές.

Το να μάθουμε να διαχειριζόμαστε το άγχος μας, να μιλάμε για συναισθήματα και σκέψεις, να εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, να εξασκούμαστε στην υπομονή και την επιμονή και κυρίως να μάθουμε να προσαρμοζόμαστε στις αλλαγές είναι δεξιότητες που αποκτούνται και δοκιμάζονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Μεταβατικές περίοδοι, όπως αυτή των εξετάσεων, μπορούν να μετατραπούν σε μια ευκαιρία να εξασκηθούμε σ’ αυτές τις δεξιότητες, μιας και θα είναι χρήσιμες τόσο στον έφηβο όσο και στα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, όποιο κι αν είναι το αποτέλεσμα των εξετάσεων.

Διατροφή για γερή μνήμη
Γράφει η ΣΟΦΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ, MSc κλινική διαιτολόγος - διατροφολόγος, ειδική γραμματέας Συνδικαλιστικού και Οργανωτικού Πανελληνίου Συλλόγου Διαιτολόγων - Διατροφολόγων info@diatrosofia.gr web: www.diatrosofia.gr
Ο εγκέφαλος έχει ανάγκη από τροφή για να μπορεί να αποδίδει στο μέγιστο βαθμό των δυνατοτήτων του και, όπως είναι φυσικό, το είδος της διατροφής μας μπορεί να συμβάλει στην ενίσχυση της μνήμης μας.
Υπάρχουν διάφοροι παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητά μας να θυμόμαστε. Σας παρουσιάζουμε τα «ναι» και τα «όχι» για να έχουμε και να διατηρήσουμε την καλή μνήμη.

ΝΑΙ στην ποικιλία τροφίμων. Προσπαθήστε να καταναλώνετε τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων, όπως δημητριακά, φρούτα, λαχανικά, ψάρια, πουλερικά και άπαχο κρέας, και μην αποκλείετε κανένα τρόφιμο από τη διατροφή σας.

ΝΑΙ στα μικρά και συχνά γεύματα, τα οποία κατανέμονται καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Ο εγκέφαλος έχει ανάγκη από άμεσα διαθέσιμη τροφή - κυρίως τροφή πλούσια σε υδατάνθρακες. Αντίθετα, μεγάλα γεύματα επιβαρύνουν την καρδιά, μειώνοντας την παροχή αίματος και κατ’ επέκταση οξυγόνου στον εγκέφαλο.

ΝΑΙ στο πρωινό. Εχει βρεθεί ότι η κατανάλωση πρωινού αυξάνει την πρόσφατη μνήμη, ενώ η απόδοση των παιδιών στο σχολείο είναι καλύτερη όταν καταναλώνουν πρωινό στο σπίτι.

ΝΑΙ στα φρούτα και τα λαχανικά, που είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά συστατικά και μαγνήσιο, το οποίο συμβάλλει στη μετάδοση των νευρικών σημάτων στον εγκέφαλο.

ΝΑΙ στα 2-3 γαλακτοκομικά ημερησίως, όπως το γάλα και το γιαούρτι χαμηλών λιπαρών, που είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και βοηθούν στη νευρολογική λειτουργία του οργανισμού.

ΝΑΙ στα λιπαρά ψάρια (π.χ. σολομός, σκουμπρί, σαρδέλες), αλλά και στον λιναρόσπορο και τα καρύδια, καθώς τα ω3 λιπαρά οξέα που περιέχουν προστατεύουν τον εγκέφαλο από την καταστροφή των κυττάρων που προκαλεί η γήρανση.

ΝΑΙ στον καφέ με μέτρο. Η καφεΐνη που περιέχεται τόσο στον καφέ όσο και σε αναψυκτικά τύπου Cola, το τσάι και η σοκολάτα, δραστηριοποιεί τις λειτουργικές μονάδες του εγκεφάλου που ελέγχουν την προσοχή και τη μνήμη. Μέτρια κατανάλωση αυτών των τροφίμων συμβάλει στη βελτίωση της ικανότητάς να θυμόμαστε.

ΝΑΙ στην άσκηση. Οποιαδήποτε μορφή αθλητικής δραστηριότητας είναι ωφέλιμη για τον εγκέφαλο, αφού βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και αυξάνει την οξυγόνωση του εγκεφάλου μας.

ΟΧΙ στις τροφές πλούσιες σε κορεσμένα λίπη και χοληστερόλη, όπως τα κόκκινα κρέατα, τα γλυκά, τα τηγανητά και οι έτοιμες τροφές (κρουασάν, τυρόπιτες, ντόνατς, junk food κ.ά.).

ΟΧΙ στις υπερβολικές ποσότητες αλατιού και κυρίως στο αλάτι που προέρχεται στα έτοιμα τρόφιμα, όπως πατατάκια, αλατισμένοι ξηροί καρποί κ.λπ. Εναλλακτικά προτιμήστε ανάλατους ξηρούς καρπούς, φρέσκα και ξερά φρούτα

ΟΧΙ στην κατάχρηση αλκοολούχων ποτών που σκοτώνουν τα εγκεφαλικά κύτταρα.

ΟΧΙ στο κάπνισμα. Ερευνες έχουν δείξει ότι οι καπνιστές δεν θυμούνται τόσο καλά όσο οι μη καπνιστές τα ονόματα και το πρόσωπο άλλων ανθρώπων.

ΟΧΙ στο στρες. Οταν στρεσαριζόμαστε παράγονται ελεύθερες ρίζες, γεγονός που οδηγεί σε εκφυλισμό των κυττάρων μας.

ΟΧΙ στις εξαντλητικές δίαιτες, αφού στερούν από τον οργανισμό μας βασικά θρεπτικά συστατικά.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Tης Πεννυς Mπουλουτζα
Χρονοβόρα μετακίνηση από το σπίτι στο νοσοκομείο και το αντίστροφο. Αναμονή για εξετάσεις που μπορεί να ξεπεράσει τις δύο ώρες και πάντα υπό τον κίνδυνο των λοιμώξεων που μπορεί να κολλήσουν από άλλους ασθενείς. Τον δικό τους «Γολγοθά» ανεβαίνουν τα παιδιά με καρκίνο που σε σχεδόν καθημερινή βάση είναι υποχρεωμένα να επισκέπτονται το νοσοκομείο στο πλαίσιο της θεραπείας τους.
Σε μία προσπάθεια στήριξης των ασθενών και των οικογενειών τους, ο σύλλογος γονέων παιδιών με νεοπλασματική ασθένεια «Φλόγα» υλοποιεί εδώ κι ένα χρόνο πρόγραμμα νοσηλείας κατ’ οίκον για παιδιά με καρκίνο. Στο πλαίσιο του προγράμματος, που υλοποιείται με την υποστήριξη της GlaxoSmithKline, έχουν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 1.600 επισκέψεις στην Αττική, σε 115 μικρούς ασθενείς που πληρούν τα κριτήρια για να λαμβάνουν στο σπίτι φροντίδα για απλές ιατρικές πράξεις (αιμοληψία, χορήγηση ενέσιμων θεραπειών κ. ά.). Οι επισκέψεις γίνονται από εννέα εκπαιδευμένους νοσηλευτές/τριες σε συνεργασία με τα νοσοκομεία Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού» και «Αγία Σοφία».
Οπως ανέφεραν σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους λειτουργίας του προγράμματος, η πρόεδρος του συλλόγου «Φλόγα» κ. Μαρία Τρυφωνίδου, η διευθύντρια του Τμήματος Παιδιατρικής Παθολογίας και Ογκολογίας κ. Σοφία Πολυχρονοπούλου, γονείς και νοσηλευτές - μέλη του προγράμματος, τα οφέλη της κατ’ οίκον νοσηλείας είναι μεταξύ άλλων η μείωση του χρόνου αναμονής των παιδιών στα νοσοκομεία (είναι χαρακτηριστικό ότι στα εξωτερικά ιατρεία των ογκολογικών τμημάτων του «Αγία Σοφία», ο μέσος χρόνος αναμονής είναι 2 - 3 ώρες), λιγότεροι κίνδυνοι για ιώσεις των παιδιών και λιγότερες απουσίες από το σχολείο για τα παιδιά και από την εργασία για τους γονείς. Στην Ελλάδα, περισσότερα από 300 παιδιά διαγιγνώσκονται με καρκίνο κάθε χρόνο και χρειάζεται να υποβάλλονται σε εντατική θεραπεία για την αντιμετώπιση της νόσου. Εκτιμάται, ωστόσο, ότι σχεδόν μία στις τέσσερις επισκέψεις των μικρών ασθενών στο νοσοκομείο δεν είναι απαραίτητες, καθώς με την κατάλληλη οργάνωση θα μπορούσαν να εξυπηρετηθούν σπίτι τους.