Jun 27th, 2010
Βλαστοκύτταρα Πολύτιμα! Για ποια παιδιά; Το δικό μου ή το δικό σου;
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=177087
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=177087
Για διάστημα τουλάχιστον έξι μηνών
Τα μωρά που θηλάζουν είναι πιο υγιή σύμφωνα με νέα έρευνα Ολλανδών επιστημόνων. Η μελέτη υποστηρίζει ότι είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν αναπνευστική η γαστρεντερική λοίμωξη εάν οι μητέρες τους τα έχουν θηλάσει επί τουλάχιστον έξι μήνες.
Η έρευνα έγινε από το Ιατρικό Κέντρο Έρασμος του Ρότερνταμ, υπό τη δρα Ενριέτα Μολ.
Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pediatrics της Αμερικανικής Ακαδημίας Παιδιατρικής.
Η μελέτη έρχεται να επιβεβαιώσει τις συστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι τα νεογέννητα πρέπει να τρέφονται μέσω θηλασμού αποκλειστικά κατά το πρώτο εξάμηνο της ζωής τους.
Οι ερευνητές μελέτησαν περίπου 4.100 νήπια που γεννήθηκαν μεταξύ 2002-2006.
Διαπίστωσαν ότι κατά τους πρώτους έξι μήνες περίπου τα μισά μωρά είχαν πάθει κάποια μόλυνση στην αναπνευστική οδό τους και σχεδόν το 8% είχε μια γαστρεντερική λοίμωξη.
Μεταξύ των επτά μηνών και του πρώτου έτους το 37% των παιδιών είχε αναπνευστική λοίμωξη και το 9% είχε στομαχική μόλυνση από κάποιο μικρόβιο.
Επίσης, οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι ο αποκλειστικός θηλασμός κατά τους πρώτους έξι μήνες λειτούργησε πιο προστατευτικά σε σχέση με το θηλασμό κατά τους πρώτους τέσσερις μήνες.
Κατά το πρώτο εξάμηνο της ζωής του νηπίου, υπολογίστηκε ότι ο αποκλειστικός θηλασμός μείωσε τις λοιμώξεις σημαντικά, κατά τα δύο τρίτα περίπου, ενώ ο θηλασμός μόνο στο πρώτο τετράμηνο μείωσε τις μολύνσεις σε μικρότερο βαθμό, από το ένα τρίτο έως το ήμισυ.
Η μείωση του κινδύνου για λοιμώξεις χάρη στον αποκλειστικό θηλασμό ήταν μικρότερη κατά το δεύτερο εξάμηνο ζωής του νηπίου.
Η δρ Μολ επεσήμανε ότι, με βάση τα πορίσματα της μελέτης, οι εργαζόμενες γυναίκες πρέπει να διευκολύνονται στον θηλασμό παίρνοντας άδεια από τη δουλειά τους τουλάχιστον για ένα εξάμηνο μετά τη γέννηση του παιδιού τους, ενώ και μετά το εξάμηνο όσες επιστρέφουν στην εργασία τους, πρέπει κι εκεί να έχουν τις σχετικές διευκολύνσεις για να συνεχίζουν το θηλασμό.
Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι δυνατό, τότε συνέστησε την χρήση ειδικών αντλιών μαστού, ώστε να εξάγουν το μητρικό γάλα για να το πιει αργότερα στο σπίτι το μωρό τους.
Η έρευνα δεν αφορά τις επιπτώσεις από την ατομική έκθεση στα τηλέφωνα
Η μεγαλύτερη έρευνα που έχει γίνει ποτέ για τις πιθανές επιπτώσεις των κεραιών κινητής τηλεφωνίας στην υγεία, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διαβίωση κοντά σε μια τέτοια κεραία δεν αυξάνει τον κίνδυνο να αναπτύξει καρκίνο το μωρό που κυοφορεί μια έγκυος γυναίκα.
Η μελέτη, που αφορούσε περίπου 7.000 παιδιά (μεταξύ αυτών 1.400 με καρκίνο), έγινε από βρετανούς ερευνητές, υπό τον καθηγητή επιδημιολογίας Πολ Έλιοτ, διευθυντή του κέντρου για το περιβάλλον και την υγεία του Imperial College του Λονδίνου, και δημοσιεύτηκε στο ιατρικό περιοδικό “British Medical Journal”, σύμφωνα με τα πρακτορεία Ρόιτερ και Γαλλικό.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι όσα παιδιά εμφάνισαν καρκίνο μέχρι την ηλικία των πέντε ετών, δεν ήσαν πιθανότερο να έχουν γεννηθεί κοντά σε μια κεραία κινητής τηλεφωνίας σε σχέση με τα υπόλοιπα καρκινοπαθή παιδιά.
Η χρήση των κινητών τηλεφώνων έχει σημειώσει εκρηκτική αύξηση διεθνώς τα τελευταία χρόνια και ανησυχίες έχουν διατυπωθεί από διάφορες πλευρές για τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία, π.χ. για την ανάπτυξη καρκινικών όγκων στον εγκέφαλο.
Όμως, όπως δήλωσε ο Έλιοτ, η νέα έρευνα έρχεται να προστεθεί σε άλλες που προηγήθηκαν και επίσης δεν έδειξαν σχέση ανάμεσα στα κινητά και στον καρκίνο. Οι βρετανοί ερευνητές χρησιμοποίησαν στοιχεία από τις τέσσερις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας της Βρετανίας (Vodafone, O2, Orange, T-Mobile) σχετικά με τις συνολικά 81.781 κεραίες κινητής που λειτουργούσαν στην χώρα μεταξύ 1996-2001. Οι επιστήμονες υπολόγισαν το επίπεδο ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας για κάθε σπίτι όπου έμεναν τα παιδιά της έρευνας.
Οι ερευνητές πάντως διευκρίνισαν ότι δεν μπόρεσαν να έχουν αξιόπιστες πληροφορίες για την ατομική έκθεση κάθε εγκύου στην ακτινοβολία λόγω χρήσης κινητού τηλεφώνου από αυτήν.
Η ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία από τη συσκευή στη διάρκεια μιας τηλεφωνικής συζήτησης είναι πολλές φορές μεγαλύτερη από αυτήν που προέρχεται από μια κεραία κινητής τηλεφωνίας.
Ακόμα, οι επιστήμονες επεσήμαναν ότι η έρευνά τους αφορούσε τους παιδικούς καρκίνους και δεν μπορεί να προβλέψει την πιθανή εμφάνιση καρκίνων σε μεγαλύτερη ηλικία σε όσα παιδιά ζούσαν κοντά σε μια τέτοια κεραία.
Σε σχόλιό του στο ίδιο ιατρικό βρετανικό περιοδικό, ο καθηγητής του πανεπιστημίου της Οξφόρδης Τζον Μπίτχελ αναφέρει ότι οι γιατροί μπορούν να διαβεβαιώνουν τους ασθενείς ότι δεν χρειάζεται να ανησυχούν, επειδή ζουν κοντά σε κεραίες κινητής τηλεφωνίας και δεν είναι ανάγκη να μετακομίσουν σε άλλο σπίτι μόνο και μόνο λόγω φόβων για την υγεία τους.
Της ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ
Φαντάζει σαν τραγική ειρωνεία: φέτος, έτος καταπολέμησης της φτώχειας για την Ευρώπη, στην Ελλάδα φαίνεται να καλπάζει. Δεν αφορά μόνο τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τους επισφαλώς απασχολούμενους, τα άτομα με προβλήματα υγείας ή τους χαμηλοσυνταξιούχους.
Η φτώχεια επεκτείνεται στα ανήλικα υπονομεύοντας το μέλλον της επόμενης γενιάς αφού τα φτωχά παιδιά έχουν τριπλάσια πιθανότητα να παραμείνουν φτωχοί ενήλικες στη ζωή τους. Σχεδόν μισό εκατομμύριο παιδιά βιώνουν τη φτώχεια στη χώρα μας. Επιπλέον η αύξηση των ανέργων οξύνει περαιτέρω την κατάσταση, ενώ είναι οι μέσης και υψηλής εκπαίδευσης νέοι αυτοί που πλέον εμφανίζεται να πλήττονται περισσότερο από την έλλειψη εργασίας.
Καθίσταται έτσι επιτακτικότερη η ανάγκη για αποτελεσματικές πολιτικές άρσης των ανισοτήτων. Τα παραπάνω ευρήματα συνθέτουν το Κοινωνικό Πορτρέτο της Ελλάδας για το 2010, την έκδοση του Ινστιτούτου Κοινωνικής Πολιτικής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με 14 στοιχειοθετημένες αναλύσεις για επίκαιρα θέματα όπως είναι οι κοινωνικές ανισότητες, η απασχόληση και οι πολιτικές κοινωνικής ένταξης για την περίοδο από το 2008 μέχρι τις αρχές του 2010.
Σταχυολογώντας μερικά από τα κυριότερα συμπεράσματα που παραθέτουν 19 εμπειρογνώμονες στις 250 σελίδες της έκδοσης:
* Η φτώχεια στη χώρα μας αγγίζει το 20% του πληθυσμού και βρίσκεται σταθερά πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ενώ φέτος εκτιμάται ότι θα αυξηθεί κατά μία ποσοστιαία μονάδα.
* Αναποτελεσματικές κρίνονται και οι πολιτικές παρεμβάσεις για την καταπολέμηση της φτώχειας: ο κίνδυνος φτώχειας μειώθηκε μόλις από το 23% στο 20% με την εισοδηματική υποστήριξη.
* Μειώθηκε ο κίνδυνος φτώχειας που αντιμετωπίζουν τα ηλικιωμένα άτομα (65+) από 28% το 2005 σε 22% το 2008.
* Αντίθετα, έχουμε από τα μεγαλύτερα ποσοστά (23,3%) παιδιών που ζουν σε οικονομικά φτωχά νοικοκυριά. Ποσοστό που ξεπερνά τη φτώχεια στο γενικό πληθυσμό και αντιστοιχεί σε περίπου 449 χιλιάδες ανήλικα και παρουσίασε αυξητική τάση μεταξύ 2004-7, αν και ο αριθμός των παιδιών μειώθηκε. Σ’ αυτά τα νοικοκυριά οι υπεύθυνοι έχουν υψηλότερα ποσοστά ανεργίας και χαμηλότερα σε σύγκριση με τον υπόλοιπο πληθυσμό ποσοστά απασχόλησης. Το 47% του συνόλου των παιδιών και τα περισσότερα φτωχά παιδιά (62,2%) ζουν στις αραιοκατοικημένες περιοχές.
* Σημαντικός -της τάξης του 27%- είναι ο κίνδυνος φτώχειας για τα νοικοκυριά με τρία ή περισσότερα παιδιά και αντίστοιχος για τις μονογονεϊκές οικογένειες.
* Ομως ούτε οι εργαζόμενοι προστατεύονται απ’ τη φτώχεια καθώς το 14% των απασχολούμενων στη χώρα μας είχε εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας. Υψηλότερος είναι ο κίνδυνος φτώχειας (19%-27%) για τους προσωρινά ή μερικώς απασχολούμενους και εποχιακά εργαζομένους. Τον πιο υψηλό κίνδυνο φτώχειας ωστόσο αντιμετωπίζουν οι άνεργοι (37%).
* Αυξημένοι ήδη από το 2008 ήταν οι δείκτες υλικής αποστέρησης για την Ελλάδα, καθώς οι μισοί (50%) δεν άντεχαν οικονομικά ετήσιες διακοπές μιας βδομάδας, το 27% δεν είχε λεφτά για έκτακτες αλλά αναγκαίες δαπάνες και το 24%, σχεδόν ο ένας στους τέσσερις, αδυνατούσε να πληρώσει ενοίκιο ή δόση αγοράς κατοικίας ή δάνειο για οικοσκευή ή να εξοφλήσει κάποιο λογαριασμό ρεύματος ή νερού.
* Αύξηση των ανέργων κάθε ηλικίας και εκπαιδευτικού επιπέδου, αύξηση των μακροχρόνια ανέργων, σημαντική μείωση της μισθωτής εργασίας, αύξηση της μερικής απασχόλησης και αυτής στον αγροτικό τομέα με παράλληλη μείωση της απασχόλησης στον δευτερογενή και τριτογενή τομέα χαρακτηρίζουν την αγορά εργασίας την περίοδο 2008-2009.
* Μεγαλύτερη μείωση παρατηρήθηκε στην απασχόληση εργαζομένων με μέση (-2,1%) ή υψηλού (-1,8%) επιπέδου εκπαίδευση, ενώ αντίθετα αυξήθηκε ελαφρά η απασχόληση αποφοίτων Γυμνασίου.
Η μόρφωση
* Η μόρφωση δεν εξασφαλίζει επαγγελματική αποκατάσταση: έτσι τα άτομα μέσης εκπαίδευσης αντιμετωπίζουν το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας (10,1%) και ακολουθούν με 9,2% οι απόφοιτοι ανώτερης ή ανώτατης εκπαίδευσης ή, οι κάτοχοι μεταπτυχιακού. Οσοι τελείωσαν το Γυμνάσιο έχουν το χαμηλότερο ποσοστό ανεργίας (8,6%).
Το έλλειμμα συνεννόησης μεταξύ των εκπροσώπων της τρόικας και των συνομιλητών τους από την ελληνική διοίκηση όσον αφορά τις ιδιαιτερότητες της ελληνικής αγοράς εργασίας, που θα τους επισημάνει τα λάθος συμπεράσματα και περιττά μέτρα που κανένας παραγωγικός φορέας δεν επιθυμεί, ανέδειξε στη χθεσινή παρουσίαση του Κοινωνικού Πορτρέτου ο διοικητής του ΟΑΕΔ και αλλοτινό μέλος του ΕΚΚΕ, Ηλίας Κικίλιας, από τους κύριους ομιλητές μαζί με τους καθηγητές Γιάννη Σακκέλη και Ηλία Κατσούλη. Ο τελευταίος εστίασε στην αποεμπορευματοποίηση της εργασίας στη χώρα μας, που σε συνδυασμό με τη διεθνοποίηση της αγοράς εργασίας και τον εκπατρισμό ακόμη και άκρως εξειδικευμένων εργασιών σε χαμηλού κόστους εργασίας χώρες, έχει ανατρέψει ριζικά αγορά εργασίας και εργασιακές σχέσεις. *
22/06/2010
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ)
Πεννυ Μπουλουτζα
Το ενδεχόμενο αύξησης της χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης επεσήμαναν χθες οι υπεύθυνοι της μονάδας απεξάρτησης «18 ΑΝΩ». Οπως είπε η επιστημονική υπεύθυνη της μονάδας κ. Κατερίνα Μάτσα σε εκδήλωση - παρουσίαση των απολογιστικών στοιχείων της μονάδας για το 2009, «στη διεθνή βιβλιογραφία καταγράφεται ότι η οικονομική κρίση αυξάνει τις ψυχικές διαταραχές και τη διάδοση της χρήσης όλων των ουσιών, παρανόμων και νομίμων. Θα οδηγηθούμε ως κοινωνία σε αδυναμία να αντιμετωπίσουμε τη διάδοση της χρήσης». Η ίδια αναφέρθηκε και στις νέες «τοξικομανίες», όπως χαρακτήρισε την εξάρτηση από το Διαδίκτυο και τον ηλεκτρονικό τζόγο, επισημαίνοντας ότι υπάρχουν ενδείξεις διάδοσής τους στον πληθυσμό.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασαν η κ. Μάτσα και στελέχη της μονάδας, το 2009 περίπου 1.200 χρήστες ναρκωτικών απευθύνθηκαν στην «18 ΑΝΩ» για θεραπεία. Το προφίλ του μέσου χρήστη είναι άνδρας (ποσοστό 82,2%) ηλικίας 30,6 ετών, Ελληνας (92%), άνεργος (61%) ο οποίος μένει με τη γονική του οικογένεια (52,67%).
Η κύρια ουσία εξάρτησης είναι η ηρωίνη σε ποσοστό 80%. Η ουσία με την οποία ξεκίνησε τη χρήση ήταν σε ποσοστό 80,67% η ινδική κάνναβη και η ηλικία έναρξης είναι (κατά μέσο όρο) τα 16 έτη. Ωστόσο, ένας στους δέκα χρήστες που απευθύνθηκαν στη μονάδα του 18 ΑΝΩ ξεκίνησε τη χρήση σε ηλικία κάτω των 14 ετών, ενώ υπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που ξεκίνησαν και από την ηλικία των εννέα ετών.
Σύμφωνα με την κ. Μάτσα, η τόσο πρώιμη έναρξη της χρήσης ναρκωτικών δεν είναι σπάνιο φαινόμενο. Κρίσιμος αιτιολογικός παράγοντας αναδεικνύεται σε αυτές τις περιπτώσεις το προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον· πρόκειται συνήθως για οικογένειες χρηστών. «Σε τέτοια περιβάλλοντα, τα παιχνίδια των παιδιών είναι τα χάπια και τα σύνεργα της χρήσης», είπε χαρακτηριστικά.
Τα τελευταία χρόνια, καταγράφεται αλλαγή στον τρόπο χρήσης ναρκωτικών ουσιών. Πρώτος στην κατάταξη για τους αιτούντες θεραπείας είναι πλέον η χρήση από τη μύτη (51,4% το 2009 έναντι 40,7% το 2004).
Γράφει η ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ ΝΤΕΚΟΒΑ, κλινική ψυχολόγος
Παλαιότερα κυριαρχούσε το μοντέλο το οποίο επιδίωκε από τη μητέρα να αναλαμβάνει τη διαπαιδαγώγηση, τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών, ενώ ο πατέρας ήταν ταυτισμένος με την εικόνα του κουβαλητή, δηλ. ήταν υπεύθυνος για την εισροή των υλικών αγαθών στην οικογενειακή εστία.
Τα τελευταία χρόνια με τις νέες κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές καθώς και με την είσοδο της γυναίκας στην αγορά εργασίας τα δεδομένα αυτά ανατράπηκαν και έγινε επιτακτική ανάγκη η συμμετοχή του άνδρα στα οικογενειακά δρώμενα. Η συμμετοχή και η ενεργός παρουσία και των δύο γονιών είναι ωφέλιμη για το παιδί, διότι δέχεται διαφορετικά ερεθίσματα ανάλογα με το φύλο, τις προσωπικές αξίες και εμπειρίες τού κάθε γονιού.
Ο πατέρας μπορεί να λειτουργήσει ως εξισορροπιστής στη μοναδική δυαδική σχέση που δημιουργείται από την πρώτη στιγμή της γέννησης ανάμεσα στη μητέρα και στο παιδί. Ο πατέρας δηλαδή είναι πολύτιμος αρωγός ώστε να κοπεί ο ομφάλιος λώρος που συνδέει τη μητέρα με το παιδί. Η απουσία του πατέρα σ’ αυτή τη δυαδική σχέση αφήνει το παιδί σε μια σχέση προσκόλλησης με τη μητέρα του. Αυτό το γεγονός αργότερα επηρεάζει τη ζωή του και του δημιουργεί ένα αίσθημα προσωπικής αδυναμίας και ανεπάρκειας. Για να μπορέσει ο πατέρας να παίξει καθοριστικό ρόλο στη ζωή του παιδιού χρειάζεται η μητέρα να του παραχωρήσει χώρο. Αν ο πατέρας αποκλειστεί από τη μητέρα, θα παραμείνει εξίσου αποκλεισμένος και από το παιδί.
Επίσης η συμβολή του πατέρα είναι απαραίτητη διότι προσφέρει ασφάλεια και προστασία, αφού θεωρείται από το παιδί σύμβολο δύναμης και εξουσίας. Η μορφή εξουσίας που συμβολίζει ο πατέρας είναι απαραίτητη για την κοινωνικοποίηση, την αυτονομία και την ψυχική οργάνωση του παιδιού. Η συχνή παρουσία του πατέρα βοηθά το παιδί να αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό του, η οποία του εξασφαλίζει τη δημιουργία υγιών σχέσεων με τους άλλους.
Ο ρόλος του πατέρα στην προσχολική ηλικία είναι καθοριστικός για τη συναισθηματική εξέλιξη του παιδιού, διότι το βοηθά να λύσει το οιδιπόδειο σύμφωνα με τη φροϊδική θεωρία. Γύρω στην ηλικία των 3-5 ετών το αγόρι αντιλαμβάνεται ότι η μητέρα του αγαπά τον πατέρα του, επομένως για το παιδί ο πατέρας θεωρείται αντίπαλος αφού διεκδικούν την αγάπη και τη στοργή της ίδιας γυναίκας. Προκειμένου να προφυλαχθεί από την πατρική επιθετικότητα θα αναγκαστεί να ταυτιστεί μαζί του και θα γίνει όπως ο πατέρας του. Στα κορίτσια συμβαίνει κάτι ανάλογο, εκείνο επιθυμεί με τη σειρά του να υποκαταστήσει τη μητέρα και να διεκδικήσει τον πατέρα, όμως τελικά η ιδέα αυτή εγκαταλείπεται και αργότερα το κορίτσι θα αναζητήσει ερωτικό σύντροφο ο οποίος θα μοιάζει με τον πατέρα της.
Η πατρική αποστέρηση έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Η απουσία του πατέρα από τη ζωή του αγοριού παρεμποδίζει την ταυτοποίηση μαζί του, διαδικασία η οποία είναι απαραίτητη για την ολοκλήρωση της ταυτότητάς του. Τα αγόρια συχνά για να μπορέσουν να διαχειριστούν τα συναισθήματα της απώλειάς τους μπορεί να στρέψουν την επιθετικότητά τους προς τους άλλους και να αναπτύξουν αντικοινωνική είτε παραπτωματική συμπεριφορά. Επίσης συχνά διακατέχονται από ανασφάλεια και ανωριμότητα, έχουν χαμηλή αυτοεκτίμηση και εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, έχουν δυσκολίες στις σχέσεις τους με τους συνομηλίκους τους και μπορεί να αναζητήσουν πατρικά υποκατάστατα τα οποία συχνά παίρνουν λανθασμένη μορφή. Ενώ αντιθέτως στα κορίτσια η έλλειψη του πατέρα δημιουργεί διαστρεβλωμένη εικόνα για το ανδρικό πρότυπο, με αποτέλεσμα να δυσκολεύονται στις σχέσεις τους με το άλλο φύλο. Τα κορίτσια, σε αντίθεση με τα αγόρια, στρέφουν την επιθετικότητά τους προς τον εαυτό τους, παρουσιάζουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, νιώθουν φόβο εγκατάλειψης και απόρριψης από το αντίθετο φύλο και αισθάνονται ενοχές όταν η σχέση τους δεν εξελίσσεται σωστά παρ’ όλο που μπορεί να μην ευθύνονται εκείνες. Αυτές οι επιβλαβείς επιδράσεις συμβαίνουν όταν η απουσία του πατέρα είναι είτε φυσική είτε συναισθηματική είτε ο πατέρας είναι συναισθηματικά ασταθής απέναντι στο παιδί του, με αποτέλεσμα να του δημιουργεί μια κατάσταση μόνιμης ανασφάλειας. Αντιθέτως, εάν η παρουσία του είναι αισθητή, το παιδί μπορεί να αναπτύξει μια υγιή προσωπικότητα.
Ακόμα κι η πιο δεμένη οικογένεια ρυθμίζεται εδώ και χρόνια από τον νόμο της προσφοράς και της ζήτησης. Ετσι μια κάποια επιδεξιότητα για να εξηγήσουμε την κρίση στα βλαστάρια μας κρίνεται αναγκαία…
Της Γκρέτας Λυμπεροπούλου
Πλανάται πλάνην οικτρά όποιος γονιός βαυκαλίζεται με την ιδέα ότι το μικρό παιδί του δεν έχει πάρει χαμπάρι την οικονομική κρίση, επειδή προς το παρόν εκείνος αισθάνεται οικονομικά εύρωστος. Τέτοιες υπερφίαλες συμπεριφορές μάς έφτασαν έως εδώ: ο οικογενειάρχης δανειζόταν προκειμένου να εξασφαλίσει καταναλωτικά αγαθά στα παιδιά του, αλλά με αυτόν τον τρόπο δεν έκανε κάτι περισσότερο από το να υποσκάπτει το μέλλον τους. Οφείλουμε λοιπόν να εξηγήσουμε στα παιδιά μας ότι τα λεφτά τελείωσαν. Ετσι κι αλλιώς, τα ξέρουν όλα - που λέει και το τραγούδι. Σε κάθε περίπτωση, όμως, έχουμε χρέος να τα προετοιμάσουμε για τα δύσκολα χρόνια που θα ζήσουν. Επειδή το οικονομικό χάος θα είναι η κυριότερη κληρονομιά που θα τους αφήσουμε, τουλάχιστον ας μη δίνουμε μια ψεύτικη εικόνα για να μην τα πληγώσουμε, διότι μοιραία θα αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα. Τα δε πολύ «προστατευμένα» παιδιά θα εξελιχθούν στους πιο ευάλωτους πολίτες του κόσμου.
Σε μερικά χρόνια θα αντιληφθούμε πλήρως και τις δημογραφικές επιπτώσεις αυτής της κρίσης. Ηδη σήμερα τα ενήλικα παιδιά αρνούνται να φύγουν από το πατρικό τους σπίτι και να αναλάβουν τα έξοδα μιας ανεξάρτητης διαβίωσης. Αρνούνται επίσης να παντρευτούν, να προγραμματίσουν μια έγκαιρη τεκνοποίηση, να επωμιστούν βάρη ανάλογα με εκείνα που κάνουν τους γονείς τους να λυγίζουν.
Η τριβή με το χρήμα και η εξοικείωση με τη διαχείριση των εσόδων είναι λοιπόν απαραίτητα όπλα. Αναγκαία κρίνεται επίσης η εξάσκηση στην ιεράρχηση προτεραιοτήτων και στην υπευθυνότητα. Ετσι, αν είμαστε γονείς με μικρά παιδιά, καλό είναι να εφαρμόσουμε τις πιο κάτω αρχές το συντομότερο δυνατόν:
1. Είμαστε ειλικρινείς με κάθε δεδομένο, ώστε να μην πιαστούμε αργότερα επ’ αυτοφώρω να λέμε ψέματα.
2. Για κάθε κακό νέο ψάχνουμε για μια καλή επίπτωση, έστω μελλοντική.
3. Για κάθε περικοπή ψυχαγωγίας προτείνουμε ανέξοδες οικογενειακές δραστηριότητες.
4. Δίνουμε το παράδειγμα της μετρημένης καταναλωτικής ζωής με τις προσωπικές επιλογές/θυσίες μας.
5. Αφήνουμε πάντα υπονοούμενα ελπίδας για επερχόμενη και θεαματική βελτίωση της ζωής.
6. Με κάθε ευκαιρία στηλιτεύουμε την εμμονή του σύγχρονου ανθρώπου στην καταναλωτική πολυτέλεια και στην έλλειψη ουσιαστικών επιδιώξεων.
ΠΩΣ ΕΞΗΓΕΙΤΑΙ;
Η ΕΛΑΤΤΩΣΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ
Don’t: «Λόγω της οικονομικής κρίσης, θα αρχίσουμε να κόβουμε από τα παιχνίδια διότι είναι πολυτέλεια».
Do: «Εχουμε αρκετά παιχνίδια και πρέπει να τα αξιοποιούμε περισσότερο. Φέρνοντας νέα, δεν ευχαριστιέσαι αυτά που έχεις».
Η ΠΑΥΣΗ ΕΞΩΣΧΟΛΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ
Don’t: «Επειδή δεν έχουμε περίσσευμα χρημάτων, θα πρέπει να σταματήσεις τις προπονήσεις/τη μουσική/τον χορό σου».
Do: «Χρειάζεται να κάνουμε οικονομία δυνάμεων στην τσέπη μας. Γι’ αυτό θα διακόψουμε όλοι κάποιες δραστηριότητες που μας ευχαριστούν και θα τις επανεξετάσουμε σε λίγο καιρό».
Η ΑΠΟΛΥΣΗ ΓΟΝΕΑ
Don’t: «Με διώξανε από τη δουλειά μου. Ετσι, τώρα δεν έχουμε πλέον χρήματα για να κάνουμε όλα αυτά που θέλουμε».
Do: «Η δουλειά στο γραφείο δεν πήγαινε όσο καλά θα θέλαμε. Γι’ αυτό μερικοί συνεργάτες θα σταματήσουμε και θα κάνουμε λίγο υπομονή μέχρι να βρούμε κάτι πιο ασφαλές, σταθερό και κερδοφόρο».
Metrafrasi ap to GoogleTranslate:
Οι περισσότεροι παιδίατροι δαπανούν ένα μεγάλο μέρος του “ποιοτικό χρόνο” μας με τους γονείς απομυθοποίηση τα πολλά «γεγονότα» που έχουμε μάθει για πυρετό, εμβόλια, φάρμακα, τρόφιμα, καθώς και μια ποικιλία ασθενειών της παιδικής ηλικίας. Έγραψα για αυτό σε ένα άρθρο που δημοσιεύθηκε στη Σύγχρονη Παιδιατρική σχεδόν μια δεκαετία πριν (Παιδιατρικής αστικούς μύθους: Debunking κοινούς μύθους, Μάρτιος 2001) ότι οι λεπτομέρειες και θα συζητηθεί περισσότερο από μια ντουζίνα μύθους που διαιωνίζονται από τους γονείς όσο και από ορισμένους παιδιάτρους.
Πρόσφατα, παιδίατρος Andrew Adesman, MD, ζήτησε από 35 παιδίατροι στη Νέα Υόρκη μητροπολιτική περιοχή να απαντήσει σε ερωτηματολόγιο που περιείχε 52 δηλώσεις για την υγεία-12 εκ των οποίων ήταν αλήθεια και 40 που αντανακλάται μύθοι για την υγεία ή λανθασμένες αντιλήψεις. Δεν υφίσταται των παιδιάτρων σωστά χαρακτήρισε όλα τα 40 μύθους ως ψευδείς. Είκοσι από τις 35 παιδίατροι (57%), απέτυχε να αναγνωρίσει 10 ή περισσότερες από τις 40 μύθοι για την υγεία ως ψευδείς, και 4 της παιδιάτρους (11%) απέτυχαν να αναγνωρίσουν τουλάχιστον το ήμισυ των μύθων ως ψευδείς.
Με βάση αυτή την πιλοτική μελέτη, Adesman έστειλε ένα παρόμοιο ερωτηματολόγιο σε τυχαίο δείγμα 5.000 αμερικανικός-που έχουν γεννηθεί, πίνακας-επικυρωμένο παιδιάτρους στην πρωτοβάθμια φροντίδα πράξη να καθορίσει πώς πολλοί μύθοι παιδίατροι πίστευαν. Τα αποτελέσματα ήταν εντυπωσιακά. Οι περισσότεροι από τους περισσότερους από 1.000 παιδίατροι οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην έρευνα (76%), που εγκρίθηκε 1 ή περισσότερες πρακτικές γονείς που θα μπορούσαν να θέσουν την ασφάλεια ή την υγεία κινδύνους για τα παιδιά, και το 13% πήρε 3 ή περισσότερες ερωτήσεις λάθος.
Οι μύθοι αυτοί περιλαμβάνονται:
• Το μέλι μπορεί να δοθεί σε μωρά κάτω των 6 μηνών.
• Οδοντοφυίας προκαλεί μερικές φορές υψηλό πυρετό.
• λουτρά πάγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειωθεί το υψηλό πυρετό στα παιδιά.
• Δεδομένου ότι κρυολογήματα είναι αναπνευστικούς ιούς, δεν είναι συχνά μεταδίδεται με την επαφή με μολυσμένα μέρη του σώματος ή τις επιφάνειες.
• Τα τρόφιμα όπως τα ωμά λαχανικά, ολόκληρα τα σταφύλια, τα χοτ ντογκ και δεν δημιουργούν δυνητικούς κινδύνους πνιγμού για παιδιά ηλικίας 3 ετών και νεότερους.
Η έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι πολλοί παιδίατροι εγγραφεί σε ορισμένα «παλαιά σύζυγοι” παραμύθια. “Μόνο 17% πέτυχε ένα τέλειο σκορ, ενώ το 39% πήρε 4 ή περισσότερες ερωτήσεις λάθος. ιστορίες Η παλιά σύζυγοι “περιλαμβάνονται:
• ζάχαρη προκαλεί υπερκινητικότητα.
• Διαβάζοντας στο σκοτάδι προκαλεί προβλήματα όρασης.
• Τρώτε σοκολάτα προκαλεί ακμή.
• Περιμένετε 30 λεπτά μετά το φαγητό για να κολυμπήσουν.
• γάλα κατανάλωσης προκαλεί αύξηση του φλέγματος.
• Καρότα βελτίωση της όρασης.
Όταν Adesman εξέτασαν τα δημογραφικά στοιχεία των ερωτηθέντων, βρήκε ότι οι παιδίατροι που ενέκριναν οι πρακτικές που θα μπορούσαν να θέσουν την υγεία ή την ασφάλεια των κινδύνων που ήταν πιθανότερο να είναι άνδρες και έτειναν να είναι, στην πράξη, είτε λιγότερο από 5 ή περισσότερα από 30 χρόνια. Αυτοί οι οποίοι είχαν εγγραφεί για ιστορίες παλιές σύζυγοι “έτειναν να είναι γυναίκα, για την πρακτική στις αστικές περιοχές, και να μην έχουν εγείρει δικά τους παιδιά.
Γιατί εξακολουθούν να υπάρχουν αυτοί οι μύθοι;
Γιατί λοιπόν οι παιδίατροι εξακολουθούν να διαιωνίζουν μύθους ιατρικής που δεν έχουν καμία επιστημονική βάση και έχουν όντως αποδειχθεί ότι δεν έχουν καμία αξία σε όλα; Είναι πιθανό πολλοί λόγοι, αλλά βασικά ανάμεσά τους είναι ότι, παρά το ενδιαφέρον μας για «τεκμηριωμένη ιατρική πρακτική,« μόνο ένα κλάσμα των βασικών ιατρικών γνώσεων βασίζεται σε στέρεες επιστημονικές αποδείξεις. Η πλειονότητα των ιατρών “truisms μας» προέρχονται από λογικές υποθέσεις που προκύπτουν από την κατανόηση της ανατομίας και φυσιολογίας.
Παιδίατροι τείνουν επίσης να δεχθεί το φασκόμηλο συμβουλές που μας ανατέθηκε από τους συμβούλους μας ως ευαγγέλιο και να περάσει αβάσιμες μαργαριτάρια της σοφίας κατά μήκος στις νεώτερες γενιές. Έτσι, σε παραμύθια αποτέλεσμα πολλά ιατρικά παλιά σύζυγοι “αποτελούν πραγματικά« ιστορίες παλιές παιδίατροι »που ποτέ δεν έχουν αμφισβητηθεί.
ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
Adesman είναι ένας ανάπτυξης και συμπεριφοράς, παιδίατρος. Έχει γράψει ένα υπέροχο βιβλίο, Baby γεγονότα: Η αλήθεια για την υγεία σας μωρού Από νεογέννητα Μέσω της προσχολικής. Είναι διαθέσιμο ως digital download μέσω του Kindle, το iPhone σας, iPad ή και είναι μια μεγάλη διαβάσει, συζητώντας πάνω από 150 παιδιατρικούς μύθους. Η τοποθεσία Web, www.babyfacts.com, έχει ένα online παιχνίδι γνώσεων που επιτρέπει παιδίατροι να δοκιμάσουν τις γνώσεις τους για ιατρική μύθους. Προτείνω ότι παίρνετε το Babyfacts Κουίζ για τον προσδιορισμό επάρκειας σας στο μύθο busting. Εάν η βαθμολογία σας είναι παρόμοια με τα παιδίατροι “, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν στην έρευνα Adesman του, μπορεί να χρειαστεί να αναθεωρήσει τις συμβουλές που δίνετε στους γονείς των ασθενών σας.
Publish date: Jun 1, 2010
By: Andrew J Schuman, MD
Modern Medicine
(ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΣ)
Κατάρρευση του Εθνικού Συστήματος Υγείας διαβλέπει ο αντιπρόεδρος του Ομίλου «ΥΓΕΙΑ», Ανδρέας Βγενόπουλος, αν η κυβέρνηση δεν προχωρήσει σε αναδιαμόρφωση του τρόπου λειτουργίας του ΕΣΥ, ενώ κάλεσε τον πρωθυπουργό να παρέμβει άμεσα, προκειμένου η δημόσια υγεία να μη συμπαρασύρει στην… κατηφόρα και άλλους τομείς της οικονομίας.
Ο κ. Βγενόπουλος ανέφερε σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου πως η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στην Υγεία αποτελεί το μεγαλύτερο σκάνδαλο που έχει υπάρξει ποτέ στη χώρα και δε δίστασε να το χαρακτηρίσει ως «Siemens επί 150…». Αναφερόμενος στους προμηθευτές των νοσοκομείων, έκανε λόγο για δύο ειδών επιχειρηματίες: εκείνους που κερδίζουν 3% και εκείνους που με απευθείας αναθέσεις, είχαν κέρδη έως και 1.200%! Παράλληλα, εξέφρασε την απορία γιατί ενώ η υπουργός Υγείας είπε ότι γνωρίζει τις εταιρίες που υπερκοστολογούσαν, δεν έχει παραπέμψει ακόμη το θέμα στη Δικαιοσύνη.
«Παρά το γεγονός ότι θεωρώ πως είναι μία πολιτικός με ήθος, η οποία έχει μέλλον, νομίζω πως αυτήν τη δουλειά που της έχουν αναθέσει δεν μπορεί να την κάνει. Δεν τη γνωρίζει. Θέλει κάποιον να τη βοηθήσει…», ανέφερε ο κ. Βγενόπουλος για τη Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, τονίζοντας ότι ο ίδιος είχε καταθέσει πριν από λίγους μήνες προτάσεις για την αναβάθμιση του ΕΣΥ, προτάσεις που θα μπορούσαν να είχαν εξοικονομήσει περίπου 2,5 δισ. ευρώ, αλλά ουδείς ενδιαφέρθηκε ποτέ να υλοποιήσει.
Καλύτερη ρύθμιση του διαβήτη τύπου Ι και μείωση των επιπλοκών που προκαλεί στους ασθενείς επιτυγχάνεται με τις αντλίες ινσουλίνης, φορητές συσκευές στο μέγεθος ενός κινητού τηλεφώνου ή μιας πιστωτικής κάρτας, που τοποθετούνται στην κοιλιά του διαβητικού. Οι αντλίες ινσουλίνης τροφοδοτούν υποδόρια τον οργανισμό του ασθενούς με την απαραίτητη ποσότητα ινσουλίνης όλο το 24ωρο, έπειτα από σχετική ρύθμιση της δοσολογίας.
«Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα έχουν τοποθετηθεί περίπου 1.300 αντλίες ινσουλίνης σε ενήλικες και παιδιά. Η θεραπεία με την αντλία μπορεί να βοηθήσει αποτελεσματικά στην επίτευξη άριστου μεταβολικού ελέγχου σε άτομα με σακχαρώδη διαβήτη και να βοηθήσει στη μείωση των επιπλοκών του διαβήτη. Τα κυριότερα πλεονεκτήματά της είναι η επίτευξη ιδανικής ρύθμισης διαβήτη, ιδίως τη νύχτα, η μείωση των μεγάλων διακυμάνσεων του σακχάρου του αίματος, ο περιορισμός της αύξησης του βάρους με την ινσουλινοθεραπεία και η παροχή μεγαλύτερης ελευθερίας και ευελιξίας στην καθημερινή ζωή του ασθενούς», επισημαίνει ο λέκτορας Παθολογίας-Διαβητολογίας της Ιατρικής Σχολής ΑΠΘ, Τριαντάφυλλος Διδάγγελος, ο οποίος θα μιλήσει για τις αντλίες ινσουλίνης στη διάρκεια της επιστημονικής διημερίδας με θέμα «Τα πάντα γύρω από την ινσουλίνη», που διοργανώνει στη Θεσσαλονίκης η Διαβητολογική Εταιρεία Βορείου Ελλάδος.
Η αντλία ινσουλίνης περιλαμβάνει τα ακόλουθα μηχανικά μέρη: την κύρια συσκευή, που αποτελείται από έναν πλαστικό χώρο αποθήκευσης της ινσουλίνης, έναν μηχανισμό προώθησης της ινσουλίνης με δυνατότητα χορήγησής της με διαφορετικούς ρυθμούς, έναν μικρό ηλεκτρονικό υπολογιστή με μνήμη για να παρέχει την ινσουλίνη σύμφωνα με τους ρυθμούς με τους οποίους έχει προγραμματισθεί, και μπαταρίες για την παροχή ενέργειας. Ως εξωτερικά μέρη περιλαμβάνει μία πλαστική βελόνα με μεταλλικό οδηγό για την είσοδο στον υποδόριο ιστό κι έναν πλαστικό σωλήνα που συνδέει τη βελόνα με την αντλία.
Προκειμένου να χρησιμοποιήσει σωστά τον συγκεκριμένο τρόπο θεραπείας ο διαβητικός, τονίζει ο κ. Διδάγγελος, θα πρέπει να είναι εκπαιδευμένος με τη φαρμακοδυναμική της ινσουλίνης, να κάνει απαραιτήτως τουλάχιστον τέσσερις μετρήσεις του σακχάρου αίματος ημερησίως, να γνωρίζει τη σχέση δόσης ινσουλίνης/ ισοδυνάμων υδατανθράκων και να είναι εξοικειωμένος με την τεχνολογία της αντλίας. Η κυριότερη ένδειξη θεραπείας με αντλία είναι η ισχυρή επιθυμία και το κίνητρο εκ μέρους του ατόμου για ακόμη καλύτερο μεταβολικό έλεγχο σε σύγκριση με εκείνον που είχε επιτύχει μέχρι την προ αντλίας χρονική περίοδο.
Παράλληλ αυξάνεται και η εφαρμογή της αντλίας συνεχούς έγχυσης ινσουλίνης για τη θεραπεία του διαβήτη τύπου Ι σε παιδιά και εφήβους, όπως αναφέρει η καθηγήτρια Παιδιατρικής του διαβητολογικού κέντρου του νοσοκομείου Παίδων στο Ανόβερο της Γερμανίας, Όλγα Κορδονούρη. Σύμφωνα με την ίδια, η θεραπεία με αντλία ινσουλίνης εφαρμόζεται σε περισσότερα από 4.000 παιδιά στη Γερμανία και στο διαβητολογικό κέντρο της κλινικής, όπου εργάζεται. Πάνω από το 60% των μικρών ασθενών χρησιμοποιεί αντλίες ινσουλίνης.
Οι αντλίες ινσουλίνης έχουν την ικανότητα καταγραφής και αποθήκευσης των στοιχείων θεραπείας, γεγονός που παρέχει τη δυνατότητα της ιατρικής παρακολούθησης ακόμα και σε άτομα με ασυνεπή καταγραφή των μετρήσεων της γλυκόζης στο ημερολόγιο. «Η εκπαίδευση των ασθενών και των οικογενειών τους στη θεραπεία του διαβήτη με τη χρήση της αντλίας ινσουλίνης πρέπει να είναι εντατική, προσαρμοσμένη στις ανάγκες κάθε ασθενούς και να βασίζεται σε τυποποιημένα πρότυπα», τονίζει η κ. Κορδονούρη.
(I antlia kostizei pano apo 2000 eyro kai ta analosima gyro sta 300 eyro ton mina alla gia tin ora ta kalyptoyn ex oloklirou ta tameia).